...วันนี้น้องปอส่งLineมาในช่วงเย็นว่า
...เมื่อกี้พรีเซ้นแบบสด...
...ตื่นเต้นมากกกกก....
...แต่ก็พอพูดได้นะ....
พ่อมาเปิดอ่านอีกครึ่งชั่วโมงต่อมา กะจะตอบแบบแซวๆไปว่า แล้วพวกเขาฟังรู้เรื่องหรือเปล่า ก็กลัวลูกจะน้อยใจและไม่ตลกด้วย เลยเงียบไว้ก่อน และส่งภาพกระต่ายในLineตอบกลับไป เพื่อเป็นกำลังใจให้ลูก
สักพักน้องปอก็ตอบกลับมาว่า
.....Ummmm when I present....
.....My heartbreat is very quickly....
....Cold hand....
.....I'm shy....
ผู้เขียนอ่านแล้วก็หัวเราะและก็เข้าใจในสิ่งที่ลูกสื่อสารกลับมา
พ่อก็ไม่ต่างจากลูกหรอกนักหรอก เพราะพ่อเองก็เข้าใจในภาษาที่ส่งกลับมาหาพ่อได้ แม้ไม่รู้จะถูกไวยากรณ์หรือเปล่าก็ตาม
และพ่อก็รู้สึกอายเช่นกัน ....555

มาทักทายก่อนนอนจ้าา
เป็นธรรมดาครับ
ไม่ใช่ภาษาของเรา
แต่ฝึกบ่อยๆก็จะหายครับ
ตามมาเชียร์น้องปอ ครับ
practice makes perfect ...please keep up the good work
ขอบคุณทั้ง 3 ท่านครับ
อืมมม..คนไทย ขี้อาย...เห็นด้วยกับคุณขจิตเจ้าค่ะ...คนที่เขียนภาษาอังกฤษทำวิทยานิพนธ์..เวลาพิมพ์ต้องถูกแก้ตรวจทานจาก ผู้รู้เจ้าของภาษา ทั้งนั้น...(ยายธีเป็นคนไทย ยังต้องหัดเขียน ภาษาของตน และก็ยังไม่ได้เรื่องนัก มันเพี้ยน 5555...)
This happens to everyone. ใครๆก็เข้าใจค่ะ มีครั้งแรก ครั้งต่อๆไปก็ไม่น่ากลัวขึ้นเรื่อยๆนะคะ น้องปอ