วันที่ 39 วันศุกร์หรรษา (8/07/2559)

miwnii
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เวลาในแต่ละสัปดาห์ ทำไมมันช่างผ่านไปเร็ว ไม่ทันไรวันศุกร์อีกแล้ว รู้สึกเหมือนว่าเมื่อวานยังวันจันทร์อยู่เลย เมื่อมาถึงเช้าวันศุกร์ก็ต้องนึกถึงเวร วันนี้ดีหน่อยเปลี่ยนที่นั่ง ยุงก็เลยไม่ค่อยเยอะ แต่ก็โดนไปสามตัว 555 ขามีแต่รอยยุงกัดอีกแล้ว วันนี้นั่งอยู่ข้างโดมความรู้ เป็นสถานที่จัดกิจกรรมของโรงเรียน และก็เป็นสนามกีฬาสำหรับเด็กไปได้วย ยังมีเวทีที่ยังไม่ได้เก็บจากวันบัวบูชา แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคสำหรับเด็กๆ บางคนก็มาวิ่งแข่งกัน บางคนก็มานั่งเล่นเกมโทรศัพท์ บางคนก็มาเล่นฟุตบอลกัน แล้วเจ้าลูกฟุตบอลตัวการนี่แหล่ะ มันเป็นลูกบอลพลาสติก เด็กมันเล่นไปตามประสาของมันนั่นแหละ แต่มันผืดตรงที่มันเตะแล้วมาโดนหัวเรานี่แหละ น่าโมโหมั้ยละ กำลังก้มหน้าพอดี สะดุ้งมาก ดีนะไม่เป็นฟุตบอลจริง ไม่งั้นคงสลบ ไปนอนอยู่ห้องพยาบาลแล้วล่ะ ดีนะที่ยังสำนึกผิดวิ่งมาเอาบอล แล้วมาขอโทษ ผู้ปกครองเด็กนี่หันมามองเราเป็นสายตาเดียวกัน อายมาก ดีนะที่ไม่ระเบิดออกมาตอนนั้น ไม่งั้นมีตาย 555 ก็นั่งดูสถานการณ์ต่อ มีเด็กประมาณชั้น ป.1 ขึ้นไปเล่นบนเวที และกระโดดแข่งกันลงมาข้างล่าง ไอ่เรานี่วิ่งไปห้ามแทบไม่ทัน ถ้าตกลงมาแล้วขาหักจะทำยังไงล่ะเด็กน้อยเอ๋ย สนามเล็กนิดเดียว แต่ช้ทำทุกอย่างได้ในเวลาเดียวกัน


สักพักก็เหลือบเล็งเห็นผู้ปกครองยืนดูกระดานอยู่ เราก็สงสัยแล้วขอตามไปดูมั่ง อ๋อ..มันคือยอดผ้าป่าเมื่อวานนี่เอง แต่ละห้องนี่ไม่มีใครแพ้ใครเลยล่ะ ถ้าเป็นโรงเราสมัยประถมละก็ ทุกชั้นรวมกันยังไม่เท่ากับห้องเดียวของโรงเรียนนี้เลย ผู้ปกครองที่นี่ทุ่มเทที่สุดเลยค่ะ นับถือๆ อยากแบ่งเงินไปพัฒนาโรงเรียนในชนบทบ้างเนาะ 555 มาดูกันค่ะว่าแต่ละห้องเขาถวายผ้าป่ากันมาเท่าไหร่


ได้เวลาออกเวร แล้วรีบไปเข้าแถวกัน หลังเลิกแถวก็พานักเรียนขึ้นมากินนมบนห้องก่อนเข้าห้องเรียน วันนี้ไม่มีสอนก็เลยทำตัวได้สบายๆ แต่ก็นั่งตรวจงานอีกเป็นกอง แต่แค่ตรวจงานเอง สบายมาก พอตรวจงานเสร็จก็ไปถ่ายเอกสารใบงานกับแแบฝึกหัดเตรียมไว้ แต่พอถ่ายได้ประมาณ 10 แผ่น เครื่องถ่ายเอกสารก็ดันมาเสีย นั่นไง อด...อีกแล้ว กลับห้องไปด้วยอาการเซ็งๆ ไหนๆวันนี้ก็ไม่มีสอนแล้ว ไปช่วยงานฝ่ายบริหารบุคคลสักชั่วโมงก่อนไปทานข้าวละกัน พอไปถึงก็มีงานเลย 555 คือ ห่อกล่องของที่ระลึกให้แก่วิทยากรที่จะมาอบรมการทำสะเต็มให้กับคณะครูในวันพรุ่งนี้ ตอนแรกนึกไว้ว่าแค่กล่องเดียว แปปเดียวก็คงเสร็จ ที่ไหนได้ล่ะมีตั้ง 6 กล่อง แต่ดีหน่อยที่เป็นกล่องเล็ก พี่เขาก็ช่างทำกล่องเนาะ ใช้ฝากล่องกระดาษให้เป็ประโยชน์ นำมาประกบกันทำเป็นกล่อง


แล้วก็ใช้กระดาษสีโอรสห่อให้สวยงาม และตกแต่งด้วยดอกไม้ ไม่อยากจะบอกว่านี่แหล่ะงานถนัด 555 กล่องของที่ระลึก 6 กล่อง ทำคนเดียวให่เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง เพราะเดี๋ยวจะไปทานข้าวไม่ทัน แล้วสุดท้ายก็เสร็จ 555 มาดูภาพความสำเร็จของหนูกันค่ะ สวยงามตามท้องเรื่อง


วันนี้ได้รับคำชมจากรองฝ่ายบริหารทั่วไปด้วยว่า เป็นคนน่ารัก มาช่วยงานที่นี่ทุกวันเลย ว่าแต่ท่านรองคะ หนูมาแค่วันจันทร์กับวันนี้เองนะคะ แต่ได้ยินคำชมแล้วก็ยิ้มไม่หุบเลยอ่ะ นี่สินะที่เขาบอกว่าทำดีได้ดี อิอิ ขอบคุณสำหรับโอกาสที่ให้หนูได้ช่วยงานนะคะ หนูจะพยายามมาทุกวันค่ะ สุดท้ายก็มาทันกินข้าวพอดี 555

ตอนเย็นก็ยังเข้าเวรที่เดิม เหงาเหมือนเดิม แบตโทรศัพท์ก็จะหมดเหมือนเดิม 55 เล่นเกมจนเบื่อ พอออกเวรแล้วก็ขึ้นไปช่วยครูกวาดห้อง วันนี้เด็กๆกลับเร็ว ครูให้กลับไปพักผ่อน เพราะเมื่อวานก็เหนื่อย วันนี้ก็กลับไปนอนดุการ์ตูนละกันนะเจ้าตัวแสบทั้งหลาย เจอกันวันจันทร์หน้าค่ะ



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันทพร จันต๊ะวงค์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

กิจกรรมเล็ก ๆ ก็มีคุณค่าสำหรับครูฝึกสอนครับ ;)...

เขียนเมื่อ 

Ongkuleemarn ใช่ค่ะครู ถึงจะเป็นกิจกรรมเล็ก แต่ทำแล้วสุขใจค่ะ