วันศุกร์ที่สุขใจ (27 พฤษภาคม 2559)

สวัสดีเช้าวันศุกร์ครั้งแรก ของเปิดเทอม

วันนี้เราก็มาโรงเรียนตามปกติ แต่สิ่งที่ต้องทำเพิ่มเติมคือเป็นครูเวรในวันนี้

หน้าที่ของครูเวรก็ไม่ต่างจากที่เราทำอยู่ของวันอื่นๆเท่าไหร่ อาจจะมีหน้าที่เพิ่มขึ้นเล็กน้อยคือ ต้องอยู่โรงเรียนจนกว่าเด็กคนสุดท้ายจะกลับบ้าน

เช้าวันนี้เราก็ทำหน้าที่คุมนักเรียนทำความสะอาดตามกลุ่มสีตามปกติ ดูเหมือนวันนี้เด็กๆจะทำความสะอาดกันอย่างเชื่องช้า ไม่คล่องแคล่วเอาซะเลย หรืออาจจะเป็นเพราะว่าวันนี้วันศุกร์แล้ว เด็กๆก็เลยรู้สึกว่าเหนื่อย (น่าจะเป็นแบบนี้หรือเปล่าเพราะตอนที่เราเป็นเด็กเราก็คิดแบบนี้)

และก็อีกเช่นเคยฉันก็ได้คุมแถวในการทำกิจกรรมหน้าเสาธง วันนี้แดดที่นี่ร้อนมากๆ ร้อนกว่าวันอื่นๆ เด็กๆก็บ่นกันใหญ่เลย เราก็สงสารเด็กนะ ขนาดเราเป็นผู้ใหญ่ก็ยังรู้สึกว่าร้อนมากจนจะเป็นลม แต่ก็ได้แต่บอกเด็กๆว่าอดทนนะ เขาก็ร้อน เราก็ร้อนเหมือนๆกัน (ครูก็ร้อนนะ)

พอทำกิจกรรมหน้าเสาธงเสร็จ ฉันก็ได้มาเก็บเงินออมทรัพย์จากนักเรียนชั้น ป.1/2 ห้องของครูอ๊อดเช่นเคย และทุกครั้งครูก็จะมีงานอื่นๆต้องทำเช่นงานขายชุดพื้นเมือง ชุดพละ หรือจะเป็นอุปกรณ์การเรียน ฉันเห็นครูแล้วก็สงสารจึงมาแบ่งเบาภาระ โดยการช่วยงานต่างๆเท่าที่จะทำได้ ทุกครั้งที่ฉันมาช่วยครู ครูจะพูดขอบคุณเรา เราก็บอกครูไปว่าไม่เป็นไรค่ะครู :)

พอช่วยงานครูเสร็จก็ต้องกลับไปห้องของตัวเอง ป.3/2 เพื่อไปเตรียมการสอนในคาบที่สอง

คาบที่ 2 เป็นคาบภาษาไทย วันนี้ฉันสอนเรื่องคำยากที่มีในบทเรียนที่1 ก่อนอื่นฉันก็ให้ทุกคนทวนคำศัพท์และความหมายเหล่านั้นเสียก่อน จากนั้นก็แบ่งกลุ่มเป็น 3 กลุ่มเท่าๆกันแล้วให้เล่นเกมทายคำ ถ้ากลุ่มไหนทายผิดกลุ่มนั้นก็จะถูกแขวนคอ เด็กๆดูสนุกสนานกับเกมนี้มากๆเลยค่ะ

การที่ฉันได้อยู่เป็นครูประจำชั้นห้องนี้ทำให้รู้ว่าแต่ละคนมีนิสัยเป็นอย่างไร ทำให้รู้จักคิดหาวิธีการจัดการกับเขาได้ถูก ถ้าฉันไม่ได้เป็นครูประจำชั้นในห้องนี้คงจะไม่รู้จักนิสัยเด็กเท่าไหร่ และกว่าจะควบคุมชั้นเรียนได้ก็คงจะใช้เวลานาน แต่วันนี้ฉันรู้สึกภูมิใจกับเด็กห้องนี้มากๆ เพราะวันนี้เขาดูตั้งใจเรียนเป็นพิเศษ หรืออาจะจะเป็นเพราะฉันเริ่มควบคุมชั้นเรียนได้แล้วก็เป็นได้

