วันที่ 12 ไปสัมผัสประเพณีล้านนาที่วัดเจดีย์หลวง (6 มิถุนายน 2559 )

วันนี้เริ่มต้นการสอนเรื่องโจทย์ปัญหาวึ่งก็เป็นปัญหาจริง ๆ แก้ยากด้วย
ฉันเริ่มต้นสอนเรื่องกระบวนการแก้โจทย์ปัญหาโดยเชื่อมโยงเข้ากับการทำอาหาร


ที่ต้องเริ่มตั้งแต่การเตรียมส่วนผสม สู่ขั้นตอนการทำอาหาร แล้วจึงได้อาหารออกมาเปรียบเทียบก่อนที่จะแก้โจทย์ปัญหาได้นั้น
นักเรียนจะต้องเริ่มต้นจากการวิเคราะห์โจทย์ก่อน แล้วจะดำเนินการแก้โจทย์ด้วยวิธีการต่าง ๆ พอให้บอกเกี่ยวกับเมนูผัดกระเพรา
แย่งกันตอบ สนุก แต่พอนำเข้าสู่โจทย์คณิตแค่นั้นแหละ งงกันใหญ่เลย เด็กไม่รู้จักแม้แต่คำถาม ก็ต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่ตั้งแต่สอนเรื่องคำถาม
ฝึกให้รู้จักกับคำถามก่อน แผนที่ใช้จึงต้องตัดทิ้งยังไม่ได้เริ่ม!!! "ปัญหาใหม่ตามมาคือ ครูครับทำไมอิสลามไม่กินหมู" บอกเหตุผลไปก็ยังไม่เพียงพอ
จึงแก้ไปว่าพรุ่งนี้ครูจะมาให้คำตอบนะคะ แล้วทันใดนั้นก็มีเสียงแทรกขึ้นว่า "ผมรู้นะว่าครูจะไปหาอินเตอร์เน็ตมา" .......
วันนี้ครูจึงต้องเพิ่มการบ้านของตัวเองอีกจะอธิบายยังไงให้เข้าใจเนี่ย



วันนี้ช่วงบ่ายพาลิงไปใส่ขันดอกประเพณีบูชาเสาอินทขิลของเมืองเชียงใหม่ที่วัดเจดีย์หลวง ความวุ่นวายได้เริ่มตั้งแต่ขึ้นรถแดง
แต่ละคนคุยเก่งมากรถข้าง ๆ คงได้ยินนี่แหละธรรมชาติของลิง



พอถึงวัดก็กระจายเลยค่ะครูต้องใช้เสียงมหาศาลในการรวมลิง กว่าจะถ่ายรูปรวมนี่เป็นอะไรที่ยากที่สุด ที่สำคัญวันนี้ร้อนมาก
หน้าตาเด็ก ๆเลยอย่างที่เห็น

พอถึงในวิหารก็พาไปกราบพระ แล้วก็มีเสียงหนึ่ง "ครูขาหนูอยากใส่บาตรแต่ไม่มีเงินน่ะคะ" ด้วยความรักเด็กก็ให้ยืมเงินไปใส่
ประเด็นคือต้องไปแลกเป็นเหรียญแล้วทุกคนก็อยากใส่ จึงเกิดความวุ่ยวายในการแย่งกันใส่เงิน ทำวิหารเกือบแตก

มาถึงส่วนสำคัญของงานคือ การวางกรวยดอกไม้เพื่อบูชาตามจุดต่าง ๆ ครูขาาาาา (อีกแล้ว) หนูอยากได้กรวยดอกไม้อะค่ะ ก็ต้องแจกเงินบูชาดอกไม้อีก จากนั้นลิงทั้งหลายก็เดิน ๆ วางกรวยดอกไม้ พอมาถึงจุดที่เค้าสรงน้ำพระทุกคนต่างหยุดมอง แล้วดึงแขนครูทันทีครูขาหนูอยากดึงค่ะ
หน้าที่ครูคือหยอดเงินเพื่อบูชาน้ำที่สำหรับใช้สรงเจดีย์แต่ก็มีความสุขนะที่เห็นเด็ก ๆชอบ และสนใจมาก จนพระที่ยืนประจำจุดเกือบโดนเด็ก ๆ เหยียบ



ขออภัยมา ณ ที่นี้นะคะหลวงพี่ที่ครูไม่สามารถต้านทานกำลังของเหล่าลิงได้ ท้ายสุดได้เวลากลับโรงเรียนแล้ว
ความยากจึงอยู่การรวมเหล่าลิงที่ไม่มีใครหยุดกับที่เลยครู

ต้องเดินตามทั่ววัดพอเจออีกคน อีกคนหาย กว่าจะครบครูเกือบเป็นลมแดดเลยนะคะนักเรียน

แต่วันนี้ก็คุ้มค่าสำหรับประสบการณ์พานักเรียนร่วมกิจกรรมนอกสถานที่ ระห่างทางนั้นก็มีคำถามมากมายที่ครูต้องตอบ
ดีใจนะที่ได้พานักเรียนมาสัมผัสวัฒนธรรมล้านนาแบบนี้ ลืมบอกซนแค่ไหนจนชาวต่างชาติต้องมาขอถ่ายรูปด้วย

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศศิธร ฟองจันทร์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

เด็กคล้าย ๆ ครุภัณฑ์ ... เป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาด ;)...

555ใช่ค่ะครุภัณฑ์