วันที่ 34 หน้าที่ครูเวร (1/07/2559)

miwnii
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันนี้มีหน้าที่ครูเวรต้องรับผิดชอบ รีบมาโรงเรียนแต่เช้า แต่เราก็มาโรงรียนเช้าอยู่ทุกวันนี้ การมาโรงเรียนเช้าไม่เป็นอุปสรรคต่อการเป็นครูเวรเลย วันนี้เป็นวันแรกเริ่มต้นเดือนใหม่ ได้เปลี่ยนที่เฝ้าเวรใหม่แล้ว แต่ก็ต้องอยู่คนเดียวเหมือนเดิม เปลี่ยนจากสวนกล้วยมาเป็นโดมความรู้อาคารกิตติ 6 ซึ่งเป็นอาคารของเด็กนักเรียน EP เราก็เลยมานั่งสังเกตการณ์ดูความเรียบร้อยอยู่ที่ม้านั่ง แต่ก็ยังนั่งคนเดียวเหมือนเดิม ที่ยังแย่ไปกว่าการนั่งคนดียวแล้ว คิดว่าเปลี่ยนเวรใหม่จะไม่ต้องได้เจอยุงแล้ว ที่ไหนได้เยอะพอๆกับสวนกล้วยเลย ดูเด้กไปด้วย พร้อมกับดูขาตัวเองไปด้วย 555 ขนาดว่านั่งดูตลอดนะ มันยังกัดได้ พอหมดเวลาเข้าเวรนี่ ขามีแต่รอยยุงกัดเยอะมาก คราวหน้าต้องทายากันยุงมาละ บรรยากาศตอนเช้าก็มีผู้ปกครองมาส่งเด็กๆ กัยเยอะแยะ เห็นภาพแบบนี้แล้วก็คิดถึงบ้าน คิดถึงแม่ ไม่ได้กลับบ้านเกือบจะสองเดือนได้ละมั้ง เพราะตอนเด็กๆแม่ก็มาส่งที่โรงเรียนแบบนี้เหมือนกัน นี่คือภาพบรรยากาศตอนเช้าค่ะ


บางทีการนั่งเวรคนเดียวมันก็เหงานะ เดือนต่อไปขออยู่กับคนอื่นบ้างนะ ไม่มีเพื่อนคุย ได้แต่นั่งก้ามดูนาฬิกาเมื่อไหร่จะหมดเวลา

วันนี้เป็นวันศุกร์ วันที่เราไม่มีสอน ก็เลยไม่ได้เตรียมอะไรมากเท่าไหร่ วันนี้เด็กๆจะได้ทำไอติมกันอีกแล้ว พอรู้นี่ตื่นเต้นกันใหญ่ แต่ที่แน่ๆยังไม่มีน้ำแข็ง แล้วในเมืองหารถที่มาส่งน้ำแข็งยากมาก ไปถามที่ตลาดเขาก็บอกว่าให้ไปถามที่โรงน้ำแข็งดู ก็ถามทางมมาเรียบร้อย ดีนะไปกันสองคน พี่มิ้งค์เป็นคนขี้ เราเป็นคนซ้อน เพราะไม่ค่อยรู้ทางน่ะสิ ขี่รถมาได้สักพักก็เจอรถน้ำแข็ง รีบบิดตามรถน้ำแข็งเลยค่า กว่าเค้าจะจอดเหมือนคนบ้าบิดรถตามเลย 555 ไม่เจอโรงน้ำแข็งอย่างน้อยก็เจอรถส่งก็ยังดี พอถามพี่คนขับรถ เขาก็บอกทางไปหาโรงน้ำแข็ง สุดท้ายก็เจอ แต่เขาไม่ได้ไปส่งแถวโรงเรียน ก็เลยได้แห้วกลับมาแทนน้ำแข็ง 55 เหมือนหมดเป้าหมาย ขี่รถจะกลับโรงเรียนผ่านหน้าตลาด เจอรถส่งน้ำแข็ง รีบเบรกอย่างรวดเร็ว ลงไปถามด่วนค่า สุดท้ายก็ได้มา น้ำแข็ง 3 กระสอบ ส่งถึงที่ กว่าจะได้มานี่ก็เหนื่อยเหมือนกันนะ

ตอนบ่ายก็เริ่มลงมือทำไอติมกัน เพราะคาบนี้ครูผู้สอนไม่อยู่ ครูพี่เลี้ยงก็เลยให้เด็กทำ วันนี้ลองทำแบบใส่วุ้นดู แต่ทำแค่ถังเดียว แล้วคนทำมีแค่ 8 คนเพราะคัดมาแล้ว ไม่งั้นมีวุ่นวายแน่นอน ที่เหลือนั่งรอกิน 555 สนุกสนานกันใหญ่ จากที่เมื่อวานเด็กๆได้ทำนิดเดียว วันนี้ให้เด้กเป็นคนทำเองหมด ครูมีหน้าที่เพียงแต่สอน ชี้แนะเท่านั้น สุดท้ายก็ได้กิน คนละ 3-4 แท่ง อิ่มกันทั่วห้อง ครูบอกว่าจะทดลองทำอีกเรื่อย เอาจนเด็กๆกินจนเบื่อนู้นแหละ เด็กๆเฮกันใหญ่ สงสัยเราก็คงจะได้กินจนเบื่อแน่นอน วันนี้ไม่มีอะไรพิเศษเลย ตอนเย็นก็มานั่งให้อาหารยุง เห้ย!! ไม่ใช่มานั่งเฝ้าเวรคนเดียวอีกตามเคย ต้องอยู่จุดนี้ไปอีกตั้งเดือนหนึ่ง ขอยากันยุงหนึ่งขวด 555

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันทพร จันต๊ะวงค์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)