...หรือว่า...จิ๋วแต่แจ๋ว..จริงๆ

..เพราะได้ห้องสมุด..เป็นตัวชูโรง และช่วยสร้างผลงานการอ่านของครูและนักเรียน ทำให้กรรมการเชื่อได้ว่า..ส่งเสริมการอ่านอย่างจริงจัง..กันจริงๆ ทุกวัน ..ตั้งแต่เช้า วางทุกงาน อ่านทุกคน จนนักเรียนคุ้นชิน

ใจนำพา ศรัทธานำทาง ทำได้ทุกอย่าง แต่แบบค่อยเป็นค่อยไป..จนมาถึงวันนี้ ก็เลยมั่นคงยั่งยืน ใครจะมาประเมินอะไรตอนไหน ก็พร้อมทุกเมื่อ..โดยเฉพาะในด้าน ..วิชาการ...

วันนี้..คณะกรรมการของเขตพื้นที่ฯ นำโดยศึกษานิเทศก์และผู้บริหารโรงเรียนขนาดใหญ่ ๒ คณะ รวม ๘ ท่าน เข้ามาประเมินงานที่โรงเรียน ทั้งเช้าและบ่าย..เช้าว่าด้วยเรื่อง..นวัตกรรมส่งเสริมการอ่าน งานทดลองเครืองมือที่เป็นแบบฝึกของผม..บ่าย ประเมินกิจกรรมรักการอ่าน ที่เน้นงานห้องสมุด

ผ่านไปเรียบร้อย ..เพราะได้ห้องสมุด..เป็นตัวชูโรง และช่วยสร้างผลงานการอ่านของครูและนักเรียน ทำให้กรรมการเชื่อได้ว่า..ส่งเสริมการอ่านอย่างจริงจัง..กันจริงๆ ทุกวัน ..ตั้งแต่เช้า วางทุกงาน อ่านทุกคน จนนักเรียนคุ้นชิน

ส่วนนวัตกรรม..กรรมการประเมินสัมภาษณ์ความเป็นมาเป็นไป วิธีทำ วิธีใช้ และผลจากการใช้..จากนั้นก็ลงสู่ห้องเรียน ด้วยการสัมภาษณ์นักเรียนว่า เคยเห็นไหม เคยอ่านแบบฝึกนี้หรือไม่ ..นักเรียนชั้น ป. ๓ มีอึ้งนิดหน่อย เพราะอ่านมาตั้งแต่ ป.๒..พอกรรมการแจกให้อ่านทีละคน ปรากฎว่าอ่านได้คล่อง..ผมเลยรอดตัวไป

คณะกรรมการฯถ่ายรูปแบบฝึก..ขอตัวอย่างเครื่องมือและไฟล์เอกสารรายงานไปโรงเรียน บอกว่าจะไปให้ครูทำบ้าง เผื่อผลสัมฤทธิ์..จะดีขึ้นมาบ้าง..ผมก็ให้ไป..ใจก็นึกกระหยิ่มยิ้มย่อง ..ก็ดีเหมือนกันนะ โรงเรียนเล็กแบ่งปันงานวิชาการให้โรงเรียนใหญ่..แสดงว่า.. เราก็มีอะไรดีเหมือนกัน..(ยิ้ม)

กรรมการฯกลับไปแล้ว..พักใหญ่..ก็ได้รับโทรศัพท์ จากครูนิรุต ดวงสูงเนิน..ครูที่ย้ายกลับภูมิลำเนา ไปอยู่โรงเรียนใหญ่ ที่มีครูมากมาย..เสียงครูนิรุต เหมือนจะเหน็ดเหนื่อย และมีเรื่องกังวลใจ

คุยกันจนพอรู้เรื่องว่า..ครูนิรุตย้ายไป ได้เป็นครูประจำชั้น ป.๔ ผอ.ให้รับผิดชอบโครงการพิเศษฯ เตรียมรับการประเมินสถานศึกษาต้นแบบพอเพียง...อ้าว..ผมอุทาน..โรงเรียนใหญ่ ปานนั้น ยังไม่ผ่านอีกรึ

ครูนิรุตบอกว่า..ครูคนเก่า ไม่ทำอะไร..ผอ.ก็เลยผลัดผ่อน ขอเขต ฯว่าไม่พร้อมรับการประเมินมาสองครั้งแล้ว..เลยยกเรื่องนี้ให้ครูที่ย้ายมาใหม่ ..ครูนิรุต ก็เลยคิดถึงหนองผือ..และบอกว่าเขตจะมาประเมินภายในเดือนนี้...แล้วมันจะทันหรือ...(ผมคิดในใจ)

ครูนิรุต..ขอความอนุเคราะห์เกี่ยวกับ..รูปแบบการนำเสนอแบบพาวเวอร์พอยด์ และวิธีเตรียมการรับการประเมิน..ผมก็เลยบอกไปว่า ให้มองภาพใหญ่ ตั้งแต่ต้นจนจบ แล้วงานนี้..ต้องช่วยกันทั้งโรงเรียนและต้องทำทุกวัน ทำทุกคน..ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป..

