สีคราม...

ป่า ...หลุมน้ำ

ทางเดิน..ที่..น่านอน

ความงาม..บนสามเหลี่ยม...

สีของดอกดาวเรือง..บนผืนผ้า...กับวันเวลา..ที่..สับเปลี่ยน...เหมือน..สีคราม......

รังนอน..ของคน..ที่กำลัง..จะหายไปกับสายน้ำ..

สายน้ำสาดกระเซ็น..ผ่านไป..กับดง..ลำพู..

รัก..ร้าง..สู่..ประตู..แห่งความ..ชั่วร้าย..และความดี...

Performance..6..ในแกลลอลี่ชีวิตวันนี้...

เมื่อกล่าวถึง"สีคราม"...เราคงจะคิดไปไม่ถึง.ต้นไม้..ที่ให้คุณภาพ..ของสีนี้..เราเรียก..มันว่า"ต้นคราม"..ซึ่งกำลังจะสูญหายไปตามกาลเวลา..สีของมัน..คือความคงทน..ของไม้ชนิดนี้และสีที่ถูกดึงออกมาใช้ย้อมเสื้อผ้า..ชาวนา..เป็นสีของเสื้อที่สวมใส่ของชนกลุ่มน้อย..ที่กำลัง..จะสูญหายไปจากธรรมชาติเช่นกัน...ไม่ว่าจะเป็นไทย..จีน ญี่ปุ่น..ยุโรป..เกาหลี..เท่าที่(ทราบ)...ในไทย..ที่ยังคงทนและพยายามรื้อฟื้น..เราคงรู้จักกัน..ในกลุ่ม..ผู้นิยมสีๆนี้คือคุณ"จิ๋ว"..ในนามของ..ฑีตา..ผ้าย้อมคราม..ที่ดังในต่างประเทศมากกว่า..ไทย...(น่าเสียดาย..นะ)...

ป่าและหลุมน้ำ...ภาพนี้...ทำความชุ่มชื่นกับ..จิตวิณญาณของผู้เขียน..ที่ได้บังเอิญเข้าไปสัมผัส..LITTLE TREE GARDEN...ที่อยู่อ.สามพราม...นครปฐม.....