บ่นปนกลอน : ยามเย็น

ทบทวน บทเรียน แห่งชีวี ชั่วดี เป็นหนทาง สร้าง....ชีวัน


ยามเย็น เย็นยาม โพล้เพล้

คลื่นยัง กล่อมเห่ ทะเลฝัน

สาดซบ ฝืนทราย กระซิบกัน

ตัวฉัน จะมิพราก จากผืนทราย



เย็นย่ำ เหยาะย่าง อย่างเหงาเหงา

กลับสู่ บ้านเรา เถิดสหาย

คืนค่ำ กำลัง ย่างเยื้องกราย

ที่หมาย คือวิมาน บ้านของเรา



แต่ละวัน แต่ละวัน ที่ผันผ่าน

ดุจม่าน ชีวิต ปิดความเหงา

สุขทุกข์ หนาวร้อน ผ่อนบรรเทา

เก็บเอา กำลังใจ ไว้พรุ่งนี้



ทิ้งไว้ เพียงรอย มิถอยท้อ

เพื่อรอ วันรุ่ง รวีศรี

ทบทวน บทเรียน แห่งชีวี

ชั่วดี เป็นหนทาง สร้าง....ชีวัน



คุณมะเดื่อ

ลูกบิดติดรีโมท

๑๘/๐๗/๕๘



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ณ เส้นขอบฟ้า



ความเห็น (6)

ขอบคุณมากนะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณคุณแสง มากมายเช่นกันจ้ะ ที่ให้กำลังใจคุณมะเดื่อมาโดยตลอด

เขียนเมื่อ 

ยามย่ำเย็น เห็นญาน ผ่านดวงจิต

เหมือนชีวิต คนคิดชั่ว ให้มัวหมอง

ต้องเผชิญ เดินในดง พงมืดครอง

แสงไม่ส่อง มองไม่เห็น เพราะเวรกรรม

คนทำดี จะมีแสง แห่งอุษา

เหมือนเวลา ฟ้าสว่าง ล้างคืนค่ำ

ความมืดมัว สลัวหาย ไล่สีดำ

เห็นความงาม ธรรมชาติ ปราศราคี

ขอแจมนะครับคุณมะเดื่อ

เขียนเมื่อ 

ราตรีสวัสดิ์คร้า ลาไปทบทวนตัวเอง อิ อิ

คุณ ส. มาเสริมเติมยามเย็นให้เห็นธรรม

ลุงวอคนไกล้ค่ำไกล้ลับแสง

ต้องทบทวนครวญใคร่การแสดง

ก่อนเก็บรูป"เข้าแผง"เป็นตำนาน


เขียนเมื่อ 

บทกลอนไพเราะมากค่ะ

ขอบคุณค่ะ