..... เรื่อง ผีๆ สางๆ ...ตอน... ไปหาปลา .....

"ขอกินมั่ง" ดังพลันลั่นปากโต .....กลิ่นเหม็นโฉ่กระจายคลุ้งฟุ้งเน่าหมา

.. เสียงฝีพายกระทบน้ำจ้ำดังซ่า

เรือจับปลาหากุ้งมุ่งคลองใหญ่

น้ำเริ่มลงคงรีบปล่อยลอยเรือไป

เผื่อจะได้ ก้ามกราม ตามสุมทุม


.. ดึกสงัดลมพัดเอื่อยเรื่อยไหวหวิว

มองแลทิวแมกไม้ไหวตะคุ่ม

หิ่งห้อยน้อยลอยหรี่ริบกระพริบกลุ่ม

อยู่ตามพุ่มลำพูดูงามตา


.. กุ้งปลาชุมสุ่มลงคงต้องดึก

ทั้งน้ำลึกริมตลิ่งยิ่งอยากหา

เรื่อยละล่องท่องไปใกล้วัดมา

แวะพักท่าศาลาเก่าใต้เงาโพธิ์


.. วัดเก่าแก่แต่ไม่ใคร่รู้จัก

ด้วยไกลนักพักบ้านพายนานโข

ยินเรื่องเขาเล่าขานนานบุโรฯ

ผีสางโผล่หลอกหลอนตอนกลางคืน


.. นั่งพักอิงพิงศาลาน่าสบาย

เย็นพระพายพัดมาพาสดชื่น

ผูกเรือไว้ปลายท่ากุ้งปลาตื่น

ท้องเรือครื้นโครมแรงแข่งปลาชน


.. มองตะคุ่มซุ่มดูให้รู้แน่

เสียงเซ็งแซ่ฟังไม่ศัพท์ดังสับสน

เขม้นมองจ้องเรือเมื่อได้ยล

เห็นมีคนกลุ้มรุมชุมนุมกิน


..เรือหลายลำทำด้วยไม้คล้ายสี่เหลี่ยม

จะต้องเยี่ยมมองใกล้จักได้ผิน

คนข้างหน้ามาเรือเมื่อจอดสิ้น

แล้วมากินสิ่งไรใคร่รู้ที


.. ขนลุกซู่ดูจ้องมองที่เรือ

หลายหลากเหลือมองใกล้ใช่โลงผี

แล้วมันกินยินเสียงได้ใจรู้ดี

ตะโกนชี้เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันกราว


.. มันหันมองจ้องมาตาลุกลน

ช่างถลนขนลุกปลุกเหน็บหนาว

หน้าฟอนเฟะเละทั้งสิ้นลิ้นแลบยาว

ปากใหญ่ราวหม้อดินคาบกินปลา


.. " ขอกินมั่ง" ดังพลันลั่นปากโต

กลิ่นเหม็นโฉ่กระจายคลุ้งฟุ้งเน่าหมา

กระโจนโลดโดดน้ำหนี "ผีละวา"

ปีศาจบ้าพาโลงพายคล้ายติดตาม


ผู้ประพันธ์ : วันปีย์


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน go to knowledge



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ก็เขียนออกมาตามจินตนาการ เพื่อความบันเทิงเท่านั้น ครับผม