ศุกร์สุขใจ(17 มิถุนายน 2559)

กมล
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

วันที่ 24 วันศุกร์ที่สุข

ฝึกเด็กป.1ให้พูด อ่านและเขียนเป็นสิ่งที่ท้าทายสำหรับครูทุกคน แต่สำหรับเด็กชายฟอร์ด ตั้งแต่เปิดเทอมมา 24 วันที่อยู่ด้วยกันแทบจะไม่ได้ยินเสียงที่เด็กชายผู้นี้พูดสักครั้ง แม้จะไปไหนมาไหนสิ่งที่เด็กชายผู้นี้จะแสดงคือการผงกหัว ทำให้ครูประจำชั้นตั้งฉายาให้ว่า "ด.ช.กิ้งก่า" เด็กชายฟอร์ดในทุกๆเช้าก่อนโรงเรียนเข้าจะมีสิ่งที่ทำให้ครูทุกคนปวดหัว คือ นักเรียนชอบปวดท้องและไปยอมบอกใครจะอยู่เงียบๆนิ่งๆคนเดียว ไม่ยอมบอกใครว่าตนเองปวดหนัก จนไปเข้าห้องน้ำไม่ไหว เป็นแบบนี้มาหลายวัน เนื่องจากเด็กเป็นคนไม่ชอบพูด แม้กระทั้งเพื่อนนักเรียนก็ยังไม่พูดด้วย อาการของนักเรียนจะสวนทางกับสิ่งที่ผู้ปกครองของนักเรียนบอกไว้ คือ อยู่ที่บ้านนักเรียนจะพูดคุยกับคนในบ้าน หรือที่รู้จักเป็นปรกติ แต่มาโรงเรียนเด็กไม่ยอมพูดกับใคร ไม่ทำงานอะไรสักอย่าง ถ้าครูแจกใบงานให้นักเรียนก็จะฉีกเล่น หรือไม่งั้นก็เอาสีมาระบายทับเล่นหมด เป็นสิ่งเดียวกันที่ครูหลายคนที่มาสอนในห้องนี้ในวิชาต่างๆอยากได้ยินที่สุด คือ การที่เด็กชายคนนี้สามารถพูด อ่าน และเขียนได้ และวันนี้ลองไปนั่งข้างๆนักเรียนและพูดคุยพร้อมกับทดลองให้นักเรียนเขียนและบอกชื่อตนเอง ซึ่งนักเรียนสามารถบอกชื่อตนเองได้และเขียนชื่อได้


ด.ช.ฟอร์ด กำลังเขียนชื่อตนเอง โดยมีครูและเพื่อนๆคอยให้กำลังใจอยู่ใกล้ๆ

สิ่งที่ทำให้ประทับใจ สำหรับวันนี้ คือ ได้พูดคุยกับเด็กที่ไม่ยอมพูดมาตลอด 24 วันของการอยู่ด้วยกันภายในโรงเรียน สิ่งที่เด็กแสดงพฤติกรรมออกมาหลังจากที่ร่วมพูดคุยและทำกิจกรรมการเรียนการสอนร่วมกัน คือ เด็กเข้าร่วมกิจกรรมที่ให้ทำ พูดคุย แม้จะพูดได้เพียง คำไม่กี่คำก็ตาม ก็ทำให้รู้สึกดีที่นักเรียนมีการตอบรับเรา

"ครูยี่...เป็นครั้งแรกที่ด.ช.ฟอร์ดเอ่ยชื่อเราและพูดอีกหลายคำ หลังจากที่ไม่ได้ยินเด็กชายพูดมาตั้ง 24 วันตั้งแต่วันแรกที่เจอ พอมาวันนี้เด็กชายพูดชื่อเรา ไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรแต่รู้สึกตืนตันใจมากที่เด็กคนหนึ่งที่ไม่พูดกับเราตั้งแต่วันแรกแล้วเรียกชื่อเรา เป็นสิ่งที่น่าประทับใจและน่าจดจำไว้เลยสำหรับวันนี้"

เยี่ยมบ้านของนักเรียนก็ดำเนินต่อไป ...

วันนี้เดินทางไปยังหมู่บ้านทางเหนือ บ้านปากทางและบ้านบวกหมื้อ ซึ่งเป็นบ้านของนักเรียนที่ต้องไปเยี่ยมบ้าน มำให้ได้พบเจอผู้ปกครองและไปเห็นสภาพบ้านที่แท้จริงของนักเรียน สิ่งที่ผู้ปกครอง พูดเป็นเสียงเดียวกันในทุกๆบ้าน คือ ฝากดูแลลูก หากว่าทำผิดก็ทำโทษได้เลย มีการบ้านอะไรหรือสิ่งที่อยากให้ช่วยทางผู้ปกครองก็พร้อมที่จะช่วยเหลือ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวกมลวรรณ ไทยเก่ง (ภาคเรียนที่1/2559)



ความเห็น (0)