วันที่ 46 ติวข้อสอบ (22 กรกฎาคม 2559)

การรอคอย จริง ๆ แล้ววันนี้มีอาการปวดหัวมาก ตอนแรกว่าจะลาป่วยแต่นึกขึ้นได้ว่าอาจารย์จะมานิเทศแล้ววันนี้ทั้งฉันและครูพี่เลี้ยงก็มีสอนเยอะ พอครูพี่เลี้ยงเห็นสภาพก็ถามว่าไหวหรือเปล่า นี่ฉันโทรมขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย ครูก็คอยถามอาการตลอด พอคาบที่สองก็เดินไปยังตึกสีส้มชั้นสาม สอนสุขศึกษา ป.5/5 ก็เฝ้ารอว่าอาจารย์นิเทศจะมาหรือไม่ ไม่ได้ตื่นเต้นอะไรนะ ครูพี่เลี้ยงก็ถามว่าอาจารย์จะมานิทศไหม ฉันก็ได้แต่บอกว่าไม่แน่ใจค่ะ เริ่มต้นสอนโดยเปิดวิดีทัศน์เกี่ยวกับครอบครัวให้นักเรียนดูเพราะวันนี้จะสอนเรื่องครอบครัวของฉัน จากนั้นก็ถามนักเรียนว่าครอบครัวในความคิดของนักเรียนคืออะไร ต่อไปก็ขออาสาสมัครออกมาเล่าความประทับใจที่มีต่อครอบครัวของตนเองแต่ก่อนจะให้นักเรียนออกมาเล่า ครูหมูก็เล่าเรื่องราวประทับใจที่มีครอบครัวให้นักเรียนฟัง ฉันก็บอกว่าครูเป็นคนจังหวัดแม่ฮ่องสอน เป็นลูกชาวนา ครูภูมิใจมากที่เกิดเป็นลูกชาวนา วันหยุดที่ผ่านมาก็ไปช่วยครอบครัวปลูกข้าว ถึงแม้ครูจะเป็นลูกชาวนาแต่ครูภูมิใจมากที่ครอบครัวสามารถหาเงินส่งครูเรียนจนใกล้จะจบ นักเรียนก็สงสัยว่าครูหมูเป็นลูกชาวนาจริง ๆ เหรอ ครูหมูก็ย้ำว่าใช่ ครูเป็นลูกชาวนา แล้วเด็กก็พูดต่อว่าพ่อแม่ครูสุดยอดเลยที่ส่งครูเรียนถึงขนาดนี้ จากนั้นก็ถึงเวลาที่นักเรียนออกมาเล่าความประทับใจหรือกิจกรรมที่ทำกับครอบครัวในวันหยุดที่ผ่านมา ตอนแรกคิดว่าจะไม่มีนักเรียนออกมาเล่าแต่ความจริงแล้วมีแต่คนอยากออกมาเล่า นักเรียนบางคนก็บอกว่าประทับใจที่ครอบครัวเวลามีปัญหาจะใช้เหตุผลพูดคุยกัน มีความรักความสามัคคีต่อกัน บางคนก็บอกว่ากิจกรรมวันหยุดที่ผ่านมาไปทำบุญกับครอบครัว ไปเที่ยว ช่วยพ่อแม่เลี้ยงน้อง จากนั้นก็ให้ความรู้ว่าครอบครัวมีสองประเภทคือ ครอบครัวเดี่ยว ได้แก่ พ่อ แม่ ลูก และครอบครัวขยาย ได้แก่ พ่อ แม่ ลูก ญาติพี่น้อง เป็นครอบครัวที่ใหญ่กว่าครอบครัวเดี่ยว พอแจกใบงานให้นักเรียนทำก็เปิดวิดีทัศน์ครอบครัวให้นักเรียนดูไปด้วย บางคนก็ซึ้งจนน้ำตาไหล ไม่ใช่แค่เปิดวิดีทัศน์ให้นักเรียนดูเฉย ๆ เราต้องสรุปและใช้คำถามกระตุ้นนักเรียนอยู่เสมอ แม้การรอคอยอาจารย์นิเทศจะสูญเปล่า แตการเรียนการสอนในคาบนี้รู้สึกมีความสุขมาก ขอบคุณนักเรียนที่ตั้งใจเรียนและมีส่วนร่วมในการทำกิจกรรมนะคะ

จัดข้อสอบ สอนเสร็จก็ทำหน้าที่นับข้อสอบและจัดข้อสอบเป็นชุด ๆ อาทิตย์หน้าจะมีการสอบกลางภาค ไม่รู้ว่าทำหน้าที่กรรมการนับข้อสอบได้ดีหรือไม่ แต่ก็พยายามทำอย่างสุดความสามารถ


ติวข้อสอบ เมื่อคืนได้สรุปเนื้อหาที่นักเรียนได้เรียนทั้งหมดเพื่อที่จะนำมาติวให้นักเรียนในวันนี้ แต่พอถึงคาบเรียนมีนักเรียนบางกลุ่มอยากติวมากซึ่งแตกต่างจากนักเรียนอีกกลุ่มที่มัวแต่คุยกัน ฉันก็อนุญาตให้คนที่จะคุยกันออกไปคุยกันข้างนอก นี่เป็นการเตือนครั้งที่หนึ่ง เริ่มการติวก็มีทั้งคนที่ตอบคำถามได้และคนที่ยังสงสัย ฉันก็พยายามอธิบายให้นักเรียนเข้าใจอย่างง่ายที่สุด พอติวได้สักพักก็เริ่มมีคนเล่นกัน จึงมีการเตือนครั้งที่สอง เมื่อในห้องเรียนมีคนคุยกันเสียงดังฉันจะหยุดพูดทันที คือเจ็บคอมากเหมือนตะโกนแข่งกับนักเรียน แค่ติวธรรมดาก็ใช้เสียงเยอะแล้วนะยิ่งมีนักเรียนคุยกันเสียงดังอีก เจ็บคอมาก แม้การติวครั้งนี้จะไม่ประสบความสำเร็จ 100% แต่ก็ยังดีที่มีนักเรียนส่วนหนึ่งให้ความสำคัญกับการติวข้อสอบครั้งนี้ ขอให้ทุกคนโชคดีค่ะ

น้ำปั่น...น้ำใจ ขอบคุณน้ำปั่นอร่อย ๆ จากครูพี่เลี้ยง เสร็จจากการติวข้อสอบก็นั่งพูดคุยกับครู แบบว่าเหนื่อยมากเหมือนไปสู้รบมา ครูก็บอกว่าติวข้อสอบทีไรก็เป็นแบบนี้ทุกที มีทั้งคนที่สนใจและไม่สนใจ

ข้อสอบ กลับไปเจอข้อสอบอีกครั้ง คราวนี้นำข้อสอบใส่ซอง โดยแยกเป็นวันและแยกเป็นสอบภาคเช้า-ภาคบ่าย แต่ไม่ทันทำเสร็จก็ต้องมาสอนต่อ

ติวข้อสอบอีกครั้ง นั่งรอนักเรียนในห้องจนเวลาผ่านไป 15 นาที นักเรียนก็ไม่มาจึงขึ้นไปตามหาที่ห้อง ปรากฏว่านักเรียนเรียนวิชา IS และกำลังทำสบู่ สรุปจะเอายังไงเนี่ย นักเรียนก็บอกว่าขอทำสบู่ให้เสร็จ ฉันก็บอกว่านี่มันคาบสุดท้ายแล้วอาทิตย์หน้าก็จะสอบ ครูจะติวข้อสอบให้ ครูที่สอนก็ไม่ยอมปล่อยเด็ก นี่ปวดหัวอยู่แล้วปวดหัวหนักกว่าเดิมอีก สรุปคือมีนักเรียนบางส่วนบอกว่าจะไปติวข้อสอบ พอกลับมาห้องวิทยาศาสตร์ก็มีนักเรียนมาติวสามคน เริ่มติวข้อสอบนักเรียนก็เข้าใจเนื้อหาที่เรียนมา คนน้อยก็สนุกไปอีกแบบ อธิบายได้เต็มที่ นักเรียนกล้าถาม จากนั้นก็เริ่มมีนักเรียนอีกกลุ่มหนึ่งเข้ามาในห้อง เกือบครึ่งห้องแล้วก็เริ่มติวใหม่ แต่ห้องนี้คุยกันไม่เสียงดังเท่าห้องเมื่อกี้ ติวไปติวมาเสียงเริ่มหาย ไม่ไหวก็ต้องไหวเพื่อนักเรียนของครูหมู ขอบคุณที่ตั้งใจฟัง โชคดีในการสอบนะคะ ^ ^

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

การสอนเรื่อง ครอบครัว แล้วทำให้เด็ก ๆ มีอารมณ์ร่วมไปด้วย
ถือว่า ครูหมูเก่งมาก ...

เด็กจะซึบซับสิ่งดี ๆ เหล่านี้ไปอย่างแน่นอน

เขียนเมื่อ 

Ongkuleemarn

ขอบคุณค่ะอาจารย์ มีกำลังใจสอนขึ้นเยอะเลย

หนูจะไม่หยุดอยู่แค่นี้ จะพยายามพัฒนาตนเองต่อไปค่ะ