วันเสาร์..เงียบเหงา..อย่างเป็นทางการ

เหลือบไปเห็นกระสอบปุ๋ยที่ใส่ขี้วัวกองอยู่หลายกระสอบ ผมเทออกกองไว้ใช้ได้สะดวก ตักใส่กระป่องแล้วไปเทใส่ต้นตะไคร้และต้นเข็มที่ปลูกเป็นสวนหย่อมหน้าห้องสมุด แน่ใจว่า ปุ๋ยขี้วัว น่าจะถูกกันกับพืชสวนครัวและไม้ประดับ..

วันเสาร์..จะสุขสันต์หรรษากับงานที่โรงเรียนตามปกติ..หยิบโน่นฉวยนี่ไม่มีหยุด ตั้งแต่เช้า....ก่อนแดดจะออกให้ร้อนแล้วจะไม่ได้งาน ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นงานในแปลงเกษตร พอได้ลงมือทำงาน ก็รู้สึกเหงาในหัวใจขึ้นมาทันที ..เพราะทุกครั้งจะคิดว่าเดี๋ยวครูก็มา หรือคิดว่าครูคงกลับบ้านที่ต่างจังหวัด วันจันทร์ก็มา แต่ตอนนี้ไม่ใช่แล้ว ครูเขาย้ายไปแล้ว..วันเสาร์วันนี้..จึงดูเงียบเหงาชอบกล..

ผมรีบเปิดเครื่องปั๊มน้ำ ให้สปริงเกอร์ทำงาน จากนั้นก็่ให้น้ำลงสู่แปลงนา เห็นน้ำเต็มนาแล้ว เริ่มรู้สึกชื่นฉ่ำใจ นึกถึงในวัยเด็กที่เคยพายเรือในท้องนายามน้ำหลาก มองเห็นท้องน้ำสุดลูกหูลูกตา ชมทิวทัศน์เพลินๆ แม่ต้องคอยร้องเตือนว่าใกล้ค่ำแล้วต้องรีบเก็บสายบัว..จะได้เอาไปทำกับข้าว..

เหลือบไปเห็นกระสอบปุ๋ยที่ใส่ขี้วัวกองอยู่หลายกระสอบ ผมเทออกกองไว้ใช้ได้สะดวก ตักใส่กระป่องแล้วไปเทใส่ต้นตะไคร้และต้นเข็มที่ปลูกเป็นสวนหย่อมหน้าห้องสมุด แน่ใจว่า ปุ๋ยขี้วัว น่าจะถูกกันกับพืชสวนครัวและไม้ประดับ..

ก่อนออกมาจากแปลงเกษตร..ทำผลงานทิ้งไว้เสียหน่อย เห็นรองมะนาวที่ว่างอยู่ จึงปลูกต้นกระเพราและโหระพา เห็นร้านบวบ ที่มีบวบลูกสวยห้อยระย้า เหมือนจะบอกว่า..ช่วยเก็บฉันไปหน่อย งั้นก็ได้การ..เมนูวันจันทร์ อาหารกลางวัน บวบผัดใส่ไข่ อาหารดีที่ถูกใจนักเรียนทุกคน (ยกเว้นคนที่ไม่ชอบทานผัก)

สิบโมง ..ได้เวลาให้อาหารว่างไก่ไข่ที่รออยู่ในเล้า เดินผ่านโรงเห็ด..ก็จัดการเปิดน้ำประพรมโรงเห็ดให้ชุ่มชื้น ไม่สนใจว่าเห็ดจะออกมากน้อยแค่ไหน ขอให้น้ำไว้ก่อน เสร็จจากอาหารคาวหวานและน้ำที่เล้าไก่แล้ว ก็ถึงคิวดูแลบริเวณของสวนสมุนไพร..ที่ไม่อยากห่างเหินอีกต่อไป ไม่เช่นนั้น แล้งนี้ที่ฝนไม่ค่อยจะตก อาจมีต้นไม้ดีๆล้มหายตายจากหลายต้น และวันนี้ก็ได้ดูแลต้นเทียนทอง ด้านหน้าสวนสมุนไพรเป็นพิเศษด้วย.. ถ้าใส่ปุ๋ยและให้น้ำดีๆ ต้นเทียนทองจะโตเร็ว เวลาตัดตกแต่งจะสวยงามมาก

นึกถึงอาหารกลางวัน..ก็บ่ายโมงพอดี มีไข่เจียวกับเห็ดนางฟ้าผัดน้ำมันหอยหวานนุ่มชุ่มลิ้น พอให้มีแรงทำงานเอกสารต่อได้อีกสักสองชั่วโมง..

วางแผนงานที่จะไปนำเสนอ Best Practice ..แนวทางการบริหารโรงเรียนขนาดเล็กด้วย "ชยันโต..โมเดล" ที่จังหวัดราชบุรี ซึ่งต้องมีทั้งเอกสารฉบับย่อ แผ่นพับ และเอกสารที่ต้องจัดวางเป็นนิทรรศการ จะจัดวางอย่างไร ในสมองยังสับสน คงต้องเริ่่มต้นที่รูปแบบการจัด รวมทั้งป้ายนิเทศ..ว่าจะให้ออกมาในรูปแบบไหน

ใช้เวลาที่โต๊ะทำงานอย่างมีสมาธิ..คิดงานแบบทูอินวัน..วันที่ ๓ สิงหาคม ไปราชบุรี วันที่ ๔ สิงหาคม..กลับมาต้อนรับคณะกรรมการจากกระทรวงศึกษาธิการ..จะมาประเมินโครงงาน..เศรษฐกิจพอเพียง หลังจากที่เบส..ของโรงเรียนได้รับการคัดกรอง..แบบเข้าตากรรมการ ชื่อโครงงาน..ปุ๋ยหมักชีวภาพ (ใบไม้) ที่นักเรียนร่วมด้วยช่วยกันทำอย่างมีกระบวนการ..ถ้าสอบผ่าน..จะได้ไปศึกษาดูงานที่กรุงเทพฯ

สี่โมงเย็น..หมดเรี่ยวแรงแข็งขยัน..ต้องพักแล้ว..ท้องฟ้ามืดครึ้ม เหมือนว่าฝนจะตก เป็นอย่างนี้มาหลายวัน ไม่เห็นจะตกสักที และวันนี้..ผมต้องปิดประตูรั้วเอง..เพราะมาคนเดียวและกลับเป็นคนสุดท้าย..ปิดประตูรั้ว..แล้วมองเข้าไปในโรงเรียน ..ไม่รู้จะพูดยังไง โรงเรียนที่มีครูน้อยๆ และไม่มีภารโรง..วันเสาร์..มันเงียบเหงาได้ใจจริงๆ

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๕ กรกฎาคม ๒๕๕๘



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

เงียบเหงาอย่างเป็นทางการแต่ยังมีเพื่อนแม้ไม่เป็นทางการ ดีไหมครับผอ.555

เขียนเมื่อ 

ก่อนนี้ คุณมะเดื่อก็แทบจะยึดโรงเรียนเป็นบ้าน

ไม่ว่าวันทำงานหรือวันหยุด ใครจะไปหาคุณมะเดื่อ

ก็จะเจอตัวได้ที่๋โรงเรียน...เป็นที่รู้กัน

แต่เดี๋ยวนี้....ไม่ใช่..! มันคนละยุคสมัยกันเนาะ

เขียนเมื่อ 

ขยันที่สุดในไทยแลนด์ค่ะ

เขียนเมื่อ