วันที่ 32 นิเทศครั้งแรก (29/06/2559)

miwnii
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีเช้าวันพุธที่ตื่นเต้นตั้งแต่ก้าวแรกที่เข้าโรงเรียน วันนี้เป็นวันที่อาจารย์จะมานิเทศครั้งแรกของวิชาคณิตศาสตร์ แต่บรรยากาศเช้านี้ไม่เป็นใจเลย ฝนตกปรอยๆ บรรยากาศน่าหลับมากกว่าการนิเทศนะ 555

แต่ก่อนที่จะเจอนิเทศคาบสามก็ต้องผ่านการสอนวิชาภาษาไทยคาบแรกไปก่อน อยากย้ายคณิตศาสตร์มาคาบแรกเลยได้มั้ยอ่ะ อยากให้มันผ่านไปเร็วๆ ทั้งกลัวทั้งตื่นเต้น สอนภาษาไทยวันนี้ก็เหมือนกับทุกๆวัน เด็กบางคนก็ตั้งใจเรียน บางคนก็ยังคุยกัน อยากจะถามเด็กที่มันคุยกันเหมือนกันนะว่า เห็นเพื่อนๆเรียนแล้วไม่อยากเรียนกับเขาบ้างหรอ พอให้ทำใบงานกลับเดินมาถาม เพราะตอนสอนไม่ตั้งใจฟังยังไงล่ะ บางทีเจอเด็กแบบนี้ทุกวันมันก็เบื่อนะ ใช้ทั้งสื่อ ใช้ทั้งกิจกรรมก็ยังไม่สนใจ เฮ้อ...ทนเอาๆ

และแล้วก็มาถึงคาบคณิตศาสตร์ได้เวลาขึ้นเขียงแล้วสินะ อาจารย์มารอในห้องก่อนเราอีก ลงไปเข้าห้องน้ำแปปเดียว ขึ้นมาอาจารย์นั่งในห้องรอแล้ว ชานี่แทบสั่น ก้าวเกือบไม่ออก 55 ขนาดว่ามีเวลาเตรียมใจนะ ยังขนาดนี้ ถ้าเป็นวิชาภาษาไทยที่ไม่ได้เตรียมตัวล่ะ จะขนาดไหนไม่อยากจะคิด ตอนสอนวันนี้เหมือนไม่เป็นตัวของตัวเองเลยอ่ะ พยายามทำให้มันออกมาดีที่สุด แต่ทำไมมันรู้สึกเกร็งๆ ทั้งกลัวทั้งตื่นเต้น เด็กๆก็ไม่เป็นใจอีก ทั้งเล่นทั้งคุยกัน จะด่าก็ไม่ได้ โอ๊ย!!! ปกติตอนสอนจะเดินดูเด็กๆทำงานนะ แต่วันนี้ทำไมไม่เดินก็ไม่เข้าใจตัวเองเลย

และแล้วช่วงเวลาการสอนก็ผ่านพ้นไป หลังจากนั้นก็เป็นช่วงสะท้อนความคิดเห็นของอาจารย์ ว่าด้วยเรื่องแผนการสอนก่อนอันดับแรก โดนตั้งแต่มาตรฐานยันการวัดและประเมินผล ไม่อยากจะบอกว่าได้แก้เกือบทั้งหมด เหงื่อนี่เกือบทั่วมละ 555 เพราะอาจารย์ให้ทำแผนอีกแบบ แต่โรงเรียนให้ทำแผนอีกแบบหนึ่่ง แล้วเราจะเชื่อใครล่ะ จะเลือกอาจารย์นิเทศ โรงเรียนก็จะว่า แต่จะเลือกทำตามโรงเรียน คะแนนของเราก็อยู่ที่อาจารย์นิเทศ แล้วต้องเลือกทางไหนล่ะ บางทีก็อยากจะให้อาจารย์ไปคุยกับฝ่ายวิชาการเหมือนกันนะ นักศึกษาจะอ้วกละค่า ถ้าต้องกลับไปแก้ใหม่หมด หนูขอตายดีกว่า 55 พอเรื่องแผนจบก็มาเรื่องการสอนต่อ เจอตั้งแต่แรกๆที่เริ่มสอนเลย เหมือนเราสอนผิดขั้นตอน การใช้สื่อการสอน การใช้คำถาม การใช้คำพูด การใช้เสียงระดับเดียวกัน การเดินดูเด็กทำงาน และก็อีกหลายๆเรื่องเลยล่ะ เยอะมากจนบางเรื่องก็ลืมไปแล้ว พยายามคิดนะว่ามันคือคำแนะนำ แต่บางทีก็แอบคิดนะว่ามันผิดมากขนาดนี้เลยหรอ แทบจะไม่มีคำชมเลยอ่ะ บางเรื่องมีการชมแต่ก็มีข้อผิดพลาดไปพร้อมกัน แต่ก็คิดไปทางบวกละกันว่าครั้งแรกไม่มีใครทำได้ถูกต้องทั้งหมดหรอก ปลอบใจตัวเองเอาละกัน เห็นยิ้มๆนี่ในใจร้องไห้ไปหลายรอบ แต่ก็ขอบคุณอาจารย์ที่มาให้การช่วยเหลือและให้คำแนะนำดีๆ ยอมรับว่าอาจารย์เก่งมาก มองได้หลายมุมมองจนครบทุกเรื่อง ขอบคุณครูพี่เลี้ยงที่อยู่ด้วยตลอด ขอบคุณพี่มิ้งที่ไปซื้ออาหารว่างให้ และขอบคุณนักเรียนบางคนที่ทำให้การสอนลุล่วงไปด้วยดี และขอบคุณตัวเองที่พามาถึงจุดๆนี้ได้

พอนิเทศเสร็จก็พาอาจารย์ไปทานข้าวเที่ยว มีคุณครูหลายคนมากที่เข้ามาทักทายอาจารย์ เพราะว่าอาจารย์เป็นคนเก่ง ก็ต้องมีคนรู้จักเป็นธรรมดา อาจารย์เป็นคนน่ารัก พูดให้กำลังใจเราตลอดเลย ขอบคุณนะคะ ตอนบ่ายก็พาอาจารย์ไปหาเพื่อนที่สอนคณิตศาสตร์เหมือนกันที่อีกอาคารหนึ่ง ก็เลยแอบไปถ่ายรูปให้เพื่อนมา แต่รูปเราไม่มีหรอก เอารูปเพื่อนไปก่อนละกันนะ ดูบรรยากาศในห้องเรียนกันค่ะ


วันนี้ได้รับทั้งประสบการณ์และคำแนะนำดีๆจากอาจารย์หลายเรื่อง หนูจะนำไปปรับปรุงแก้ไขนะคะ เจอกันใหม่เดือนหน้า แล้วหนูจะพยายามปรับปรุงตัวเองให้ดีกว่านี้ค่ะ ^^


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันทพร จันต๊ะวงค์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)