"ความสุขของพ่อกับแม่ ก็คือ การได้เห็นลูกมีความสุขในทุก ๆ วัน" ... (คำตอบหนึ่งในข้อสอบกลางภาค ภาคเรียนที่ ๒/๒๕๕๘)

จากกิจกรรมการเรียนการสอนที่นักศึกษาได้มีโอกาสชมวีดิทัศน์ที่ครูนำมาเปิดให้พวกเราได้ชมนั้น นักศึกษาคิดว่า วีดิทัศน์ดังกล่าวทำให้นักศึกษามี มุมมอง วิธีคิด หรือ ทัศนคติต่อการใช้ชีวิต ของตนเอง เปลี่ยนไปจากเดิมหรือไม่ อย่างไร ครูอยากให้นักศึกษาลองอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนเอง ให้ครูเข้าใจและเห็นภาพได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น


๒.


นักศึกษา ป.บัณฑิต คนที่สอง เขียนตอบมาว่า ...

จากกิจกรรมการเรียนการสอนทำให้หนูได้มุมมอง วิธีคิดต่อการใช้ชีวิตเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น คือ หนูได้รู้ว่า ตัวหนูเกิดมามีคุณค่าต่อใครบ้าง คนแรกที่ทำให้หนูคิดถึง คือ พ่อกับแม่ หนูคิดได้ว่า ตัวหนูเกิดมาได้เพราะท่าน ๒ คน หลายต่อหลายครั้งที่หนูเคยคิดว่าตัวเองไม่มึคุณค่า ต่อที่ทำงาน ต่อเพื่อน ต่อแฟน ต่อคนรอบข้าง คอยแต่แคร์ความรู้สึกของคนอื่น เปลี่ยนตัวเองทำเพื่อคนอื่น โดยลืมสนใจคนที่ควรต้องแคร์อย่างแท้จริง ก็คือ พ่อกับแม่ ที่เป็นคนเลี้ยงหนูมาแต่เกิด ให้อภัยหนูมาตลอดชีวิต ไม่ว่าหนูจะทำผิดซักกี่ครั้ง เอาแต่ใจซักกี่หน ดื้อร้นกันท่านมากเพียงใด แต่ท่านก็ไม่เคยโกรธหนูได้จริงจังซักที กลับคอยปลอบใจ ให้กำลังใจหนูมาโดยตลอด ทำให้หนูได้รู้ว่าต่อจากนี้ไปหนูควรจะดำเนินชีวิตต่อไปอย่างไร

หลังจากที่หนูได้เรียนกับอาจารย์ .............. แล้ว ทำให้หนูรู้ว่า การจะสร้างกำลังใจให้ตัวเอง การจะทำตัวเองให้มีคุณค่าต่อคนรอบข้างได้นั้น ต้องเริ่มจากการสร้างกำลังใจให้กับตัวเอง หลายครั้งหลายคนที่ต้องการคำชื่นชม คาดหวังให้คนอื่นยินดีกับเรา แต่เมื่อเราไม่ได้สิ่งเหล่านั้น เราก็จะผิดหวัง หมดกำลังใจ แต่วันนี้หนูรู้แล้วว่า ความคาดหวังจากคนอื่น คือ ต้นเหตุของความทุกข์ หนูก็จะเริ่มกลับมามองที่ตัวเองว่า การทำให้ตัวเอง ก็คือ การได้ทำอะไรแล้วทำให้หนูมีความสุข โดยปราศจากความคาดหวัง คำชื่นชมจากคนอื่น แล้วเมื่อหนูมีความสุข คนที่มีความสุขมากกว่าหนู คือ พ่อกับแม่ ท่านเคยบอกหนูว่า ความสุขของพ่อกับแม่ ก็คือ การได้เห็นลูกมีความสุขในทุก ๆ วัน ไม่จำเป็นต้องมีเงินทองมากมายเท่ากับใครเขา ไม่จำเป็นต้องมีตำแหน่งสูงแต่ถ้าเรามีความพอใจในสิ่งที่เรามี เราทำนั้นก็ถือว่า เราประสบความสำเร็จแล้ว หนูได้เรียนรู้ว่า หนูควรรักและเอาใจใส่ต่อพ่อกับแม่ให้มากขึ้น จวบจนวันนี้เวลาผ่านมาก็หลายปี หนูคงย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้ แต่หนูขอสัญญาว่าต่อจากนี้ไป หนูจะรักพ่อแม่และดูแลเอาใจใส่ท่าให้มากขึ้นกว่าเดินเป็นหลายร้อยหลายพันเท่า

หนูต้องขอบคุณอาจารย์ .................... ที่ได้สอนหนู ได้ทำกิจกรรมการเรียนการสอนที่มีคุณค่าแบบนี้ หนูจะนำเอาไปปฏิบัติต่อลูกศิษย์ของหนูต่อไปค่ะ ขอขอบพระคุณมากค่ะ



ลูกศิษย์ผมได้ค้นพบอะไรบางอย่างแล้ว
ยินดีด้วยครับ

บุญรักษา ทุกท่าน ;)...


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มหาวิทยาลัยชายเขาของคนชายขอบ



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

คุณครูมีเพื่อการนี้จริงๆ

ยินดีค่ะ เราจะมีครูดีเพิ่มขึ้นอีกคนหนึ่ง

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณนิ่ม ;)...

;)...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณแสงฯ แสงแห่งความดี... ;)...