ประกายแวบแสบตาเข้ามาวับ..........เพียงแค่นับอึดใจแสงใสแปร๊บ


.....คะนองเสียงเปรี้ยงผ่าเข้าตาวับ

อัจกลับวูบหรี่ดังลี้หลบ

ฟ้าเริ่มอึมครึ้มดำคล้ำสมทบ

ถูกสยบด้วยเมฆเฉกมือยักษ์


.....เสียงอึงอื้อคือคล้ายร้ายพายุ

แรงเร่งลุกระหน่ำซ้ำมาหนัก

กิ่งไม้แห้งแกว่งกวัดซัดมิพัก

ถึงโค่นหักหล่นโครมเข้าโถมทับ


.....บ้านเรือนพังหลังคาพาพังพาบ

บ้างปลิววาบวูบหายเหมือนตายดับ

ประกายแวบแสบตาเข้ามาวับ

เพียงแค่นับอึดใจแสงใสแปร๊บ


.....ตูมสนั่นลั่นก้องสองหูบอด

อย่าตลอดทอดไปจนไกลแบบ

กลายหูหนวกพวกเผ่าไม่เข้าแก๊ป

คงปวดแปลบพิการอย่าพานพบ


.....ฝนกระหน่ำซ้ำซ้อนมิผ่อนลด

เหมือนปล่อยปลดอั้นมาคราสงบ

เป็นสายหลั่งสั่งฟ้าฝ่าทำนบ

คงท่วมกลบกลืนหายทลายพับ


.....ความเชี่ยวกรากหลากมาพริบตาจบ

ยากจะหลบหลีกลี้หนีภัยกับ

กระแสน้ำย้ำโถมจู่โจมยับ

แรงเหลือรับปลิดปลิวละลิ่วรุด


วันปีย์