วันที่สามสิบเอ็ด เวทีที่มากับสายลม (26 มิถุนายน 2559)

ธรรมดี
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

งานวันนี้มีมาเเต่เช้าเริ่มต้นด้วยการไปงานศพของสามีผู้อำนวยการเพิ่งเสียชีวิตไป (ขอเเสดงความเสียใจด้วยนะครับ) ที่วัดปิยาราม เราก็เลยไปช่วยงานหลังจากที่ผลัดมาสองวันละ เพราะฝนตกมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ไปไม่ได้ วันนี้มีโอกาสได้ไปเเสดงความเสียใจกับเเม่เยี่ยม เละช่วยอยู่ในงาน ก่อนที่ตอนบ่ายจะขออนุญาตปลีกตัวออกมาก่อน เพื่อมาจัดทำเวทีวันสุนทรภู่ต่อที่โรงเรียน ซึ่งงานจัดเวทีทีไร ลมต้องมาด้วยทุกที วันนี้ก็เช่นกันจากที่เหชมื่อวานพังแบบไม่เป็นท่า วันนี้เริ่มต้นใหม่หมด


"ผลพวงจากเมื่อวาน ลม ลม ลม"



"งานซ้อมต้องมา"



"งานขึ้นบันไดเราก็ทำ"



"ยังเเล้วบ่ถึงกึ่งเลย ลมอย่ามา"

ลมแล้งมากวันนี้ที่กลัวสุดคือกลัวเทวีที่ทำนั้นพังอะไรจับมัดติดกับเวทีได้มัด อะไรใช้ได้ใช้ การเป็นครูฝ่ายสถานที่มันเหนื่อยแบบนี้นี่เองต้องมาทำทุกงาน เพื่อเตรียมตัวจริง ๆ เวทีวันนี้มีเเต่ลมตลอดเวลาจับผ้าขึ้นมามัดเมื่อใดลมเริ่มอีกละ ถือทีนี่เเบบปลิวไสวเลย

เเต่ก็ไม่ย่อท้อต่อลมเเรง ทำเอาจนเสร็จ กลับบ้านซิรออะไรล่ะ วันนี้บาย พรุ่งนี้เตรียมรับศึกหนัก เเสดงละครเปิดงานวันสุนทรภู่...เราจะสู้ไปด้วยกัน

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนายพงศธร ธรรมดี (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)