เป็นความคิดที่เกิดขึ้นระหว่างการว่ายน้ำเมื่อเช้าแล้วอยากเอามาบันทึกไว้ค่ะ

ในช่วงสองสามวันนี้ที่หาดใหญ่เต็มไปด้วยหมอกควันทั้งวันในระดับที่เข้าขั้นอันตรายต่อสุขภาพ แต่เราก็ยังคงไปว่ายน้ำตามปกติ เพราะคิดว่าถึงจะว่ายหรือไม่ว่ายก็คงรับปริมาณหมอกควันเข้าไปใกล้เคียงกัน

เนื่องจากว่ายน้ำตอนเช้าอย่างสม่ำเสมอมาปีกว่าๆแล้ว เมื่อไม่กี่วันนี้นึกอยากเพิ่มรอบของการว่ายกรรเชียงจากที่เคยเป็น 10 รอบมาเป็น 20 รอบ ทำให้ต้องหาวิธีนับ เพราะตอน 10 รอบยังพอจะจำได้แต่พอเกิน 10 ชักจะลำบาก ตอนที่ว่าย 10 รอบต่อเนื่องนั้นใช้วิธีนับจำนวน stroke ทุกครั้งที่ยกแขนจ้วงน้ำ ก็เรียกได้ว่าเป็นการทำสมาธิระดับหนึ่ง เพราะจะต้องตั้งใจกับทุกครั้งที่มือกวาดน้ำ แต่พอว่ายเกิน 10 รอบ ใช้วิธีนับจำนวนรอบก่อนจำนวนจ้วงน้ำ เช่น 11-1, 11-2, 11-3 ไปเรื่อยๆ พบว่ายิ่งทำให้มีสมาธิกับการว่ายน้ำมากยิ่งขึ้น และการที่มีเป้าหมายว่าจะว่ายให้ได้ 20 รอบแล้วทำต่อเนื่องจนครบนั้น พบว่าใช้เวลาเพิ่มจากการว่าย 10 รอบไม่ถึงเท่าตัว กลับกลายเป็นใช้เวลาเฉลี่ยต่อรอบลดลงเสียด้วยซ้ำ เป็นความแปลกใจในครั้งแรกที่รู้ พอทำมาสองสามวันติดๆกัน ก็ยิ่งรู้สึกถึงประโยชน์ของการตั้งเป้าหมายนี้จริงๆ

นึกๆไปแล้วทำให้คิดได้จริงๆว่า การตั้งเป้าหมายที่สามารถทำได้แล้วตั้งใจทำให้สำเร็จ น่าจะเป็นเคล็ดลับดีๆที่ใช้ได้กับงานทั่วๆไปทั้งหลายด้วยเช่นกัน ไม่ได้สังเกตตัวเองว่าเป็นคนอย่างนั้นหรือไม่ (สงสัยจะไม่ใช่) เพียงแต่มักจะมีสมาธิกับสิ่งที่ทำและตั้งใจทำเต็มที่ แต่ไม่ค่อยรู้สึกว่าเป็นคนตั้งเป้าหมายอะไรเท่าไหร่ อาจจะเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ชีวิตสบายๆ ไม่ได้โดดเด่นเป็นตัวอย่างเท่าที่ควร ทั้งที่มีโอกาสมากกว่าหลายๆคน แต่ก็มีความสุขดีกับชีวิตตัวเองแบบนี้นะคะ ทำประโยชน์เท่าที่พอจะทำได้

แต่ก็คิดว่าหากบันทึกนี้จะทำให้เกิดประโยชน์ได้บ้าง สำหรับท่านใดจะเอาไปพิจารณาปรับใช้กับชีวิตตัวเอง ก็จะไม่เป็นความคิดที่สูญเปล่าแน่นอนค่ะ