... ดาวบนดินถิ่นนี้ หนองบัวลำภู สิ่งที่ได้เรียนรู้คือแสงสร้างสรรค์ เราต่างคนก็มีจุดหมายเดียวกัน อุปสรรคผลักดันให้ฝันเป็นจริง...
ศิลปะเบ่งบานที่ภูพานน้อย (1)
<p><strong><a href="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/104/876/original_20150620_100305_resized.jpg" target="_blank"><span style="font-size: 20px;"><img src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/104/876/default_20150620_100305_resized.jpg" unselectable="on" loading="lazy"></span></a></strong>
</p>
<p><strong><span style="font-size: 20px;"><br></span></strong>
</p>
<p> ... อยากฝากความคิดถึงให้ถึงคนไกล อยากฝากความห่วงใยให้ไปถึงบ้าน
</p>
<p> ลูกจากมาหนึ่งวันเหมือนนานแสนนาน นั่งมองดาวบนฟ้าแค่เพียงลำพัง
</p>
<p> บ่าสบายกระเป๋าใส่ความมุ่งมั่น หวังให้สิ่งที่ฝันพบเจอหนทาง
</p>
<p> รักจากพ่อแม่นั้นคือแรงพลัง ช่วยต่อเติมความหวังและกำลังใจ
</p>
<p> ขอฝากความคิดถึงไปกับสายลม ยามความเหงาพร่างพรมลงบนหัวใจ
</p>
<p> แม้เส้นทางก้าวเดินจะยากแค่ไหน จะก่อสร้างความภูมิใจให้คนที่บ้าน
</p>
<p> ดาวบนดินถิ่นนี้ หนองบัวลำภู สิ่งที่ได้เรียนรู้คือแสงสร้างสรรค์
</p>
<p> เราต่างคนก็มีจุดหมายเดียวกัน อุปสรรคผลักดันให้ฝันเป็นจริง...
</p>
<p>
</p>
<p><img src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/104/878/default_20150620_111831_resized.jpg" unselectable="on" loading="lazy">
</p>
<p><br>
</p>
<p>เสียงเพลงหนักๆ ที่มีเพียงกีตาร์เป็นเครื่องกำกับและให้จังหวะ ดังกังวานไปทั้งลานหินในคืนเดือนมืด บางช่วงของบทเพลงกรีดหัวใจทั้งคนร้องและคนฟังให้เหงาลึก ทว่าบางตอนก็เปี่ยมด้วยพลัง พร้อมที่จะสู้และท้าฟันกับอุปสรรคนานัปการ
</p>
<p>เพลงนี้มีชื่อว่า “สายลมแห่งความคิดถึง” เป็นบทเพลงที่เกิดจากการ “ต่อ แต่ง เติม” ของบรรดาเยาวชนที่มาเข้าค่ายศิลปะกันที่ภูพานน้อย จังหวัดหนองบัวลำภู ดินแดนแห่ง “ศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช อุทยานแห่งชาติภูเก้าภูพานคำ แผ่นดินธรรมหลวงปู่ขาว เด่นสกาวถ้ำเอราวัณนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน”
</p>
<p>
</p>
<p><img src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/104/877/default_20150620_100359-1_resized.jpg" unselectable="on" loading="lazy">
</p>
<p><br>
</p>
<p>เวลาสองคืน สามวัน บนลานกว้างของภูพานน้อยที่ใครหลายคนเคยมากางเต็นท์ นอนชมดาวที่วิบวาวอยู่ลิบๆ ได้กลายเป็นแหล่งรวมความฝันของพวกเขา เด็กๆ และเยาวชนกว่า 100 คน จากหลายโรงเรียนในจังหวัด บ้างแบกความมุ่งมั่นมาเต็มสองบ่า บ้างมาแบบกล้าๆ กลัวๆกลัวที่จะไปให้ถึงฝัน กลัวที่จะล้มลงกลางครัน กลัวกระทั่งไม่มีใครให้อิงพักในยามที่เหนื่อยล้า ด้วยเส้นทางชีวิตอาจไม่เรียบง่ายเป็นเส้นตรง แต่มันคงลดเลี้ยว ทอดตัวเลื้อยไปแบบเดียวกับเส้นทางการขึ้นมาบนเทือกเขาแห่งนี้
</p>
<p><i>“เวลาที่อยู่ในค่ายเพียงเท่านี้ สิ่งที่พวกเรา ศิลปินทำได้ดีที่สุด คือ การสร้างแรงบันดาลใจ” </i><strong>นิด ลายสือ </strong>นักเขียน นักแต่งเพลง และนักร้อง ซึ่งเป็นวิทยากรคนหนึ่งของค่ายบอกฉันเช่นนั้นแรงบันดาลใจสำคัญที่สุด เพราะนั่นคือบันไดก้าวแรกหรือหน้าต่างบานแรกที่เปิดออกสู่โลกกว้างอันทำให้เราได้ค้นพบ “ตัวตน” ที่แท้จริง
</p>
<p><strong>“ค่ายศิลปินสัญจร สอนศิลป์ถิ่นทุรกันดาร” </strong>นี้ จัดขึ้นโดย เครือข่ายศิลปินภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งมี <strong>อ.สุมาลี สุวรรณกร </strong>ประธานเครือข่ายศิลปินภาคอีสาน เป็นผู้ประสานงาน ภายใต้การสนับสนุนของแผนงานสื่อศิลปวัฒนธรรมสร้างเสริมสุขภาพ สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)<span class="redactor-ie-paste"><br></span>
</p><span class="redactor-ie-paste">
<p><br>
</p></span>
<p><i>“จุดมุ่งหมายหลัก คือ การส่งต่อศิลปวัฒนธรรมอีสานจากศิลปินไปยังชุมชนและคนในชุมชน โดยเฉพาะเด็กและเยาวชน อย่างน้อยที่สุดก็จะทำให้เขาเกิดความตระหนักรู้ในคุณค่า ภูมิใจกับภูมิปัญญาอีสาน เกิดแรงบันดาลใจในการสร้างสรรค์งานศิลปะ เปิดโอกาสให้เขาได้แสดงศักยภาพที่อาจจะยังซ่อนตัวอยู่ และให้เขาได้ทดลองทำตามความคิด ความฝันของตนเอง”</i> อ.หน่อย- สุมาลี ขยายความถึงวัตถุประสงค์ของการตระเวนจัดค่ายเยาวชนใน 3 จังหวัดของปีนี้ คือ บึงกาฬ หนองบัวลำภู และสกลนคร
</p>
<p><span class="redactor-ie-paste"><br></span>
</p>
<p>
</p>
<p><img src="https://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/001/104/881/default_20150620_120802-1_resized.jpg" unselectable="on" loading="lazy"><span class="redactor-ie-paste"><br></span>
</p>
<p> ถ่ายรูปกับอังคาร จันทาทิพย์ กวีซีไรต์ เจ้าของผลงาน "หัวใจห้องที่ห้า"
</p>
<p><br>
</p>
<p><span class="redactor-ie-paste"><br></span>
</p><span class="redactor-ie-paste">
<p><br>
</p>
<p><br>
</p></span>
