ความรู้ในโลกมันมีสามระดับคือ

ความรู้เวอร์ ..เรียนไปเพื่ออะไรไม่รู้ อาจเพื่อโอ้อวด ทังทางวิทยาและศาสนา

ความรู้พอดี..นี่แหละดี รู้ให้มาก พอดำรงชีวิตรอดและมีความสุข

ความรู้พร่อง..คือมันไม่พอ แต่ผู้สอนก็พร่ำเพ้อ อวดรู้กันใหญ่ สานุศิษย์ถมไป