.....ฝนฟ้าพายุ....(กลบท นายโรงลืมกรับ)

ประกายแวบแสบตาเข้ามาวับ..........เพียงแค่นับอึดใจแสงใสแปร๊บ


.....คะนองเสียงเปรี้ยงผ่าเข้าตาวับ

อัจกลับวูบหรี่ดังลี้หลบ

ฟ้าเริ่มอึมครึ้มดำคล้ำสมทบ

ถูกสยบด้วยเมฆเฉกมือยักษ์


.....เสียงอึงอื้อคือคล้ายร้ายพายุ

แรงเร่งลุกระหน่ำซ้ำมาหนัก

กิ่งไม้แห้งแกว่งกวัดซัดมิพัก

ถึงโค่นหักหล่นโครมเข้าโถมทับ


.....บ้านเรือนพังหลังคาพาพังพาบ

บ้างปลิววาบวูบหายเหมือนตายดับ

ประกายแวบแสบตาเข้ามาวับ

เพียงแค่นับอึดใจแสงใสแปร๊บ


.....ตูมสนั่นลั่นก้องสองหูบอด

อย่าตลอดทอดไปจนไกลแบบ

กลายหูหนวกพวกเผ่าไม่เข้าแก๊ป

คงปวดแปลบพิการอย่าพานพบ


.....ฝนกระหน่ำซ้ำซ้อนมิผ่อนลด

เหมือนปล่อยปลดอั้นมาคราสงบ

เป็นสายหลั่งสั่งฟ้าฝ่าทำนบ

คงท่วมกลบกลืนหายทลายพับ


.....ความเชี่ยวกรากหลากมาพริบตาจบ

ยากจะหลบหลีกลี้หนีภัยกับ

กระแสน้ำย้ำโถมจู่โจมยับ

แรงเหลือรับปลิดปลิวละลิ่วรุด


วันปีย์


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ที่บ้านคุณมะเดื่อ มีฝนโปรยปราย

มาให้ชื่นใจยามบ่ายมา ๒ วันแล้วจ้าา




เขียนเมื่อ 

กรุงเทพฯ ตกติดต่อมาหลายวันแล้วครับ น้ำก็ไหลลงคลองลงแม่น้ำออกทะเลไม่ได้ประโยชน์ใดเลย สู้ไปตกแถวบ้านนอก ท้องนาท้องไร่ยังได้ประโยชน์มากกว่า ครับผม