พานงามๆของเด็กปอสาม (8 มิถุนายน 2559)

เช้าวันพุธที่กับตารางสอนที่ไม่มีคาบของตัวเองเลย

แต่...ครูพี่เลี้ยงของฉันได้นำนักเรียนไปแสดงกลองสะบัดชัย วันนี้ฉันก็เลยเป็นเสมือนครูเขาเองเลย ภาคเช้า ว่างอยู่คาบเดียว ดีนะที่ภาคบ่ายวันนี้มีการทำพานของนักเรียนฉันจึงได้พักหายใจนิดนึง ครูพี่เลี้ยงได้บอกฉันให้เตรียมใจไว้ตั้งแต่เนิ่นๆแล้วว่า อยู่กับครูต้องทำใจหน่อยเพราะงานเยอะมาก และยิ่งครูพี่เลี้ยงเป็นฝ่ายกิจกรรมยิ่งแล้วใหญ่

ภาคเช้าคาบแรกได้สอนวิชาภาษาไทยแทนครูพี่เลี้ยง เป็นการสอนห้อง ป.3/1 ห้องที่ขึ้นชื่อว่าเสียงดัง แต่พอเวลาให้ทำงานก็เงียบเป็นเด็กดีขึ้นมา รู้วิธีการที่ทำให้ห้องนี้เงียบได้ ก็คือให้เขาทำงาน จะกลุ่มหรือจะเดี่ยวก็ได้ เขาก็จะตั้งใจทำอย่างเต็มที่ เพราะเป็นเด็กที่เก่งด้านวิชาการแต่เสียงดังมากไปหน่อย คาบนี้ก็ผ่านพ้นไปได้ด้วยดี

คาบที่ 2 ได้พักสมใจแล้ว ขอพักเอาแรงนิดนึงก็ยังดี

คาบที่ 3 สอนวิชาหน้าที่พลเมือง ห้อง ป.3/2 เนื่องจากห้องนี้ยังไม่ได้แสดงละคร ฉันก็เลยให้เขาซ้อมแสดงละครของวิชาหน้าที่ในหัวข้อ การต้อนรับแขก ซึ่งจะมีการสอบเป็นกลุ่มๆไปก่อนที่จะมีการแสดงจริงให้ครูพี่เลี้ยงฉันตัดสิน การซ้อมแสดงละครเป็นไปอย่างทุลักทุเล เด็กห้องนี้ต่างเล่นกันซะส่วนใหญ่ เล่นกันจนเกิดเรื่องขึ้นจนได้ แกล้งกันจนเพื่อนเจ็บตัวก็มี บางคนเป็นเด็กพิเศษทางอารมณ์ก็อาการกำเริบ ดีนะที่ครูออยมาทันเวลาพอดี แต่ฉันก็แก้สถานการณ์ไปก่อนเล็กน้อยแล้วสำหรับคนที่เล่นกันจนได้เพื่อบเจ็บตัว แต่เด็กที่มีปัญหาทางอารมณ์ก็ได้ให้เขามานั่งสงบสติอารมณ์ที่โต๊ะของครูด้านหลังจากนั้นฉันก็พูดปลอบประโลมเขา บอกให้เขาใจเย็นๆ สัมผัสตัวของเขาลูบเบาๆให้ใจเย็นลงบ้าง เพราะฉันเคยได้ยินมาว่าเด็กที่มีปัญหาบางทีก็ต้องการคนดูแลที่ใกล้ชิด เอาใจใส่เขา แต่หลังจากนั้นฉันก็ให้ครูออยจัดการต่อ โดยครูเอาไปพูดด้วยข้างนอกห้องเป็นชั่วโมงเลย นานมากๆ จนกว่าอาการจะดีขึ้น ครูออยเป็นครูประจำชั้นร่วมกับเราและครูจบเอกการศึกษาพิเศษมา ต้องดูแลเด็กๆพวกนี้อย่างดีและเข้าใจว่าเขาเป็นอย่างไร รู้จักวิธีจัดการได้ดีกว่า ฉันก็รู้สึกสบายใจขึ้น

