ตู้เย็น..

กิจกรรมการเรียนการสอนแต่ละวันนั้น เข้มและข้น บางทีสงสารตัวเองสงสารนักเรียน แก้ไขด้วยบทเพลง หนังสั้น เกม สลับสับเปลี่ยนกันไป พับกระดาษวาดรูป คงพอทำให้นักเรียนรู้สึกผ่อนคลายแต่คงไม่ลืมงานวิชาการ อดเป็นห่วงวิชาที่ตนเองรับผิดชอบไม่ได้ว่าจะออกหัวหรือออกก้อย

ไม่ได้เข้าชมสวนมาหลายวัน รู้สึกคิดถึงต้นไม้ที่ปลูกไว้ คิดถึงน้องกล้วย สาวข่า สาวตะไคร้ มะนาวกระถาง ระบบน้ำในสวนนั้นวางระบบไว้ค่อนข้างดี สายยางพร้อมเปิดใช้ได้เลย เดินรดน้ำไป สำรวจต้นไม้ทุกต้น ดูจะโตวันโตคืน กล้วยเริ่มให้ผลผลิตบ้างแล้ว ข่า ตะไคร้ก็สวยงาม มะกรูด มะนาวแข็งแรงดี มะเขือพวงลูกดก กะเพราขึ้นเองมากมาย วันนี้มีอุปกรณ์ประกอบอาหารแบบไม่ต้องเสียตังค์ เพราะวันนี้ในสวนของผมเริ่มให้ผลผลิตแล้วหลังจากลงมือปลูกและเฝ้าดูแล เปรียบเหมือนตู้เย็น ตู้เย็นที่ไม่ต้องใช้ไฟฟ้าแต่สามารถให้ผลผลิตได้ตามต้องการ

เดินเก็บผัก เก็บผลผลิตภายในสวนเพลิน ดูเวลาแล้วเข้าสวนเกือบ ๒ ชั่วโมง ได้มะกรูด กะเพรา ตะไคร้ มะเขือพวง มื้อเย็นจะทำเมนูอะไรดีนะ แต่ลืมไปว่าอีกสวนยังเหลือพริกที่ยังไม่ได้รดน้ำ ผักชี หอมและกระเทียมอีกด้วย ออกจากสวนนี้ก่อนเดี๋ยวจะค่ำมืด

นี่เป็นความสุขเล็กๆน้อยๆ ของครูน้อยๆ หลังจากการเลิกงาน ถือโอกาสมาดูแลตู้เย็นที่มีชีวิต ตามวิถีชีวิตของความพอเพียง

ผักหวานป่า

</span>

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ห้องเรียนบ้านนอกของครูบ้านๆ



ความเห็น (3)

-สวัสดีครับ...

-ตามมาชื่นชมสาวตะไคร้ สาวข่า ฯลฯ

-น่าชื่นชมกับผลผลิตจากไร่นะครับ..

-วันก่อนบ้านไร่ของผมก็มีแขกมาเยี่ยม....เก็บผักกันสนุกเลยเหมือนกันครับ 555

เขียนเมื่อ 

ที่บ้านคุณมะเดื่อก็มีตู้เย็นนะ

แต่หน้าแล้งเปลืองน้ำหน่อย

ระลึกถึงน้องครูรุตเสมอจ้ะ