วันที่ 6 เมื่อผู้อำนวยการโรงเรียน มาเดินนิเทศดูการสอนของครูในโรงเรียน ( 24 พฤษภาคม 2559)

"เช้านี้ก็ยังเป็นเช้าปกติ ฝนไม่ตก มาโรงเรียนไม่สาย และที่สำคัญ อ่อนล้า หน้าโทรม และง่วงนอน ประสิทธิภาพต่ำ แต่สอนได้ สู้ๆๆ ทำให้เต็มที่บอกกับตัวเองตลอด"

ทำกิจกรรมเข้าแถว เคราพธงเช้าก็ไปโฮมรูมนักเรียนต่อ เก็บออมทรัพย์ แจกนมโรงเรียนให้นักเรียนชั้น ป.6/1 และก็เข้าไป สอนเด็กนักเรียนในชั้น ป.4/1 คณิตศาสตร์ ทบทวนความรู้ในบทที่ 1 เรื่องจำนวนนับที่เกิน 100,000 ให้นักเรียน และก็ต้องใช้สื่อการสอน หลักที่ทำมาสอนด้วย เด็กนักเรียนก็สนใจ ให้ความร่วมมือดี ในการตอบคำถามต่างๆ เหมือนจะเข้าใจกันดีด้วย รู้สึกชื่นใจ แต่ก็เหมือนมีบางคนจะไม่ค่อยได้ ระหว่างการสอน เราก็สอนไปเรื่อยๆ ควบคุมชั้นเรียนไปด้วย เพราะในห้องเรียนของเรา มีเด็กพิเศษ น้องชื่อ ออกัส จะไม่ค่อยอยู่นิ่ง ชอบเดินรอบห้องแกล้ง เพื่อน แต่เป็นเด็กที่ฉลาดมากคนหนึ่ง ในฐานะที่เราเป็นครูเราจะต้องมีวิธีในการพูดและเราก็รู้ว่า ออกัสชอบที่จะให้ครูชม และชอบการตอบคำถาม เราก็จะให้สิ่งนี้แก้เค้าบ่อยๆ แต่ก็ละเลยเพื่อนในห้องเรียนด้วย ดูอย่างทั่วถึง แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

เมื่อผู้อำนวยการโรงเรียน เดินมาดูการสอนของครูแต่ห้อง และเดินดูอย่างเงียบๆ เหมือนจะมาเก็บข้อมูล ซึ่งประเด็นตอนนั้นครูพี่เลี้ยงไม่ได้มาเข้าสอนด้วยกัน เพราะว่าติดงาน ในการทำเอกสารนักเรียนในการย้ายโรงเรียน และนักเรียนใหม่ที่เข้าโรงเรียน ผู้ปกครองมาพบเพื่อที่จะพูดคุยบ้าง เยอะมากมาย แต่วันนั้นเราก็บอกครูว่าโอเคเราสอนได้ เพราะจะทบทวนความรู้เด็กเพราะพรุ่งนี้เด็กจะสอบ สอนไปเรื่อยๆ ก็ไม่คิดว่า ผอ. จะเดินมาดู แต่ตอนนั้นเด็กสนใจกิจกรรมของเราและตั้งใจฟังเราสอน เราก็โล่งใจ ที่ เด็กตั้งใจเรียน ฟ้ามีตา ผอ. ก็ยืนดูวิธีการสอนของเรานานมาก เราก็ตั้งใจสอบเรื่อยๆ ทำตัวให้เหมือนว่า ไม่มีใครดู 55 ที่จริงความรู้คือเกร็งมากจ้า แต่ต้องข่มๆ และแล้ว ผอ. ก็เดินเข้ามาในห้องเรียน แต่มาเปิดไฟในห้องให้จ้า ไอ้เราก็คิดไปไกลหลายขุมมาก ว่าจะมาด่ารึเปล่า แต่เปล่าเลย หน้าตา ผอ.ใจดีมาก แต่ตอนนั้นเปิดไฟในห้องให้เพราะในห้องที่เราสอนค่อนข้างมืดนิดหน่อยมั้ง สำหรับความคิด ผอ. แต่ชั่วโมง การเรียนการสอนก็มีความสุข และเด็กๆก็เตรียมพร้อมสำหรับการสอบวันพรุ่งนี้


ภาพเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4 หลังเรียนคณิตศาสตร์ น่าตาอ่อนแรงมาก

เมื่อสอน ป.4 เสร็จก็เข้าสอนนักเรียนชั้น ป.5 ต่อเลยจ้า คณิตศาสตร์แต่รอบนี้ไม่ ผอ. ละ สบายเลย การสอนนักเรียน ป.5 ก็เรียบง่ายไปตามแผนการสอน และสนุกสนานในห้องเรียน จนจบชั่วโมงเรียน และคุมนักเรียนไปกินข้าวกลางวัน

กินข้าวกลางวันเสร็จ สวรรค์ก็มาเลย เพราะถึงเวลาพักแล้วจ้า แต่......งานการบ้านเด็กก็เยอะเช่นกัน เยอะมาก ทั้ง ป.4 ป.5 และแต่งข้อสอบให้นักเรียน ป.4 ในการสอบคณิตศาสตร์ ในวันพรุ่งนี้ คาบว่างๆ หายยยยยยยย ไปหมดๆ เลย แต่ก็สู้ๆๆๆ ละกัน บอกตัวเองตลอด ทำงานไปเรื่อยๆ จนเสร็จ แต่งข้อสอบนักเรียน ในวันสอบพรุ่งนี้เป็นข้อสอบอัตนัยไม่มีปรนัย เพราะอัตนัยสามารถวัดนักเรียนได้ จริง ตามความคิด เพราะจะได้รู้ว่าเด็กเข้าใจจริงไหม และเขียนได้จริงไหม ไม่ได้แค่มากากบาท เดาคำตอบได้ ซึ่งคิดว่าข้อสอบปรนัย อาจไม่สามารถวัดได้จริงกับเรื่องแบบที่ ที่จะต้องเขียนมากกว่า เราจึงออกข้อสอบแบบ เขียนอัตนัยให้นักเรียนชั้น ป.4 และแล้วเวลาพักกำลังจะเกือบเลิกเรียน ข่าวเร่งด่วนก็ตามมา

เมื่อ ข่าวการแข่งขันทักษะวิชาการ ที่จะคัดเลือกนักเรียนไปแข่งขันต่อ ที่โรงเรียน แม่สอด เลื่อนขึ้นมาเป็นวันพรุ่งนี้ไปแข่งแล้ว เข้าใจเลยว่าครูเตรียมตัวไม่ทัน นักเรียนก็เช่นกัน แต่ก็คงจะพร้อมสำหรับวันพรุ่งนี้ที่จะต้องไปแข่งที่โรงเรียนต้นแก้ว ซึ่งจะมีการแข่งขันด้วยกันทั้งหมด 3 โรงเรียนซึ่งจะมีโรงเรียน ต้นแก้ว โรงเรียนบ้านศาลา และโรงเรียนแม่อาย ในการแข่งขันและคัดเลือกตัวแทน ไปแข่งต่อ ซึ่งพรุ่งนี้คณะครูและนักเรียนบางส่วนก็ไปงานด้วย และคณะครูบางส่วนก็เป็นกรรมการในการตัดสินผลงานนักเรียน ซึ่งนักเรียนบางคนที่แข่งโครงงานยังไม่ได้ทำแผนโครงงาน ทำบอร์ดเลยจ้า และบางกลุ่มรูปเล่มรายงานยังไม่เสร็จเลย ซึ่งครูนักศึกษาฝึกสอนอย่างเราก็เข้าไปช่วย และสอน และช่วยในการจัดบอร์ดโครงงาน ทำให้วันนั้นกลับดึกเกือบ 1 ทุ่มและฝนก็ตกหนักด้วยจ้า วันนี้ก็ขอพาราเพิ่มอีก 2 เม็ด พร้อมกับยาอักเสบคอ เพิ่ม และยาแก้แพ้อากาศ เหนื่อยจริงๆไม่คิดเลยว่าพรุ่งนี้ต้องเจอกับอะไรบ้าง ตอนนี้ขอหลับยาวๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวจิตต์พิชชา จริยา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)