การรับใช้ชาติ

เรื่อง การรับใช้ชาติ

ผมจะเล่าถึงการเป็นทหารเกณฑ์กองทัพบก เมื่อปี พ.ศ.2556 ผมได้มีโอกาสรับใช้ชาติเป็นทหารเกณฑ์ที่ค่าย ธนะรัชต์ ที่ปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ซึ่งจับได้ใบแดงครั้งแรกผมตกใจมาก ผมได้แต่คิดว่า นี่ผมเป็นทหารแล้วหรอเนี่ย และก็อิจฉาคนที่เขาได้ใบดำแล้วก็เดินออกไปอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส ซึ่งต่างจากผมมากที่ตกใจ ทั้งเสียใจ ทั้งรู้สึกกลัว กลัวว่าจะต้องเจออะไรบ้างในการใช้ชีวิตการเป็นทหาร เพราะ เราทุกคนรู้กันดีอยู่แล้วว่าเป็นทหารมันเหนื่อย มันลำบาก ที่ต้องตากแดด ตากฝน ฝึกฝนหนักจนตัวดำปิ๊ดปี๋ แล้วก็จากที่รุ่นพี่ที่เคยเป็นทหารมาก่อนมาเล่าให้เราฟัง ว่าต้องโดดส้วม ต้องตื่นแต่เช้าออกกำลังกายต้องเจอครูฝึกที่โหดๆ สารพัดความเหนื่อยความโหดความลำบาก ผมกลัวมากจนนอนไม่หลับไปตั้งหลายคืน จนถึงวันที่ผมต้องเก็บกระเป๋าเพื่อจะเข้าค่ายสังกัดกองร้อยบริการกองบริการโรงเรียนนายสิบทหารบก ที่ค่าย ธนะรัชต์ จังหวัดประจวบคิริขันธ์ ความรู้สึกในวันแรกที่ผมได้เข้าไปอยู่ในค่ายผมรู้สึกกลัวมากกลัวสิ่งที่ต้องเจอในวันข้างหน้าและพอเข้าไปถึงในค่ายพี่ๆทหารในค่ายเค้าก็ให้เอาทุกสิ่งทุกอย่างที่เราติดตัวไปด้วยนั้นถอดเก็บไว้ให้หมด แล้วค่ายเขาจัดเตรียมเสื้อผ้า อุปกรณ์ชุดฝึกไว้ให้เราทุกสิ่งอย่างเป็นของทหารหมด ในใจผมคิดเลยว่า ! นี่ผมได้เป็นทหารเต็มตัวแล้วหรอ สามวันแรกผ่านไป ผมนอนหลับๆตื่นๆ คิดถึงบ้านมากครับ รู้เลยว่าการที่เราห่างบ้าน ห่างคนที่เรารักนั้น ความรู้สึกมันแย่แค่ไหน และแล้วก็เริ่มเข้าสู่ช่วงสัปดาห์ฝึก สิ่งไหนที่ผมไม่เคยทำในชีวิตมาก่อน ผมได้ทำทุกอย่าง ได้ฝึกยิงปืน ได้โดนครูฝึกทำโทษ โอ้วโห่ว! บอกได้คำเดียวเลยครับว่า ชีวิตลูกผุ้ชายถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้แล้วนั้น ชีวิตคุณทั้งชีวิตจะไม่ลำบากเลยครับ แล้วก็ผ่านไปสามเดือน ผมได้กลับบ้านเพื่อไปเยี่ยมญาติ กลับบ้านมาได้เห็นหน้า ยาย พ่อและแม่ ผมกล้มกราบท่านโดยที่ไม่อายเลยครับ แล้วก็รู้สึกว่าความคิดถึงมันก็ออกมาเป็นน้ำตาทันทีทันใดเลย และก็มีโอกาสได้ล้างเท้าให้พ่อแม่ ย่าและยาย และผมรู้ครับว่าทุกคนกลัวๆที่จะมาเป็นทหารเพราะเพียงแค่ว่ามันเหนื่อย มันลำบากมาก

ถ้าคุณยังไม่เคยได้ลองทำอะไรที่ลำบากที่สุดคุณก็ไม่เคยเห็นสิ่งที่สบายที่สุดหรอกครับ ผมเชื่ออย่างนั้นนะ การเกิดมาเป็นลูกผู้ชายทั้งที่ สิ่งที่ต้องทำทุกคนเลย 1. ต้องเกณฑ์ทหาร 2.ต้องบวชเพื่อทดแทนบุญคุณพ่อแม่ ถ้าคุณทำได้ทั้งสองอย่างนี้แล้วคุณก็คือลูกผู้ชายตัวจริงครับ สุดท้ายนี้ขอฝากไว้ว่า ลูกผู้ชายไม่จำเป็นต้องเก่ง แต่ขอให้รู้จักบุญคุณของชาติ และบุญคุณของบิดามารดาก็ถือว่าไม่เสียชาติเกิดแล้วครับ….

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นายนัฐพล ยิ้มแย้ม



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

อีกหนึ่งในสายธารวฒนธรรมไทย กับการขึ้นชื่อว่า ชายไทย ครับ