การเรียนรู้ R2R ในปางมะผ้า (ตอนที่ ๔) ; อาหารทุกมื้อเช้าที่บ้านแก้วโมรา
ที่บ้านแก้วโมรา
... คุณต่ายจะมีพ่อครัวที่ทำอาหารได้รสชาติอร่อยมาก
กลมกล่อย ไม่สัมผัสถึงผงชูรสมาก
(ปกติข้าพเจ้าจะแพ้ผงชูรส
แต่ทุกครั้งที่ทานไม่ได้เกิดอาการแพ้)
รายการอาหารส่วนมากเป็นอาหารเพื่อสุขภาพ
พี่เก่งได้นำผักปลอดสารจากบ้าน
และเห็นที่ปลูกที่โรงพยาบาลมาให้พ่อครัวที่บ้านแก้วโมราเป็นผู้ปรุง
อาหารก็เน้นเป็นอาหารพื้นบ้าน
แต่ด้วยอากาศที่เย็นมาก ข้าพเจ้าจึงขอเป็นข้าวต้มมาทาน
สำหรับสองคนเมื่อพิจารณาดูอาหารเยอะมาก
แต่ทั้งข้าพเจ้าและเภสัชติ๋วก็สามารถทานได้จนหมด
ถือเป็นการรับรองว่าอาหารอร่อยจริง
เมนูวันแรก
...
เป็นต้นจืดร้อนๆ
ไข่เจียวใส่ใบผักกูดหั่นฝอย
ผัดยอดอ่อนทานตะวันน้ำมันหอย
ผักยอดถั่วลันเตาใส่เต้าเจี้ยว
และถอดปลา...(เมนูนี้ไม่ได้ทานขอห่อมาฝากพี่เก่งที่โรงพยาบาล)
เมนูวันที่สอง
มียำรสเปรี้ยวใส่เห็ด
ยำเห็ดรสชาติสดมากๆ
อุกไก่ใส่สมุนไพรเพียบ
แกงอะไรซักอย่างเต็มไปด้วยสมุนไพร (จำชื่อไม่ได้)
และผัดยอดถั่วลันเตา
การทานอาหารวันที่สอง ลองถอดบทเรียนจากพ่อครัว ขอสัมภาษณ์ ปรากฏว่าข้าพเจ้าเข้าใจผิดคิดว่าอีกท่านเป็นพ่อครัว พอเจอพ่อครัวตัวจริงหน้าตาไม่ให้เลย แต่ดูรอยยิ้มเป็นคนใจดีมากๆ ข้าพเจ้าถามว่าเรียนทำอาหารมาจากไหน ในใจนั้นได้ตั้งสมมติฐานมาก่อนหน้านี้ว่า "คงจะเคยเป็นลูกมือกุ๊กจากร้านอาหารใหญ่ หรือภัตรคานหรือไม่ก็เชฟของโรงแรมมาก่อน"...
ปรากฏว่า
..คำตอบที่ได้คือ
"จำเขามา...”
หมายถึง
ไปยืนดูเขาทำและจำวิธีการเขามา
ข้าพเจ้าคิดต่อไปว่า
ไม่ใช่เป็นเพียงแค่ความจำ
แต่ระหว่างที่ยืนดูนั้นน่าจะเกิดกระบวนการเรียนรู้เกิดขึ้นในภายตนเองแน่แท้
ไม่งั้นคงจะไม่สามารถทำอาหารได้รสชาติกลมกล่อมและมีเสน่ห์เช่นนี้
หน้าตาพ่อครัวก็ดูธรรมดามากๆ
คล้ายคนสวน อารมณ์ดี ยิ้มอายๆ
พูดไม่ค่อยเก่ง
คุณต่ายเล่าให้ฟังว่า ...เขาเรียนจบ กศน. มีคนมาฝากทำงานด้วย เริ่มแรกก็ทำหน้าที่ทั่วๆ ไป อยู่มาวันหนึ่งพ่อครัวลาออก เขาก็ขอลองทำ ปรากฏว่าทำได้ดีมาก แถมวัตถุดิบมีอะไรก็สามารถที่จะประยุกต์ทำได้ ฉลาด
ข้าพเจ้าก็เชื่อว่า
เขามีปัญญาและเกิดการเรียนรู้
และที่สำคัญเขามีจินตนาการในการทำ...
...
๒๖-๒๙ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๙
