ศาสนาพุทธว่าชีวิตคือทุกข์ เรากำลังจะโมใหม่ ทางสายกลางว่า ชีวิตคือสุขทุกข์คลุกกัน อุปมาเรากินข้าวแกง เกิดผัสสะ เวทนา แล้วตัณหาก็เข้ามาบงการว่า่อร่อยหรือไม่อร่อย ทำให้เกิดสุขทุกก็ตรงนี้แหละ ท่านสอนว่าให้พยายามตัดตัณหาอย่าให้เกิดความอร่อย ..ส่วนของเราบอกว่าเอาไปเลยไม่ว่ากัน..แต่ขั้นต่อไปนิีสิสำคัญคือ "อุปาทาน" คือการยึดติด เราจะต้องฝึกไม่ให้ยึดในความอร่อยหรือไม่อร่อยใน "รสชาติ" ต่างๆ ทางตาหูจมูกลิ้นกายใจ...สรุปคือ นิกายนี้อร่อยได้แต่อย่ายึดติดในความอร่อย ไปหากินเจ้าอื่นมั่งอาจอร่อยกว่าก็เป็นได้ อิอิ