เตรียมทำเอกสารหลักฐาน..เพื่อรองรับการประเมิน..อาจไม่ถูกต้อง แต่มันถูกใจ ต่อไปกรรมการประเมินจะบอกเองว่า..ถ้าผ่านแล้ว จงสานต่องานให้จริงจังและยั่งยืน...(แต่เท่าที่เห็น..ส่วนใหญ่จะจบตั้งแต่กรรมการขึ้นรถกลับ)

ผมจึงเริ่มวางแผนที่จะอธิบายให้ครูนิรุต..แม่งานพอเพียง..ให้เข้าใจตลอดแนว..แต่จะบอกว่า ..แผนปฏิบัติการ/ งานโครงการ ต้องคุยในรายละเอียด รวมทั้งนิทรรศการผลงาน ในวันที่กรรมการมาต้องคุยกันอีกที...

วันนี้..เอาแค่..โครงงานมีหรือยัง..แหล่งเรียนรู้ อะไรมีอยู่แล้ว อะไรอยากมีเพิ่มจัดระบบเลย ทำแผ่นพับแนะนำ จัดนักเรียนไว้บรรยาย ป้ายนิเทศจำเป็นมาก พระบรมราโชวาท และ คติพจน์ คำขวัญ ถ้อยคำสำคัญที่เกี่ยวข้องกับปรัชญาฯ จัดหามาเผยแพร่ประชาสัมพันธ์ มิติด้านศิลปะวัฒนธรรมในโรงเรียนมีอะไร ไว้แสดงโชว์ศักยภาพ ความสะอาด ร่มรื่น เรียบร้อยไหม..ครูทุกคนเข้าใจสามห่วงสองเงื่อนไข..มากน้อยแค่ไหน ..จะตอบคำถามกรรมการได้หรือไม่..๋

ตั้งใจว่าจะบอกครูนิรุตแบบนี้..ที่สุดแล้วก็อดคิดไม่ได้ โรงเรียนเราผ่านจุดนี้มาแล้ว ..จิ๋วแต่แจ๋ว..เหมือนกัน (ก็อดยิ้มเข้าข้างตัวเองไม่ได้อยู่ดี)

และจะบอกครูนิรุตว่า..ตั้งใจทำเรื่องนี้ให้สำเร็จ..ทำให้ดี ทำเพื่อต่อยอด..กรรมการเขามองออก ..อย่าทำแบบขอไปที โครงการในพระราชดำริ..งานในหลวง..อย่าทำเป็นเล่น ทำพอแค่ผ่านคงไม่ได้..ไม่เกิดประโยชน์ จะส่งผลเสียในระยะยาว ..ที่สำคัญ..ครูควรพร้อมใจทำ เพื่อถวายเป็นพระราชกุศล คิดแค่นี้..และไม่หวังผลประเมิน..การทำงานจะมีความสุขมาก.

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๖ สิงหาคม ๒๕๕๘


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

" โครงการในพระราชดำริ..งานในหลวง..อย่าทำเป็นเล่น..."

อยากให้ผู้ที่ได้ชื่อว่า " ผู้นำ" ของโรงเรียน...คิดได้แบบนี้บ้างจังเลย


เขียนเมื่อ 

ขอบคุณครับ ผอ.

เขียนเมื่อ 

อยากเห็นโรงเรียนพฒนาสื่อการส่งเสริมการอ่านเองครับ

ลองใช้และพัฒนาไปเรื่อยจะได้งานวิจัยดีๆออกมา

ดีกว่าใช้สื่อของเขตครับ

ขอบคุณครับ

เขียนเมื่อ 

น่าเห็นใจครูนิรุต แต่ยังมีที่ปรึกษา คงลุล่วงไปได้ แต่จะสามารถทำให้ทุกคนเข้าใจได้หรือเปล่าว่างานนี้ต้องทั้งโรงเรียนและทุกคน และครูก็เป็นแค่ครูน้อยเอง