ฉันสามารถให้เด็กทุกคนอยู่ในกฎโดยที่ไม่ต้องตะโกนให้เจ็บคอ ไม่ต้องทำอะไรใดๆที่เป็นการให้ตัวเองลำบาก เพียงแค่สร้างกฏเกณฑ์ข้อตกลง ร่วมกันกับเขาเพียงเท่านั้น เขาก็จะรู้ได้เองเลยว่าสิ่งไหนควรทำหรือไม่ควรทำ

ในตอนพักกลางวันวันนี้ในหน้าที่ที่ฉันได้เป็นครูเวรประจำวันนั้น ฉันก็รีบไปช่วยแม่ครัวตักอาหารให้กับเด็กๆแต่วันนี้ไม่เหมือนวันอื่นๆคือ เหนื่อยกว่าวันอื่นๆมาก อาจจะเป็นเพราะว่าอาหารของวันนี้คือน้ำเงี้ยว และต้องใช้เวลาในการหยิบเส้นนาน นักเรียนบางคนก็จะเอาเยอะ บางคนก็จะเอาน้อยๆ ครูตามใจเธอไม่ถูกนะ เหงื่อครูไหลเป็นทางเพราะต้องตักให้นักเรียนทั้งโรงเรียนเลย พอถึงคราวที่ตักให้นักเรียนครบทุกคนแล้วนักศึกษาอย่างเราจึงจะได้มีโอกาสกินข้าว เหตุผลก็คือเราเป็นนักศึกษาฝึกสอนสิ่งไหนช่วยโรงเรียนได้ก็ช่วยค่ะ :)

ในคาบตอนบ่ายเราก็ได้รับมอบหมายให้สอนอาเซียนแทนครูพี่เลี้ยง ฉันก็เพิ่งจะได้ใบความรู้ ณ ขณะนั้น กระทันหันมากๆ จึงต้องรีบศึกษาทำความเข้าใจก่อน แล้วก็ชวนคุย ทบทวนกฎเกณฑ์ข้อตกลงของเรา จากนั้นเด็กๆก็ให้ควาามร่วมมือเป็นอย่างดีในการทำงานต่างๆโดยที่ฉันไม่ต้องออกแรง ทำงานก็เสร็จทันเวลา มีคนส่งเยอะกว่าปกติ ถึงว่า วันนี้ฝนตก 555

ในคาบต่อจากอาเซียนเป็นคาบภาษาไทยของฉันอีก 1 คาบ ฉันก็ได้เอาขนมมาให้แก่กลุ่มที่ชนะตามที่สัญญาไว้ ให้เล่นเกมตั้งแต่เมื่อวาน โดยฉันให้เขาทำงานกลุ่มตลอดทุกคาบ และเก็บคะแนนมาทั้งสองวัน เห็นถึงความสามัคคี ช่วยกันทำงานของกลุ่มมากๆ จากที่ให้เล่นเกมเมื่อวานกลุ่ม 2มีคะแนนนำกลุ่มอื่นๆอยู่ แต่มาวันนี้กลุ่ม 1 มีแรงฮึด เก็บชัยชนะไปได้ ฉันได้บอกเขาไว้แล้วว่าครูมีการเก็บคะแนนตลอดทั้งคาบทุกคาบที่ครูมาสอน กลุ่มไหนให้ความร่วมมือดี เล่นเกมชนะ ส่งงานตรงเวลาก็เป็นกลุ่มที่ชนะไปในที่สุด ฉันก็ได้เอาขนมให้กลุ่มที่ 1 เป็นของรางวัล และได้บอกอีกว่า ในคาบต่อๆไปของครู ไม่แน่นะกลุ่มอื่นอาจจะชนะก็ได้ ต้องพูดให้เขามีกำลังใจที่จะทำกิจกรรมกับเราอยู่ตลอด ฉันเห็นสีหน้าที่มีหวังของกลุ่มที่เหลืออยู่ ดังนั้นฉันจึงบอกไปว่า ครูเป็นกำลังใจให้กลุ่มที่ยังไม่ได้ของรางวัลนะ โอกาสหน้ายังมี เรามาสู้กันใหม่ :)

