มอดกัดไม้

ชอบฟังค่ะ...เพลงเก่า ๆ ที่นักร้องรุ่นเก่า ๆ ได้ร้องไว้นั้น

มีประโยชน์และได้ข้อคิดมากมาย...หากคนรู้จักคิด

คิดแล้วนำมาปรับใช้กับ "ชีวิต" คนเรา...แม้แต่อาจารย์ภัคร

ยังชอบเปิดให้นักศึกษาฟัง เพื่อศึกษาและชี้แนะถึงเรื่องราวต่าง ๆ

สามารถนำไปใช้ประโยชน์ในการดำเนินชีวิตมนุษย์ในสังคมได้ค่ะ

ขอบคุณเนื้อเพลงที่ฟังแล้ว...ทำให้เกิดประโยชน์ในการอยู่ร่วมกัน

ในสังคมนี้ค่ะ

...

..อยากจะเตือนเพื่อนเรา...ที่โง่เขลาลืมตัว
เห็นกงจักรเป็นดอกบัว...หลงเมามัวลืมตัวไปได้
หลงลืมพระคุณ...ผู้ที่การุณได้อย่างไร
อย่าเป็นมอดกัดไม้...ต่อไปจะต้องลำเค็ญ
แสนสงสารคนคิดผิด...เผยอฤทธิ์ว่าเป็นดาว
คิดดูหมิ่นเวหาหาว...จะกลายเป็นดาวกระเด็น
แต่เดิมทีไม่มีชื่อ...ก็มักดูซื่อหนักหนา
พเนจรร่อนเร่มา...จนเป็นดาราดวงเด่น
ทำมืออ่อนปากหวาน...เที่ยวขอทานชื่อเสียง
ล้วนเอ่ยถ้อยสำเนียง...ปากหวานส่งเสียงทำเด่น
คุยอวดเป็นนักธรรมะ...ปากว่าสละกิเลส
แต่ทำสิน่าทุเรศ...ดูน่าสมเพสเหลือเข็ญ
มีความรู้อย่างนกแก้ว...พูดแจ้วแจ้วปากตลาด
คิดดูแล้วให้อนาถ...เป็นคนขี้ขลาดซ่อนเร้น
เรื่องลูกเมียและแม่ยาย...อย่านึกว่าใครเขาไม่รู้
น่าสงสารคนทั้งคู่...นอนหลับไม่รู้คู้ไม่เห็น

แม่ยายคนดีอยู่ในหลุม...พอลูกเขยกลุ้มขึ้นมา
ขุดเอาคนตายขึ้นมาด่า...ช่างสรรค์วาจาด่าเล่น
อันไม้หลักปักเลน...ย่อมโอนเอนไปตามน้ำ
เจ้ากลับช่วยผลักซ้ำ...มันช่างน่าขำไม่ใช่เล่น
ยามเมื่อเจ้าอับจน...เจ้าดั้นด่นมาเกาะไว้
พอได้ที่อื่นยืนได้...เจ้ากลับเขี่ยไม้กระเด็น
เจ้ากลายเป็นมอดกัดไม้...กัดเสียบรรลัยไปทุกสิ่ง
กัดแม้สัจจะความจริง...กัดเสียทุกสิ่งไม่เว้น
คนเอาสัจจะไปขาย...ก็จะต้องตายทั้งเป็น...

...

วัตถุประสงค์ : นำบทเพลงมาลงไว้เพื่อใช้ในการศึกษา...ไม่ใช่การค้า...

โดยนำมาเป็นข้อคิดในการดำเนินชีวิตให้อยู่ร่วมกันในสังคมได้อย่างสงบสุขค่ะ

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาในบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๑๔ ตุลาคม ๒๕๕๘


ที่มา : https://www.youtube.com/watch?v=2-MoYbiSqFo