ภาษี งบประมาณ กับ การพัฒนาประเทศ (ภาคพิสดาร)

มสช
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ได้ฟังข่าว จังหวัดภาคเหนือมีอากาศหนาว นักข่าวรายงานว่า เจ้าหน้าที่ยังไม่สามารถตั้งงบประมาณจัดหาเครื่องกันหนาวให้กับประชาชน เพราะมีข้อกำหนดว่าจะทำได้ เมื่ออุณหภูมิลดต่ำกว่า 8 องศา ที่ผ่านมาอุณหภูมิในพื้นที่ยังต่ำไม่ถึง 8 องศา

กลายเป็นตัวอย่างจริง สะท้อนประเด็นที่ได้เขียนต่อเนื่องมา 7 ตอน จนเพิ่งสรุปไปเมื่อ 2 วันก่อน

เห็นได้ชัดว่า คงต้องมีการคิด และปฎิรูป การใช้ภาษี และงบประมาณอีกมาก เพื่อให้ลงทุนของภาครัฐ เพื่อดูแล สร้างความสุขและคุณภาพชีวิตให้กับประชาชน เกิดประโยชน์อย่างแท้จริง

ข้อกำหนดโดยส่วนกลาง ที่ลงละเอียดถึงขั้นบอกว่า อุณหภูมิเท่าไรจึงเรียกว่าหนาว เพื่อกำกับให้การใช้งบประมาณเป็นไป อย่างมีประสิทธิภาพ ไม่ฟุ่มเฟือย เป็นตัวอย่างของความหวังดีต่อบ้านเมือง ที่น่าจะสร้างความไร้ประสิทธิภาพ ในการแก้ปัญหาของชาวบ้าน

มีที่มาจากความไม่ไว้วางใจการตัดสินใจของหน่วยบริหารงบประมาณว่าจะใช้งบประมาณอย่างเหมาะสม แต่อาจใช้ ดุลยพินิจ จ่ายงบประมาณ อย่างสุรุ่ยสุร่าย จะด้วยอยากหาเสียงกับชาวบ้าน หรือมีผลประโยชน์แอบแฝง จึงต้องระบุให้ชัดเจน

อุณหภูมิต่ำกว่า 8 องศา จึงจะหนาวพอที่รัฐจะใช้งบประมาณ ไปจัดหาเครื่องกันหนาวให้กับชาวบ้าน เป็นตัวอย่างเล็กๆ ของความหวังดี ที่เกิดจากการขาดความเชื่อมั่นใน ความสามารถในการตัดสินใจของหน่วยย่อย

และการบริหารนโยบายแบบทางเดียว (uni-directional)

เกิดการคิดแทน การรวมศูนย์อำนาจ และการกำหนดนโยบาย ที่ลงลึกถึงรายละเอียดสุดท้าย ด้วยเกรงว่าจะเกิดความเสียหายหากบอกไม่ชัดเจน

ตัวอย่างเล็กๆน่าเอ็นดูนี้ เอาไปใช้เพื่อพัฒนา สองเรื่องสำคัญ ในกระบวนการบริหารรัฐกิจ

หนึ่งคือ วิธีคิดและทัศนคติ ที่ต้องเปลี่ยนจากความไม่ไว้ใจ เป็นความไว้ใจ/เชื่อมั่น ในศักยภาพของหน่วยงานและผู้คนโดยทั่วไป

สองคือความสามารถที่จะกำหนดนโยบาย (กำหนดทิศ เป้าหมายใหญ่ ไม่ใช่ตัวเลขรายละเอียด) และบริหารนโยบาย (ติดตาม กำกับ พัฒนาศักนภาพ)

นอกจากจะไม่ต้องเสียเวลาไปคิดโดยละเอียดจนขัดขวางการพัฒนา ยังช่วยสร้างศักยภาพของหน่วยงานและผู้คนอย่างกว้างขวาง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สังคมความรู้ และเรียนรู้



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ตามมาอ่านตามสัญญาครับ

ชอบใจเอาไปสอนเรื่องกระบวนการบริหารของรัฐครับ