ตั๋วเดินทางใบใหม่ของผม

หลังปีใหม่นี้ไม่นาน...ผมย้ายที่ทำงานใหม่ ไกลจากบ้าน

ลาจากงานเดิม ๆ และคุ้นเคยตั้งแต่ทำงานมา คือ ทำงานที่อนามัย ต้องบริการช่วยเหลือชาวบ้าน

งานใหม่ อยู่ในเมืองใหญ่ วัน ๆ อยู่กับคอมพิวเตอร์ เอกสาร การประสานงาน และการตรวจประเมิน

เป็นงานที่ผมไม่ถนัด ไม่มีความสามารถ และไม่มีความเชี่ยวชาญเลย

แต่เพราะฝันของลูก....แน่นอนทำให้ผมอดใจหายและหวาดกลัว

คุณหมอ ป. เคยเขียนให้ผมนานแล้ว "คุณบอยวิสูตร เขียนใน facebook ว่า

"ใครบางคนเคยบอกกับผมว่า วันที่เราเกิดมา คือวันที่พ่อแม่วางความฝันของท่านทิ้งไว้

เพราะท่านพร้อมทำทุกอย่างเพื่อความฝันของเรา" เป็นการเสียสละที่ยิ่งใหญ่มากนะคะ"

ผมเห็นด้วยอย่างมาก และเล็กน้อยบ้าง ตามที่คุณหมอ ป. เขียนไว้

ผมและภรรยา วางแผนมานานมาก ซื้อคอนโดไว้ เตรียมเขียนใบย้ายที่คิดว่า เขาจะรับย้ายพวกเราง่าย ๆ

และอยู่ใกล้โรงเรียนที่ลูกอยากมาเรียนต่อ

มีคนรู้จักหลายคนเห็นด้วย และหลายคนไม่เห็นด้วยกับความคิดของเรา

ผมตัดสินใจแค่ว่า อยากมีชีวิตอยู่กับลูกในช่วงเขาวัยรุ่น เพราะอีกไม่นาน ด้วยวัยของเขา ระยะห่างทางกาย

ย่อมห่างไกลออกไปเรื่อย ๆ


ผมได้ย้ายมาก่อน ภรรยาต้องรออีกรอบหนึ่งซึ่งไม่รู้ว่านานเท่าไร ส่วนลูกอีกเดือนเขาก็จะสอบปลายภาค

สอบเสร็จก็มาอยู่กับผม และเตรียมสอบเข้าโรงเรียนมัธยมต้นที่นี้

ด้วยความใหม่ ทั้งสถานที่ใหม่ ๆ ความเป็นอยู่ใหม่ ๆ ผู้คนใหม่ ๆ งานใหม่ ๆ

นับความไม่เคยชินที่ผุดขึ้นในใจเป็นระยะ ๆ เมื่อผมคิดถึงงานที่ทำมานาน

คิดถึงวิถีชีวิตความเป็นอยู่ที่จากมา

ทำให้ตั้งคำถามอยู่ในใจทุก ๆ วัน

โชคดีพี่ที่ทำงาน มีอยู่ 2 ท่าน รวมผม 3 คน พี่ ๆ ใจดีมาก ๆ

คอยสั่งสอนทั้งเรื่องงาน ชีวิต และการดำเนินชีวิต

สำนักงานเป็นบ้านพักเก่า ทำให้อบอุ่น

มีสถานที่ปลูกผัก และได้รดน้ำผัก ทั้งก่อนทำงาน และหลังทำงาน

ทำให้ผมหายเหงาขึ้น


ช่วงนี้ ชีวิตจึงต้องเรียนรู้มาก ๆ ในหลายสิ่งที่ไม่รู้กับวัฒนธรรมการทำงานใหม่ ๆ

ต้องปรับตัวหลายอย่าง และต้องก้าวข้ามความหวาดกลัวที่เกิดขึ้น

และเมื่อได้อ่านหนังสือ “ช้าให้ชนะ” ของ “คาซุโอะ อินาโมริ

กับ 6 ข้อในการขัดเกลาจิตวิญญาณ

  1. ทำงานและเรียนรู้ให้หนักกว่าคนอื่นด้วยใจที่แน่วแน่ = คุณมีเวลาพัฒนาตัวเอง ไม่ว่างานเล็กน้อยแค่ไหนก็ตาม
  2. ถ่อมตัวและอย่าทะนงตัว = ความอ่อนน้อมถ่อมตนจะดึงดูดความสุขเข้ามา และชำระจิตวิญญาณให้บริสุทธิ์
  3. ทบทวนสิ่งที่ทำทุกวัน = เพื่อแก้ไขบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง
  4. ซาบซึ้งที่ได้มีชีวิตอยู่ = ฝึกฝนให้จิตใจซาบซึ้งต่อสิ่งต่าง ๆ
  5. เพิ่มเติมแต่ละวันด้วยการทำความดีและช่วยเหลือผู้อื่น = คนที่ทำความดีจะได้รับสิ่งดี ๆ ตอบแทนเสมอ (อย่างน้อยเราสุขใจ...ผมคิดเอาเอง)
  6. อย่าบ่นหรือคิดแต่เรื่องที่ไม่ดี = เพราะจะทำให้ใจสงบอยู่เสมอ


เมื่ออ่านเสร็จและลองทำดู...ทำให้ใจของผมสงบ

ความจริงผมยังมีความฝัน...ลูกก็มีความฝันของเขาเช่นกัน

ผมไม่เคยคิดว่า ผมเสียสละเพื่อลูก

แต่เหตุการณ์ในชีวิตบทนี้ ทำให้เกิดการเรียนรู้

และวิธีก้าวข้ามความหวาดกลัวที่เราอาจก่อกำแพงขึ้นเอง

ผมเริ่มเดินตามความฝันของตัวเองอีกครั้ง

หลังจากที่วางทิ้งความฝันของตนเองไว้นานหลายวัน...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน คือ...บ้านที่มีชีวิตของทิมดาบ



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

ความฝัน ความหวังใหม่ ๆ เริ่มได้ทุกวัน

หากเราไม่ " กลัว " ความคิดของตนเองจ้ะ

สำหรับคุณมะเดื่อ...

บรรจุที่ไหน ก็คง ่" เกษียณ" ที่นั่น

ไม่ใช่กลัวความคิดของตนเอง

แต่เพราะที่ทำงาน อยู่ข้างบ้านของตัวเอง

อีกอย่าง อยู่ข้างบ้านพ่อและแม่ที่จะต้อง

ดูแลท่านตลอดไปจ้ะ

ชอให้น้องทิมดาบโชคดีกับที่ทำงานใหม่นะจีะ

เขียนเมื่อ 

ตัดสินใจแล้ว เดินหน้าต่อให้ดีที่สุดละคร้า

หรือนานไป จะตัดแล้วตัดอีก ก็ได้นี่นา ไม่แปลกหรอกนะคะ