“ตุ๊กข์ไผ”
...
ตุ๊กข์คนสัพป๊ะ ตุ๊พระก่มี๋
บวชเมินเต๋มที สัพพีบ่ได้
ตุ๊กข์คนฮยะนา รากาต่ำไบ้
บ่สมเปิงใน มานะ
ตุ๊กข์คนก๊าขาย ญิงจายธุระ
บัญชีออกเข้า ถูกแปง
ตุ๊กข์ของอ้ายนั้น ใจ๋มันแถลง
“นิยมไทย”แปง กว่า “แก่งเสือเต้น” ๆ
...
ฮะฮะฮ่า ...ลดราคาลงสักหน้อยกะดีหนาเจ้า
เอนดูคนรากหญ้าหาเจ๊ากิ๋นค่ำพ่องเน้อออ
...
หมายเหตุ..กำเมือง
สัพป๊ะ = คำมาจากรากศัพท์ภาษาบาลีคือ สัพพะ หมายถึงมากมาย ทั้งปวง หลากหลาย
ตุ๊ = พระภิกษุ
พระ = สามเณร
รากา = ราคา
ตุ๊กข์ = ทุกข์
บ่สมเปิงในมานะ = ดูไม่คู่ควรหรือไม่เหมาะสมกับการลงแรงกายแรงใจใส่ไป
"นิยมไทย", "แก่งเสือเต้น" = ชื่อเหล้าขาวที่มีวางจำหน่ายแถวภาคเหนือ
