ธรรมชาติจิต

-------------------

แก่นสารสัตว์ พัฒนา เหนือกว่าสัตว์

คือจิตขัด พัฒนา เหนือกว่าสาง

มิใช่จิต สถิตย์มั่น ในบ้านร้าง

ที่คอยสร้าง วางมายา ให้น่ากลัว

จิตคือจุด จับจด ที่คดโค้ง

จับทั้งตรง ทั้งอ้อม หลอมในหัว

บนฐานธรรม นำพา หาเขตตัว

สลายขั้ว ตัวตน ให้พ้นตาย

เห็นกายตัว ทั่วกาย เห็นกายแก่น

เห็นเขตแดน แสนทุกข์ หรือสุขไหว

เห็นจิตตัว ทั่วกรรม ทำอะไร

มันลอยไหล ไปตามตุ่ม ประชุมกาม

จิตจึงสรร ฝันวาด ระบาดบ่อ

ถูกโลกล่อ ก่อลวง จึงห่วงหาม

จิตหลอกจิต หลอกกาย ไร้ธรรมปราม

จึงหมดงาม หมดเงิน เพลินตามกล

ธรรมชาติ ของจิต มีมิตรมาก

ที่คอยฝาก คอยเฝ้า รุมเร้าสน

หากจิตแท้ แพ้พ่าย ในกมล

จิตจึงหล่น จิตธรรม มาค้ำชู

ถ้าปล่ออยจิต พิจเพ่ง เล็งตามอยาก

จะลำบาก ปากกาย ใจอดสู

เยื่อใยก่อ หล่อเลี้ยงจิต ให้พิษฟู

จิตธาตุรู้ อยู่ที่ฝึก ตรึกตรองตน

จะปล่อยกาย ปล่อยใจ ไปตามอยาก

หรือจะตัก เตือนว่า อย่าสับสน

แยกแล้วย่อย ย่อยให้ยุ่ย ลุยในตน

จะเห็นพล คนทั้งโลก หมกหมักหมม

รู้อะไร ไหนจะรู้ ดูตัวจิต

โลกวิกฤติ จิตวิทัศน์ บำบัดขม

จิตคือฐาน การดำรง คงอุดม

แต่ถูกต้ม ตามลมโลก จึงโศกเอย

---------๑๑/๑/๕๙----------