หมอเจ๊ คนสวย แซ่เฮ
พ.ญ. ศิริรัตน์ เอกศิลป์ สุวันทโรจน์

วันวานรำลึก (๑๗) : เจ้าพระยา ยามเย็น


เวลาเข้ากรุงเทพฯ มีสิ่งหนึ่งที่ชอบๆ นั่งเรือไปเล่นๆไม่มีจุดหมาย ไม่รู้ว่าเป็นอย่างนี้เพราะร่ำเรียนอยู่ใกล้สายน้ำนานปีหรือเปล่า หรือว่าเป็นธรรมชาติที่ส่งมอบนิสัยชอบน้ำไว้ให้

ช่วงที่ยังร่ำเรียนอยู่แถวริมฝั่งน้ำ ไม่เคยเลยที่จะได้เห็นแสงอาทิตย์อัสดงยามเย็นเยี่ยงนี้ ก่อนลงเรือได้นั่งดูบ้างนี่รู้สึกสุขีๆ กอสวะที่ลอยล่องอยู่เต็มยังเห็นงามไปหมด จินตนาการเอาเถิดว่าระดับความสุขีนะมากเพียงใด

รู้สึกเหมือนได้กลับมาเยือนบ้านอันอบอุ่นแต่เก่าก่อน เมื่อได้เห็นบรรดาเรือที่ลอยล่อง ลงเรือได้ก็หาที่นั่งเหมาะๆปล่อยอารมณ์ ตาตื่นไปกับความเปลี่ยนไปริมฝั่งน้ำ ตึกสูงลิ่วปรากฏตัวขึ้นมาแทนที่บ้านหลังย่อมๆ ตระหง่านตัวเหยียดฟ้าเห็นชัดแต่ไกล

สีสันไฟอร่ามริมกำแพงวัด เติมความงามให้ริมฝั่งน้ำ หลากหลายศิลปะที่บรรจงสร้าง งามจับตาจับใจดีจริงๆ

๗ มีนาคม ๒๕๕๖

คำสำคัญ (Tags):
หมายเลขบันทึก: 603102เขียนเมื่อ 8 มีนาคม 2016 00:37 น. ()แก้ไขเมื่อ 8 มีนาคม 2016 00:37 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี