จดหมายถึงลูก "พี่ภัคร" ฉบับที่ ๕๒ ตอนอายุครบ ๒๘ ปี

จดหมายถึงลูก "พี่ภัคร" ฉบับที่ ๕๒ ตอนอายุครบ ๒๘ ปี

๑๗ สิงหาคม ๒๕๕๘...เป็นวันครบรอบวันเกิดของ "พี่ภัคร"

เมื่อ ๑๗ สิงหาคม ๒๕๓๐...แม่บุษ...ได้ผ่าตัดคลอดเด็กชาย

ผิวคล้ำคนหนึ่ง ตัวยาวมาก ไม่อ้วน...น้ำหนักก็พอประมาณ

หนูเกิดมาเป็นเด็กเลี้ยงยากในตอนแรก ๆ ป่วยตอนอายุได้

ประมาณ ๗ วัน แม่ต้องพาหนูเข้าโรงพยาบาลพิษณุเวช...

เพื่อเข้ารับการรักษา ปอดบวม เนื่องจากผู้ช่วยพยาบาลพาหนู

มาส่งแม่จากห้องคลอดมาที่ตึกที่แม่อยู่ โดยกางร่ม ผ่าสายฝน

ทำลูกของแม่เป็นหวัด...หนูรักษาตัวอยูที่โรงพยาบาลเป็นเวลา

เกือบ ๗ วัน ซึ่งถูกฉีดยาตั้งแต่เด็กเล็ก ๆ เลย...ตอนหนูยังไม่มี

น้องเพรียง (พ่อของเจ้าฟ้าคราม) หนูป่วยตลอดจากโรคหวัด

เหมือนภูมิคุ้มกันไม่ค่อยมี...แต่พอหนูมีน้องเพรียงขึ้นมา...

อาการต่าง ๆ ของหนูก็ดีขึ้นตามลำดับ ไม่ค่อยป่วยเหมือนตอนเล็ก ๆ

ถ้าเทียบกันระหว่างพี่ภัครกับน้องเพรียง น้องดูจะแข็งแรงมากกว่า

พี่ภัคร...หนูเป็นคนเรียนเก่งมาตั้งแต่อนุบาล ครูที่เคยสอนแม่มา

ก็สอนหนู บอกว่า "หนูเก่งเหมือนแม่"...ท่านบอกหนูเป็นเด็กฉลาด

หนูเรียนได้ที่ ๑ ของชั้นมาตลอด...มาบัดนี้ หนูจบการศึกษาระดับ

ปริญญาโท และได้มาเป็นอาจารย์สอนในมหาวิทยาลัย...หนูมีลูกศิษย์

มากมาย...ในแบบประเมินบอกว่า...ลูกของแม่เป็นอาจารย์ที่สอน

ภาษาไทย แต่เมื่อเรียนด้วยแล้ว ไม่มีเบื่ออาจารย์ภัครพลเลยแม้แต่น้อย

หนูมีเทคนิคในการสอนลูกศิษย์ให้เข้าใจ...หนูบอกลูกศิษย์ว่า

ครูไม่สนใจว่าลูกศิษย์ของครูจะเก่งหรือไม่...แต่ครูสนใจเพียงว่า

เมื่อพวกเธอจบไปแล้ว เธอจะใช้ชีวิตทำงานอยู่ในสังคมได้อย่างไร

มากกว่า...เพราะนั่นคือ "การพัฒนามนุษย์"...

หนูให้กำลังใจลูกศิษย์ที่หนูสอนอยู่เสมอ...

สำหรับปีนี้ ๑๗ สิงหาคม ๒๕๕๘ ครบรอบวันคล้ายวันเกิดของพี่ภัคร

หนูชวนพ่อเรกับแม่บุษ ไปทาน MK ที่เซนทรัล...หนูบอกว่า

"ภัครเลี้ยงเอง" นี่คือ "น้ำพัก น้ำแรงของหนูที่ได้เลี้ยงข้าวพ่อ แม่"

สำหรับวันคล้ายวันครบรอบวันเกิดในปีนี้...๒๘ ปี เต็มสำหรับลูกของแม่...

แม่บุษ ก็ขอให้พี่ภัครมีสุขภาพที่แข็งแรง มีความสุขกับการทำงาน

และเป็นคนดีต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันนะคะ...

ในสายตาของแม่บุษ...หนูก็ยังเป็นเด็กเล็ก ๆ ในสายตาพ่อและแม่

ต่อให้หนูมีอายุมากขึ้นเพียงใด...เพราะแม่บุษก็ยังคิดว่า หนู คือ ลูก

ที่ยังเล็กอยู่นั่นเอง...

Love you so much my son

...

จาก..."แม่บุษ" คร่าาา...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๑๘ สิงหาคม ๒๕๕๘











บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จดหมายถึงลูก



ความเห็น (2)

มาร่วมมีความสุขกับแม่บุษที่มีลูกรักครูดีของศิษย์...สุขสันต์ตลอดปีและตลอดไปค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ พี่นงนาท