ความล่าช้า...กฏเกณฑ์แห่งธรรมชาติ


ไชโย!!!!! คิดว่าจะไม่ได้กินซะแล้ว

มะปราง 4-5 ต้นหลังบ้าน ไม่มีวี่แววว่าจะมีดอกออกช่อให้เห็นเลย ปกติมันจะเริ่มแทงช่อตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน

ตอนนี้ต้นเดือนกุมภาพันธ์แล้ว หมดหวังที่จะได้กินแล้วนะปีนี้......

เมื่อวานเย็น เลิกงานเร็วกว่าทุกวัน มีโอกาสได้เดินชมผลหมากรากไม้ในสวนใกล้ๆ จึงได้มองเห็นว่า

มะปรางเริ่มทองช่อ ออกดอก และติดผลเล็กๆแล้ว.....ตื่นเต้น รีบถ่ายรูปอวดเพื่อนๆกันเลยทีเดียว

เมื่อหวนคิดกลับไปเมื่อกลางๆเดือนมกราคม ได้ฟังข่าวว่า ต้นเมเปิ้ลที่อุทยานแห่งชาติภูหินร่องกล้า

ก็เพิ่งผลัดใบสีแดง ซึ่งจริงๆแล้ว มันถึงเวลาผลัดใบไปตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนแล้วเช่นกัน คงจะเป็นเช่นเดียวกัน

.............แต่ถึงอย่างไร ปีนี้ก็ได้กินมะปรางแน่ๆ...............ถึงแม้จะล่าช้าไปบ้าง.............

ความล่าช้า เป็นกฏเกณฑ์หนึ่ง ที่ฝึกให้เรามีความอดทน ......... ความอดทน.....เป็นปัจจัยหนึ่งที่ทำให้เราได้ลิ้มรสหอมหวาน

ของความสำเร็จ........จงอดทนต่อความล่าช้าแม้บางเวลาจะทรมาณ.......

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกนางฟ้า



ความเห็น (0)