๑๕๐. กาพย์ฉบัง ๑๖ : ราตรีกาล


กาพย์ฉบัง ๑๖ : ราตรีกาล

ตะวันคล้อยเคลื่อนลาฟ้า........เหล่าสกุณา

โผผินโบยบินคืนรัง

จั๊กจั้นเรไรร้องดัง..................ร้องเตือนเหมือนสั่ง

รีบกลับคืนรังเรือนนอน

อาทิตย์ลับลาจากจร.............จิตใจอาวรณ์

อ่อนล้าอยากพักฤาทัย

คืนค่ำหนาวเหน็บกายใจ.........อุราหวั่นไหว

เดียวดายอ้างว้างอาดูร

มิตรภาพกลับสิ้นสูญ..............เคยให้เกื้อกูล

แปรผันปันใจห่างกัน

สิ้นเยื่อขาดใยผูกพัน..............ดวงจิตโศกศัลย์

จำใจออกห่างร้างลา

หวนคิดใคร่ครวญศึกษา.........พิจารณา

เหตุการณ์ผ่านมาทบทวน

มองโลกสดใสเกินควร...........หลงสิ่งเหย้ายวน

พลาดพลั้งต่อเกมชีวี

ความเงียบในยามราตรี..........แนะนำวิถี

สะสางปัญหาเบาบาง

จวบจนอรุณรุ่งสาง...............นภาสว่าง

ชี้ทางสร้างสุขสดใส


(อร วรรณดา ๒๗-๕-๕๘)


หมายเลขบันทึก: 593040เขียนเมื่อ 1 สิงหาคม 2015 14:16 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 ตุลาคม 2015 12:08 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (4)

มาให้กำลังใจและชื่นชมจ้ะ

ขอบคุณค่ะ คุณครูมะเดื่อที่ให้กำลังใจ

ขอบคุณนะคะ อาจารย์ ดร.จันทวรรณ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี