๑๘๕. แค่เริ่มต้น..ไม่พอ ต้องสนุกและมีความสุขด้วย

ยิ่งทำยิ่งสนุก ทำงานในสวนอากาศดีมาก ผมดีใจที่ได้มีโอกาสคิดใหม่ ทำใหม่ ได้เริ่มต้นอีกครั้ง และรู้สึกไม่ต้องเร่งรีบที่จะให้เสร็จ รู้สึกสนุกกับงาน..ในชีวิตประจำวัน..มีความสุขที่ได้หมกตัวอยู่ในสวน ใกล้ชิดธรรมชาติและได้สังเกตสภาพแวดล้อมรอบบ้าน

ต้นลำไย..ในสวนหลังบ้าน อายุราว ๑๘ – ๒๐ ปีแล้ว ต้นจึงใหญ่มาก..ใหญ่เป็นสองเท่าของแปลงที่อยู่ข้างเคียง อาจเป็นเพราะ..ผมเดินชมอยู่บ่อยๆ แม้จะไม่ได้ดูแลซึ่งกันและกันอย่างต่อเนื่องก็ตาม ส่วนแปลงข้างๆ เจ้าของจะมาเยี่ยมเยือนปีละ ๑ – ๒ ครั้งเท่านั้น..จึงดูแห้งแล้ง เหงาหงอยมากกว่าลำไยของผม

วันนี้.ผม.สำรวจโคนต้นลำไย เพื่อดูสภาพดิน พบว่า..ดินดำร่วนซุยมีความชุ่มชื้นพอสมควร ลงมือปลูกตะไคร้ ข่า และโสมไทย ลงไป ตอนนี้ยังหากระชายไม่ได้ ต้องรอสักระยะ พรุ่งนี้..ตั้งใจจะปลูกพริก และมะเขือ..ทำไปวันละเล็กละน้อย

ยิ่งทำยิ่งสนุก ทำงานในสวนอากาศดีมาก ผมดีใจที่ได้มีโอกาสคิดใหม่ ทำใหม่ ได้เริ่มต้นอีกครั้ง และรู้สึกไม่ต้องเร่งรีบที่จะให้เสร็จ รู้สึกสนุกกับงาน..ในชีวิตประจำวัน..มีความสุขที่ได้หมกตัวอยู่ในสวน ใกล้ชิดธรรมชาติและได้สังเกตสภาพแวดล้อมรอบบ้าน

ผมไม่เคยใส่ใจกิ่งไม้แห้งมาก่อน ..แต่วันนี้..ผมนำมากองไว้ คิดถึงวิธีการทำ..น้ำส้มควันไม้..ที่ให้ประโยชน์ในกิจกรรมการเกษตรแบบธรรมชาติ ผมคงต้องศึกษาเกี่ยวกับวิธีการทำน้ำส้มควันไม้จากผู้เชี่ยวชาญและไปศึกษาดูงานที่ไหนสักแห่ง..วัตถุดิบที่มีอยู่ มีความพร้อมมาก

ผมกวาดใบลำไยมากองไว้ ..โรยทับด้วยขี้วัว แล้วรดด้วยน้ำผสมอีเอ็ม วันต่อไป คงต้องนำใบไม้มาเททับลงไปอีก ตั้งใจทำให้เป็นชั้นๆ ถ้าได้ปุ๋ยหมักเที่ยวนี้ ผมจะนำไปใส่โคนต้นลำไยทุกต้น เพื่อเป็นการตอบแทน..ที่ให้อากาศบริสุทธิ์แก่ผมมาอย่างยาวนาน

สายแล้ว..ผมต้องไปโรงเรียน..ความคิดอันหนึ่งผุดขึ้นมา ผมเดินนับต้นลำไย ได้ ๑๙ ต้น ผมจะเขียนป้ายตัวเลข เรียงลำดับไปทีละต้น เพื่อดูพัฒนาการ..หลังจากที่ผม..ได้ดูแลเอาใจใส่ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป..ว่าลำไยมีอะไรเปลี่ยนแปลงบ้าง

โดยเขียนป้ายเล็กๆ ด้วยสีที่ลบไม่ออก ว่า..ลช.๑ – ลช ๑๙ (ลช. ย่อมาจาก ลำไยชยันต์)

ขณะที่เดินนับต้นลำไย..ผมพบกิ่งลำไยแห้ง มีเห็ด หรืออะไรที่ผมไม่แน่ใจ เกาะติดแน่นอยู่ตามกิ่ง มีลักษณะแบน สวย สีน้ำตาล ..ผมไม่เคยเห็น แต่มองว่า..ระบบนิเวศน์หรือความชุ่มชื้นภายในสวนลำไยนี้ ก็น่าจะดีอยู่พอสมควร

วันนี้..พอไปถึงโรงเรียนก็แทบจะไม่ได้หยุดทำงาน ท่ามกลางอากาศที่ร้อน กลางทุ่งนา..มีกำลังใจที่จะเริ่มงานการทำนาแนวใหม่ ที่ใช้น้ำน้อย โดยต้นข้าว ไม่ต้องแข่น้ำ ทำเมื่อไหร่ก็ได้ โดยเริ่มจากนำฟางมาคลุมดิน..แล้วรดน้ำให้ชุ่มชื้นทุกวัน ราว ๒ สัปดาห์ จึงจะนำฟางออก แล้วใส่ปุ๋ยบำรุงดินลงไป จากนั้น..จึงค่อยเกลี่ยดิน จะให้เรียบหรือเป็นแปลงปลูกข้าว..อันนี้..ผมจะได้เรียนรู้จากปราชญ์ชาวบ้าน...ต่อไป

ไม่น่าเชื่อว่า ๒ วันนี้..ทำงานได้เยอะจริงๆ..ถ้าไม่สนุก ไม่มีความสุข..ทำไม่ได้..นะครับ

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๔ เมษายน ๒๕๕๙

www.bannongphue.com

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บ้านหนองผือ...สถานศึกษาพอเพียง



ความเห็น (0)