"สิ่งเดียวที่ไม่ทรยศเรา...นั่นคือการฝึกฝน" ... (พระอาทิตย์เที่ยงวัน พระจันทร์เที่ยงคืน : มะลิ อภิชญา มาลาศรี)

บรูซ ลี เคยเผยถึงเคล็ดลับในการฝึกของเขาว่า
ความแข็งแกร่งของเขามาจากการฝึกเท่าเดิม
หนึ่งหมื่นครั้ง

เพราะการทำอะไรซ้ำ ๆ จะทำให้เราเกิดความชำนาญมากขึ้น
ยิ่งทำ ยิ่งเชี่ยวชาญ ยิ่งฝึกยิ่งแตกฉาน

นักรบโบราณของญี่ปุ่น ฝึกฟันดาบท่าเดียวถึงหนึ่งหมื่นครั้ง
เพื่อจะใช้ล้มศัตรูในดาบเดียว

กุนซือเลื่องชื่อของดินแดนจีนฝึกทหารหนึ่งหมื่นวัน
เพื่อจะใช้พิชิตศึกเพียงแค่วันเดียว

ร่างกายไม่เคยโกหก สมองไม่เคยทำงานผิดเพี้ยน
หากเราได้ฝึกฝนมันมาอย่างหนักและเพียงพอ
แต่คนส่วนใหญ่จะพยายามเพียงเล็กน้อย เพื่อให้ได้ผลลัพธ์มหาศาล
ซึ่งในความเป็นจริง มันเป็นเรื่องที่แทบจะเป็นไปไม่ได้

ข้าพเจ้าขอยกตัวอย่าง เช่น...
เราอ่านหนังสือเพียงหนึ่งสัปดาห์ เพื่อจะให้สอบผ่านในทุกวิชา
หากเราไม่ผ่านการตั้งใจเรียนอย่างสม่ำเสมอ
การอ่านแบบนี้แทบจะไม่มีความหมายในการสอบเลย

เราหวัง หวัง และหวังเพียงอย่างเดียว แต่ขาดการลงมือทำ
ซึ่งหากมองคนที่ประสบความสำเร็จส่วนใหญ่
พวกเขามักจะผ่านการเรียนรู้และการฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วง

แชมป์โลกกีฬาไม่เคยหยุดซ้อม
เชฟฝีมือดีไม่เคยละเลยการปรุงอาหาร
หมอฝีมือเยี่ยมไม่เคยเหนื่อยที่จะเรียนรู้
นักแสดงไม่เคยเลิกฝึกการแสดง
นักร้องไม่เคยปล่อยให้ตัวเองร้องเพลงเพี้ยน
คนรวยไม่เคยเลิกทำงาน

ทุกสิ่งที่คนเหล่านี้ทำ ล้วนเป็นการฝึกฝนตัวเองทั้งสิ้น
พวกเราต่างฝึกฝนตาม "วิถี" ของตนเอง

ข้าพเจ้าค้นหา "วิถี" ของตัวเองด้วยการ "อ่าน"
"ฝึกฝน" ตนเองด้วยการ "เขียน"
ซึ่งการ "ฝึกฝน" มีความหมายอีกนัยหนึ่ง คือ "ความเพียร"
หากเรามีความเพียรในการทำสิ่งใดแล้ว
ทุกความฝันในโลกนี้ก็ไม่มีคำว่าไกลเกินเอื้อม

ผู้อ่านที่รัก...การเข้าใจคำว่า "ความเพียร" มากพอ
จะนำไปสู่การฝึกฝนที่ไม่เหน็ดเหนื่อย
ความเพียรคือการฝักใฝ่ หลงใหล และทุ่มเทบากบั่น
เพื่อบรรลุเป้าหมายในระยะยาว

การเพียรพยายามและฝึกฝน จึงไม่ใช่การทำอะไรแค่เพียงชั่วครู่
ไม่ใช่การวิ่งร้อยเมตร แต่เป็นการวิ่งมาราธอน
ต่อให้มีพรสวรรค์มากมาย แต่หากปราศจากความเพียร
เราท่านอาจไม่เข้าใกล้ความสำเร็จเลยแม้แต่น้อย

เช่นเดียวกับคำโบราณเคยกล่าวไว้
"เก่งไม่กลัว กลัวคนขยัน"

นั่นคือความจริงที่เราจับต้อง สัมผัสได้
ความขยันไม่เคยทำให้ใครอดตาย
ฝึกฝนให้มาก เพียรพยายามให้มาก
ผลลัพธ์ไม่เกิดขึ้นกับใครมากไปกว่าตัวเราเอง

ลุกขึ้นฝึกฝนเถิดผู้อ่านที่รัก...
ลองวิ่งมาราธอนไปสู่เป้าหมายดูสักครั้ง



.................................................................................................................


ผู้ประสบความสำเร็จย่อมต้องมีความเพียรมากกว่าคนอื่น

ผมจะนำบทความนี้ไปสอนนักศึกษา

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...


.................................................................................................................

ขอบคุณหนังสือดี ๆ ...



มะลิ (นามแฝง). พระอาทิตย์เที่ยงวัน พระจันทร์เที่ยงคืน. พิมพ์ครั้งที่ ๒.
กรุงเทพฯ : Balloon Books, ๒๕๕๘.


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน หอมกลิ่นหนังสือ



ความเห็น (12)

เขียนเมื่อ 

เหมือนที่ผมเคยได้ยินมาว่า หากเราอ่านเราได้ความรู้เท่าใด หากเราเขียนเราจะได้ความรู้เท่าใด ฯลฯ แต่ไม่เท่ากับการที่เราได้ทั้งอ่าน เขียน ฝึกฝน ได้เลยครับ

เขียนเมื่อ 

วิริยะ..อุตสาหะ...(ไม่มี)..เพราะคำว่า..ขี้เกียจเกียจคร้าน...(อิอิ)

เขียนเมื่อ 

"เก่งไม่กลัว กลัวคนขยัน" ถูกแปลเปลี่ยนเป็น "เก่งไม่กลัว กลัวคนเฮง"

-สวัสดีครับ

-อ่าน ๆ ๆ

-น่าเสียดายที่สมัยเป็นละอ่อนไม่ค่อยขยันอ่านหนังสือ 55

-ยังดีที่ขยันฝึกปรือฝีมือด้านการทำอาหาร 555และงานเกษตร...

-"เชฟฝีมือดีไม่เคยละเลยการปรุงอาหาร ฉันใด ก็ฉันนั้น...."

-ไม่ต้องกลัวคนเก่ง...ให้กลัวคนขยัน..

-ขอบคุณสำหรับคำสอนนะครับ"คุณครู"..

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ อาจารย์ต้น ;)...

เขียนเมื่อ 

สาธุ คุณ ยายธี ;)...

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ ท่าน ประธาน ;)...

เขียนเมื่อ 

ยังทันอยู่ครับ คุณเพชรฯ เพชรน้ำหนึ่ง ;)...

เขียนเมื่อ 

มาวิ่งมาราธอนด้วยคนค่ะ อ.วัส

ขอบคุณสิ่งดีๆ ส่งท้ายปีเก่า ต้อนรับปีใหม่ ๒๕๕๙

(ว้าว ว้าว มีไฟ อุ่นใจไปกับบทเรียนใหม่ เสริมให้นักศึกษาค่ะ สาธุๆ)

มีแก้วมังกรริมรั้วมาฝากค่ะ :)

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ คุณ Tawandin ;)...

เขียนเมื่อ 

ตามมาเชียร์

คนเขียนน่ารัก 555

เขียนเมื่อ 

นั่นไง อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง 555