* ที่สำคัญ เด็กชายไบรท์ในวันนี้ดูขยันเป็นพิเศษ แค่เราใช้คำพูดที่ดี กระตุ้นเขา เขาก็ตั้งใจเรียน ตั้งใจทำงาน มันอยู่ที่หลักจิตวิทยาจริงๆเรื่องแบบนี้ ใครไม่เคยเจอก็จะไม่รู้ จนต้องได้เจอกับตัวเองจะรู้ซึ้งเป็นอย่างดี วันนี้ฉันได้ให้ขนมแก่เด็กชายไบรท์ ทั้งๆที่เขาอยู่ในกลุ่มที่ไม่ชนะ แต่ฉันทำให้ทุกคนในห้องเห็นว่า

ฉัน : นักเรียนสังเกตเห็นไบร์ทในวันนี้ไหมคะ ไบร์ทเป็นยังไง

ทุกคนก็ตอบมาว่า : ไบร์ทขยันทำงาน

ฉัน : ในเมื่อวันนี้ไบร์ทเป็นเด็กดีตั้งใจเรียน ขยันทำงาน ดังนั้นวันนี้ครูจะให้รางวัลไบร์ท ทุกคนก็เห็นด้วย และปรบมือให้

พอดีขนมเหลืออยู่ 1 ซอง (บางทีฉันก็มีไหวพริบดีเหมือนกันนะเนี่ย555)

ในที่สุดฉันก็รู้วิธีเก็บเด็กแล้ว ดีใจมาก จากซนเหมือนลิง ตอนนี้เป็นนักเรียนที่ตั้งใจเรียนได้ ไม่ใช่แค่คนเดียว แต่หลายคนค่ะ :)

ในคาบสุดท้ายก็ได้คุมนักเรียนไปเลือกชุมนุมที่บริเวณใต้ถุนอาคาร

วันนี้ขอขอบคุณ ของสัมนาคุณจากครูออย ครูประจำชั้นร่วม สำหรับขนมในแต่ละวันที่มีมาให้ฉันไม่ซ้ำกันเลย และก็ของต่างๆ ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาขอบคุณ โรงเรียนนี้เชื่อแล้วจริงๆว่าอยู่ร่วมกันแบบพี่แบบน้อง มีอะไรก็ช่วยเหลือกันตลอด สุขใจ :)

ก่อนจะกลับบ้านได้มีโอกาสไปดูต้นถั่วเขียวที่ปลูกเพื่อทดลองกับเด็กๆไว้ที่ห้อง ป.2 วันนี้เป็นแบบนี้ไปแล้วค่ะ ไม่น่าเชื่อเลย รู้สึกดีใจมากๆที่การทดลองประสบผลสำเร็จ เด็กก็แวะเวียนมาสังเกตอยู่ตลอดเลย ปลื้มใจ :)

ทำไมไม่รู้ และฉันก็ไม่รู้ว่าทำไม..วันนี้ฉันจึงมีความสุขอย่างอธิบายไม่ถูกเลย

อะไร สิ่งไหนกันทำให้ฉันยิ้ม มีความสุขแบบนี้ ถ้าไม่ใช่นักเรียนเป็นเด็กที่น่ารักอย่างวันนี้

วันนี้ฉันมีความสุขมาก และรักการสอนขึ้นมาทันทีค่ะ :)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวกรทิพย์ นุแปงถา (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ต้นถั่วเขียวสูงขึ้นมากเลย...แสดงว่าการทดลองได้ผลจริง ๆ