คาบที่ 4 มีสอนวิชาหน้าที่พลเมืองห้อง ป.3/1 กลับมาห้องนี้อีกละ ทุกครั้งหูครูจะต้องชาเมื่อได้เขามาสอนห้องนี้ ฉันก็สอนหน้าที่ที่เขาควรจะเป็นควรจะทำ จากนั้นก็ให้ทำงานส่ง พวกเขาก็ลดเสียงลงไปบ้าง แต่พอเด็กส่วนใหญ่เริ่มทำงานเสร็จแต่ก็ยังไม่ถึงเวลาทานข้าว ฉันก็เลยใช้วิธีนี้ซะเลย จัดการได้อยู่มัดเลย ชอบให้ทำอย่างนี้นี่เอง555 เด็กๆทำได้ทุกอย่างเพื่อจะได้กินข้าวค่ะ

หมดแล้วการสอนในวันนี้

เวลาเที่ยง.. ฉันก็ได้ไปช่วยแม่ครัวตักอาหาร ขนมหวานแจกให้กับเด็กๆ วันนี้เมนูคือ ลาบอีสาน หูวของโปรดเลยค่ะ วันนี้คิดว่าจะทานข้าวน้อยแล้วนะ แต่ดันเป็นของโปรดซะงั้น(ที่จริงก็ของโปรดเราเกือบทุกวัน) ยิ่งของหวานในแต่ละวันก็น่ากินทุกวัน สำหรับวันนี้เป็นขนมปังไส้ต่างๆตกแต่งสีสันเป็นรูปต่างๆชวนลิ้มลอง ฉันกับเพื่อนชื่อจอยก็ได้ไปช่วยแจกขนมหวานให้เด็กๆ แจกเข้ามือให้เด็กๆไปครูก็หยิบกินไป อยู่ที่นี่บอกได้คำเดียวเลยว่า" อุดมสมบูรณ์ดีค่ะไม่ต้องเป็นห่วง "

หลังจากทานข้าวเสร็จฉันก็มาดูเด็กซ้อมเต้นอีกเช่นเคยเหมือนเมื่อวานเลย แต่วันนี้พิเศษกว่าเมื่อวานเล็กน้อยเพราะวันนี้เด็กๆได้ใส่ชุดกระโปรดแล้งซ้อมเพื่อในวันจริงเขาจะได้ชินกับชุด

เด็กๆตัวเล็กนิดเดียวแต่กระโปรงนั้นยาวมาก สู้ๆนะเด็กๆ ครูเป็นกำลังใจให้

เหตุผลที่ครูมาดูพวกหนูเต้นก็เพราะส่วนใหญ่เป็นลูกศิษย์ที่เราได้สอน และเขาก็ชักชวนให้เราไปดูพอเราไปดูเขา เขาก็ทักชื่อเราว่า ครูทิพย์ แล้วก็ยิ้มคล้ายๆกับอยากให้เราชมเขา ดูความสำเร็จของเขา ฉันได้เห็นก็ยิ้มตาม แล้วบอกไปว่าสู้ๆ ถึงแม้ว่าจะถูกครูดุ แต่ที่ครูเขาดุก็เพราะอยากให้พวกหนูซ้อมเต้นกันอย่างพร้อมเพรียงนะ :)

เหตุผลที่สำคัญที่สุดที่ครูมาดูอีกอย่างหนึ่งก็คือ ครูชอบเพลง ชอบการเต้นค่ะ(ลึกๆภายในใจ55)

ดูการซ้อมการเต้นเสร็จแล้วก็ถึงเวลา ร่วมกันทำพานไหว้ครูแล้ว

เรากับครูออยก็ช่วยกันอย่างขันแข็ง เพราะครูออยได้บอกตั้งแต่เนิ่นๆแล้วว่าเด็กเล็กๆเราอาจจะได้ช่วยเขาทำเป็นส่วนใหญ่เพราะถ้าให้เขาทำเองทั้งหมดเละแน่ๆ เรากับครูออยจึงช่วยกันเต็มที่ ครูออยช่วยทำพานผู้ชาย เราก็ทำพานของผู้หญิง

การทำพานก็มีเหตุการณ์ต่างๆเกิดขึ้น เช่น การแสดงความคิดเห็นของเด็กแต่ละคน บางคนเอาความคิดของตนเองเป็นใหญ่ บางคนไม่พอใจที่เพื่อนว่าให้

