ชีวิตที่พอเพียง ๒๗๒๐ ไม่ส่งเสริมการเรียนปริญญาเอกแบบเอาแค่ให้ได้ปริญญา

ผมเคยลงบล็อก ไปแล้วหลายครั้ง ว่าผมไม่รับเป็นผู้เชี่ยวชาญ ในการสัมภาษณ์เก็บข้อมูลเอาไปใช้ทำปริญญาดังตัวอย่าง บันทึกนี้ แต่ก็ยังมีคนติดต่อขอมาสัมภาษณ์อยู่เสมอและผมก็ปฏิเสธไปหรือไม่ตอบ

การได้รับติดต่อเช่นนี้ เป็นเครื่องบ่งชี้ว่า วงการบัณฑิตศึกษาของไทยในหลายมหาวิทยาลัยอ่อนแอมาก ทั้งนักศึกษาและอาจารย์หวังเพียงให้เรียนจบได้ปริญญา ไม่สนใจเรื่องการพัฒนาความสามารถของตนเอง หรือของศิษย์วิธีใดช่วยให้จบเร็วก็ใช้วิธีนั้น

บางคนถึงกับเขียนมาถามว่า จะทำวิทยานิพนธ์เรื่องอะไรดี อย่างนี้ผมลบอีเมล์ทิ้งไปเลยและนึกในใจว่าลูกศิษย์ใครนะ โดยเขามักบอกมหาวิทยาลัยมาด้วยทำให้ผมรู้ว่ามหาวิทยาลัยนั้นคุณภาพต่ำ

ผมมีข้อสังเกตว่า สังคมไทยกำลังได้รับอันตรายจากขบวนการบ้าปริญญาที่มีการออกกฎระเบียบ ว่าตำแหน่งโน้นตำแหน่งนี้ต้องได้ปริญญาโทขึ้นไปปริญญาเอกขึ้นไป ไม่ได้ดูที่ตัวความสามารถหรือสมรรถนะจริงๆ แล้วก็มีสถาบันและกลุ่มคนอาศัยกติกานั้นจัดการศึกษาระดับบัณฑิตศึกษาหารายได้การเรียนปริญญาเอกบางสาขาวิชา ต้องลงทุนเป็นล้านบาทหรือกว่าล้านบาทเช่นศึกษาศาสตร์

แต่โปรดสังเกตเถิด ว่าการระบาดของปริญญาเอกศึกษาศาสตร์กลับดำเนินไปพร้อมกับความตกต่ำของคุณภาพการศึกษา น่าจะเป็นสัญญาณบอกนักบริหาาระบบการศึกษาไทยว่า จะต้องมีความผิดพลาดในการบริหาร หรือการกำหนดระบบคุณวุฒิของคนในระบบการศึกษา

ระบบบ้าปริญญา มีผลทำให้สังคมไทยเน้นการพัฒนาบุคลากรโดยการเรียนต่อเพื่อเอาปริญญาเท่านั้น ละเลยการพัฒนาบุคลากรโดการเรียนรู้ในสถานที่ทำงาน หรือในงานประจำซึ่งจะได้ผลสามต่อ คือ คนเก่งขึ้น ผู้รับบริการได้รับบริการที่มีคุณภาพสูงขึ้น และองค์กรมีการพัฒนาต่อเนื่อง เป็นองค์กรเรียนรู้

<p “=”“>นี่คือมิจฉาทิฐิของการพัฒนาครูประจำการที่เวลานี้ เน้นการจับมาฝึกอบรมที่กรุงเทพหรือการเข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโทหรือเอก </p>

วิจารณ์ พานิช

๓๑ กรกฎาคม ๒๕๕๙

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน KMI Thailand



ความเห็น (0)