เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอน คิดถึงกัน

เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอน คิดถึงกัน

สัปดาห์นี้ ๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙...ย่าไม่ค่อยได้ไปหาฟ้าครามเลย

ช่วงนี้ ทำงานให้กับมหาวิทยาลัย...ไปเป็นกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิ

ให้กับมหาวิทยาลัยอื่น...รวมทั้งไปราชการนำผลงานวิชาการไปให้

ผู้ทรงคุณวุฒิที่ กทม.ตรวจผลงานของสายวิชาการ...เล่นเอาฟ้าคราม

ของย่า...บอกกับแม่อ้อมว่า..."อีกแร่ะ!!!"...เพราะปกติเธอจะต้องมากับย่า

ที่มหาวิทยาลัยทุกสัปดาห์...แต่ยามที่เราสองคนเจอกัน...เธอได้หัดยกมือ

สวัสดีทั้งตอนที่ย่าบุษไปหา และตอนขากลับ พร้อมกับทำมือบาย บาย...

ทุกครั้ง...เป็นเพราะพ่อเพรียงและแม่อ้อมของเธอได้สอนเธอนั่นเอง

สัปดาห์นี้ก็เช่นกัน ย่าไปรับเธอและพ่อเพรียง แม่อ้อม ปู่เร จะมาไหว้

เจ้าแม่กวนอิมหยกขาวที่เขาสมอแคลงกัน จากที่เธอได้ร้องขอเมื่อปลายปี

ที่แล้ว แต่เพราะเป็นช่วงปีใหม่รถเยอะมาก เลยไม่ได้พาแวะไปไหว้

ย่าเลยบอกว่า...เอาไว้รถน้อย ๆ ย่าจะพาเข้าไปไหว้ล่ะกัน...เธอก็เชื่อฟังดี

ไม่อ้อน เพราะเธอก็ทราบว่าช่วงเทศกาลรถเยอะมาก ๆ พวกเราจึงไม่ค่อย

อยากไปไหน มาไหน...พอคราวนี้ เห็นหน้ากัน สิ่งที่เธอทำกับย่า...

เธอขึ้นมานั่งตัก พร้อมกับขอให้ย่า Selfie กันสักหน่อย...เพราะความคิดถึงกัน คริ ๆ ๆ

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๗ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙







บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม"



ความเห็น (3)

น่ารักทั้งย่าและหลานค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ พี่แก้ว

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณสำหรับกำลังใจจากทุกท่านด้วยค่ะ