เราก็เลยบอกเขาว่าไหนหนูลองช่วยกันคิด วางแผนก่อนเอาไปปักพานดีไหมคะ เพราะจากที่เห็นโอเอซิสเป็นรูโหว่เยอะมากแล้ว จากนั้นการคิดก็เริ่มต้นขึ้นไม่มีการเถียงกันและเราก็ช่วยบอกว่าเราเอาอันนี้ใส่ดีไหมคะนักเรียน เขาก็รับฟังแล้วก็ทำตาม สำหรับการทำพานแล้วเราก็ได้เห็นพฤติกรรม เหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นทั้งดีและไม่ดี

ด้านดีก็เช่นมีเด็กบางคนนำดอกไม้มาให้เรา แล้วบอกว่าหนูให้ครูค่ะ ความรู้สึกเราตอนนั้นมันดีมาก รู้สึกปลื้มใจ ทำให้นึกถึงวันที่เราจะต้องเป็นครูจริงๆแล้วมีเด็กมาไหว้แบบนี้ คงจะรู้สึกดีไม่น้อย เป็นความรู้สึกที่ตื้นตันใจค่ะ

นอกจากนั้นยังช่วยเกิดความสามัคคีกันในห้องของเรา เพื่อนๆ ครูกับนักเรียน ช่วยกันคนละไม้คนละมือประเดี๋ยวก็เสร็จ

ด้านไม่ดีก็ได้เห็นพฤติกรรมของเด็กหลายๆแบบ แต่ไม่ใช่ว่าเด็กไม่ดีนะคะ มันจะทำให้เราได้เรียนรู้พฤติกรรมว่าเขาเป็นอย่างไร บางทีคนที่เราเห็นว่าเงียบๆไม่ค่อยพูดเขาอาจจะแสดงพฤติกรรมบางอย่างออกมาตอนที่ทำกิจกรรมร่วมกันและจะได้หาวิธีแก้ได้

บรรยากาศการทำพาน..

บางทีครูกับเด็กๆก็ดูกลมกลืนกันมากๆ555 แทบจะแยกไม่ออกกันเลยทีเดียว

กว่าพานของเราจะเสร็จก็ปาไปเกือบห้าโมงแน่ะ จนเด็กๆกลับบ้านกันหมดแต่ก็เหลือ2-3 คนที่ยังอยู่ช่วยครูทำพานอยู่ ขอบใจพวกหนูมากๆ ครูออยก็เลยเลี้ยงน้ำทุกๆคน

และนี่คือหน้าตาพานของห้อง ป.3/2 เราค่ะ

พานผู้ชาย

พานผู้หญิง

"สวยงามตามท้องเรื่อง" ครูออยและครูทิพย์ได้กล่าวไว้ :)

เจอกันวันพรุ่งนี้นะเด็กๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวกรทิพย์ นุแปงถา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (4)

ครูทิพย์เก่งจังครับ พานดอกไม้ผมยังทำไม่เป็นเลยครับ เวลาครูทิพย์อยู่กับเด็กๆดูมีความสุขมากๆเลยครับ ถึงจะบ่นแต่ก็ดูมีความสุขครับ

แหม เด็กๆ ทำมาสวยจังเลย คล้ายกับพานที่ลูกชาย ป.3 ทำค่ะ แต่ไม่ได้ลอกกันนะเพราะอยู่กันห่างไกลสุดๆ

เขียนเมื่อ 

ณัฐธีร์ เหลืองวัฒนะโชติ

อยู่ที่การเรียนรู้มากกว่าค่ะ เราว่าทุกคนก็ทำได้เหมือนกันนะคะ สู้ๆ :

เขียนเมื่อ 

จันทวรรณ

ขอบคุณอาจารย์มากๆค่ะที่มาให้ความเห็น

พานของห้องเรานั้นได้มาจากการมีดอกไม้อะไรบ้างก็จับใส่หมดเลยค่ะ หน้าตาก็เป็นอย่างที่เห็นนี่แหละค่ะ แต่ก็มีความสุขมากๆที่ได้ทำพานร่วมกันค่ะ :)