หอมกลิ่นความฝัน


เม็ดน้ำค้างพราวหญ้าให้เช้าฉ่ำ
ชิ้นอาจเกิดจากช้ำค่ำคืนหนาว
ดั่งน้ำตาไหลร่วงจากดวงดาว
จึงมีน้ำตาไหลพราวให้เข้างาม

ดาวร้องไห้น้ำตามีค่านัก
ดุจความรักใช่มีแต่แค่วาบหวาม
วันผิดหวังหวานเป็นขมอย่าล้มตาม
กลั่นให้เป็นความงามในอารมณ์

เพราะลมหนาวเข้าท้าฟ้าจึงสวย
เพราะความทุกข์เข้าช่วยมาทับถม
เพราะเคยเจ็บเคยท้อเคยระทม
ใจถูกบ่มจึงวันนี้มีฝันงาม

ฝันวันนี้อาจไม่จริงในวันหน้า
แต่เป็นคนต้องกล้าตั้งคำถาม
ต้องกล้าคิดกล้าฝันกล้าเดินตาม
ใครห้ามปรามความฝันแค่หันฟัง

หยุดฟังเสียงเพียงเพื่อเตือนคำตอบ
ความรักมักชอบปรามห้ามความหวัง
ความห่วงใยใครทักท้วงหยุดใจฟัง
แต่เลือกเดินตามเสียงดังของใจเรา

ใครใคร่ฝันควรได้ฝันเพราะมันหอม
ใครจะยอมความจริงก็ใจเขา
เราจะลองเปลี่ยนความจริงอย่างใจเรา
โลกใบเก่าแต่เราเห็นต่างมุมกัน

โลกยิ่งสวยหากเธอช่วยฝันคนอื่น
โลกจะรื่นเมื่อมีรักถักทอฝัน
ฟันเป็นเกลียวต่อเติมเสริมส่งกัน
ระวังปีกความฝันของฉัน-เธอ

ให้กล้ารักกล้าฝันกล้าฟันฝ่า
ฝันต้องการความกล้าอยู่เสมอ
แม้ปลายทางห่างไกลแทบไม่เจอ
สุขคือเธอนั่งนับกับฝันเรา

บางนาฑีที่ทางไกลจนใจท้อ
เธออาจลองล้อเล่นเส้นทางเหงา
ภูเขาสูงว่าสูงมีหญ้าเยาว์
สองเท้าเราเลี้ยวเล่นไม่เป็นไร

ในนาฑีที่ความฝันใครผันเปลี่ยน
คือบทเรียนธรรมดาใต้ฟ้าใส
อย่าเด็ดปีกความฝันผูกพันใคร
ให้บินไปตามหนทางแม้ต่างกัน

คนมีฝันต้องมีวันที่ฝันเบี่ยง
เป็นเพียงเปลี่ยนทิศทางคนช่างฝัน
ฝันแบบใหม่อาจดีงามได้เช่นกัน
ขอเราซื่อต่อความฝันเท่านั้นเอง


.........................................................................................................................................


ชีวิตนี้สั้นนัก
หากมี "ความฝัน"
จงทำ "ความฝัน" ให้เป็นจริง

บุญรักษา ครับ ;)...


.........................................................................................................................................

ขอบคุณกวีนิพนธ์ดี ๆ ...

ศุ บุญเลี้ยง. มีรังไว้ให้รักอุ่น. พิมพ์ครั้งที่ ๖. กรุงเทพฯ : กะทิกะลา, ๒๕๕๘.