..... วันเข้าพรรษา .....

ยากหนักหนาฝ่าฝนปนตมจร .....ความเดือดร้อนเหยียบย่ำทำพืชตาย

... เข้าปุริมพรรษาถึงคราต้อง

หยุดเที่ยวท่องธุดงค์สงฆ์สถาน

อธิษฐานการพำนักพักกิจงาน

ตลอดวาร วสันต ละย่างเยือน


...ข้อจำกัดบัญญัติธรรมกำกับไว้

โดยไม่ให้ค้างแรมแซมถิ่นเถื่อน

พักประจำทำวัตรจัดจิตเตือน

หยุดแชเชือนมากปัญหาพาลดทอน

... เนื่องจากการโบราณเล่าเฝ้าลำบาก

จาริกฝากพระธรรมนำคำสอน

ยากหนักหนาฝ่าฝนปนตมจร

ความเดือดร้อนเหยียบย่ำทำพืชตาย


... ถือเป็นวันเวลาหาโอกาส

ที่สามารถมาพำนักพักรวมหลาย

ได้ศึกษาพระธรรมร่วมนำราย

ความรู้กลายประสบการณ์เล่าขานกัน

... เหล่าบรรดาศาสนิกระริกล้น

ร่วมสวดมนต์ฟังเทศน์วิเศษสรรค์

ได้น้อมนำทำบุญเกื้อหนุนพลัน

บ้างก็บรรพชาลาบ้านเรือน


... แรกสู่ยังหลังวันอาสาฬห

เลยวันพระสู่หนึ่งค่ำย้ำดังเหมือน

ไปสิ้นสุดหยุดยันวันเพ็ญเดือน

สิบเอ็ดเคลื่อนออกพรรษาเวลาเดิม


ผู้ประพันธ์ : วันปีย์

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (1)

งดงามสวยมากค่ะ