วันที่ 43 ขอโทษที่ทำให้เหนื่อย 07072556

วันนี้เช้ามามีอาการปวดฟัน
ขับบานเย็นไปโรงเรียนพร้อมกับมือที่กุมแก้มไปตลอดทาง

วันนี้ช่วงเช้าไม่ได้มีคาบสอน ก็เลยนั่งทำข้อสอบออนไลน์ ซึ่งต้องลงทีละข้อ ใช้เวลาอยู่มากทีเดียว
เช้าทั้งเช้าได้แต่ทำข้อสอบ

วันนี้ฝั่งประถมศึกษามีเด็กอนุบาลมาเล่นมากมาย เนื่องจากครูฝั่งประถมเรามีลูกสาวและลูกชายที่เรียนอนุบาลที่นี้มากมาย
และวันนี้และพรุ่งนี้ฝั่งอนุบาลปิด เพราะมีเด็กป่วยเป็นโรคมือ เท้า ปาก จึงต้องป้องกันไว้ก่อน

ตอนบ่ายมีสอนคณิตศาสตร์ ป.4 ความวุ่นวายเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือเสียงดัง
จนอาคิ เด็กชายที่ตั้งใจเรียนมาก ๆ ในห้องบอกว่า ห้องเราคงต้องได้ลงกินเน็ตบุ้คว่าเป็นห้องที่ดื้อที่สุดในโลก

ครูก็ไม่รู้จะจัดการยังไงดีค่ะ อาคิ ท้อใจมาก จนเผลอทำหน้าเหนื่อยให้นักเรียนเห็น
สอนเสร็จก็มีเด็กผู้หญิง 2 คน เอากระดาษมาให้ แล้วทำหน้าซึ้งใส่แล้วบอกว่า ให้ครูค่ะ

ประทับใจที่ 1 กับคำบอกรักสั้น ๆ ที่มากไปด้วยกำลังใจ

ประทับใจ 2 คือ คำขอโทษซื่อ ๆ ที่ออกมาจากหัวใจของนักเรียน

ครูขอโทษที่ทำให้หนูรู้สึกผิด ขอโทษที่ทำให้หนูโทษตัวเอง ครูจะไม่สัญญาว่าครูจะทำมันให้ดีที่สุด แต่ครูสัญญาว่าจะพยายามให้ถึงที่สุด

และวันนี้ยังได้เข้าร่วมกิจกรรมของทางโรงเรียน เป็นกิจกรรม หนังสือเล่มโปรด ที่ทางห้องสมุดได้จัดทำขึ้น

โดยรายละเอียดในการเข้าร่วมคือ แนะนำหนังสือดี ๆ ให้กับนักเรียน

ชื่อหนังสือ สีน้ำแสนสนุก สำหรับมือใหม่หัดวาดภาพสีน้ำ

ชื่อผู้แต่ง มาริเอะ อาเบะ

สำนักพิมพ์ แมลงปอ

เนื้อหาโดยสรุปของหนังสือ สีน้ำโปร่งแสงเป็นสีน้ำที่มองเห็นสีที่อยู่ด้านล่างไปจนถึงสีสุดท้าย ถ้าใช้จนชำนาญจะสามารถสร้างสรรค์สีที่สวยงามได้ แต่ถ้าใช้สีมากเกินไป ก็อาจทำให้ภาพขุ่นมัว ซึ่งสีน้ำนั้นสามารถสร้างสรรค์ผลงานได้หลากหลาย ลักษณะอันนุ่มนวลอ่อนเบาของสีน้ำที่โปร่งแสง จะทำให้ทั้งผู้วาดและผู้ชมรู้สึกถึงความอ่อนโยนละมุนละไม

สิ่งที่ได้จากหนังสือเล่มนี้ เทคนิคการใช้สีน้ำแบบโปร่งใส

ข้อคิดคำคมเกี่ยวกับการอ่าน ชีวิตเราก็เหมือนกระดาษสีขาว อยู่ที่ว่าเราจะเลือกระบายสีอะไรลงไป


</span></span>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจันทร์จิรา วงค์กา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)