๖๗๒. กลัวหรือไม่?...หากตาย

กลัวหรือไม่?...หากตาย

ย่างเข้าช่วงวัย ๕๓...มีอะไรให้ฉันได้ค้นพบเจอมากมาย...

สิ่งหนึ่งที่สมัยเด็ก ๆ ฉันไม่เคยพบเจอ นั่นคือ...การค้นพบ

เรื่อง "สัจธรรม"...ฉันไม่เข้าใจว่า สัจธรรม คืออะไร?

รู้เพียงแต่ว่า...พ่อ - แม่ สอนให้ฉันรู้จักไปวัดเพื่อทำบุญ

เก็บแต่ความสงสัยไว้ในตัวเสมอมาว่า...ทำบุญไปเพื่ออะไร?

ไม่เข้าใจ...งงค่ะ...เมื่อผ่านพ้นวัยเด็ก สู่วัยรุ่น...ก็ยังไม่เข้าใจ

การทำบุญ คืออะไร? ทำไปทำไม?...สู่วัยผู้ใหญ่ตอนต้น

ก็อีกแหล่ะ!!! ยังไม่ค่อยเข้าใจ...ประสบการณ์ต่าง ๆ ฉันสะสม

อยู่ในตัวของฉันมากขึ้น ๆ...มันพอกพูนขึ้น โดยฉันก็ไม่รู้ได้ว่า

มันเกิดเป็นองค์ความรู้ใหม่...อีกเรื่องหนึ่ง...มาสู่วัยผู้ใหญ่ตอนปลาย

ฉันมีประสบการณ์มากขึ้น...เข้าใจชีวิตมากยิ่งขึ้น...

ทำให้ฉันเข้าใจ "สัจธรรม"...ความเป็นจริงของชีวิตมนุษย์มากยิ่งขึ้น

เริ่มเรียนรู้ความสุข - ทุกข์...จิตที่สงบ จิตที่นิ่ง ใส มากขึ้น

พร้อม ๆ กับการรู้จัก แบ่งปัน ไม่ว่าจะให้ความรู้ เพื่อเป็นวิทยาทาน

การแบ่งทรัพย์ให้กับผู้อื่นที่ด้อยกว่า...การให้ความรัก เมตตา

การให้ความช่วยเหลือผู้อื่น...การวางตัวเป็นกลาง...การรู้สึกยินดี

กับผู้อื่นที่ดีกว่าตัวเรา...สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ นี่คือ การปฏิบัติธรรม...

จากตัวของเราเอง...เข้าใจชีวิต...เข้าใจธรรมชาติ...เข้าใจความ

เป็นมนุษย์...เข้าใจโลก...ฉันได้มาเรียนรู้ในบั้นปลายของชีวิต

นี่กระมัง...ที่เขาเรียกว่า...ผู้ที่เข้าถึงซึ่ง "ธรรมะ"...รู้จักแม้แต่

การให้อภัย...การปล่อยวาง...การไม่ยึดติด...ไม่หลง ไม่โลภ...

ทำได้ตามคำพระท่านสอน...ในตอนแรก ๆ ทำไม่ค่อยได้...

หากเราฝึกตัวเราเองไปเรื่อย ๆ จะสามารถทำได้เอง...

สุดท้าย...ผลที่ได้ คือ ใจนิ่ง เย็น สงบ...กลายเป็นคนเห็นใจผู้อื่น

ยิ้มง่าย เพราะเข้าใจผู้อื่น...คนอื่นมองว่าเป็นคนใจดี...

นี่คือ "บุญ"...บุญ คือ ความสุขภายในใจของเราเอง...

มีบางคนถามฉันว่า...กลัวตายหรือไม่...ฉันตอบเขาว่า

กลัวทำไม?...พร้อมที่จะตายทุกเมื่อ...เพียงแค่รู้ว่า...

คนเราเกิดมาก็ต้องตาย...แต่ไม่รู้ว่า เมื่อไร? เท่านั้นเอง...

สิ่งที่คิด นั่นคือ...ใครได้ทำอะไรเพื่อภพ ชาตินี้แล้วหรือยัง?

กับการได้กระทำดี...สำหรับฉัน...หากดูย้อนหลังในการรับราชการ

ฉันถือว่า...ได้ทำดีมาตลอดเกือบ ๓๐ ปี ที่ทำให้กับบุคลากรที่ฉันเอง

ได้รับผิดชอบ...อีกทั้งในระดับประเทศอีก...ถือว่าได้ทำดีที่สุดแล้ว

กับการได้เกิดมาในชาตินี้...ประวัติชีวิต อ่านได้ในพื้นที่แห่งนี้

Gotoknow ได้รวบรวมประวัติชีวิต ประวัติการทำงาน การคิด

การปฏิบัติที่ได้กระทำของฉันเองไว้หมดในพื้นที่แห่งนี้...

สำหรับครอบครัว...ก็ได้ทำเรื่องต่าง ๆ โดยไม่ให้ลูก ๆ เดือดร้อน

ถือว่าเป็นพ่อ - แม่ ที่ทำให้ลูก ๆ มีพร้อมแล้วสำหรับชาตินี้

เพียงแต่พวกลูก ๆ หลาน ๆ ต่อยอด...ชีวิตเพิ่มเติมก็แล้วกัน

ปฏิบัติธรรมก็ปฏิบัติต่อยอม สะสมไว้ภพหน้าแล้ว...

ไฉนไยจึงต้องกลัวเรื่อง "ความตาย"...เพียงแค่รู้ว่า...คนเรา

ไม่ตายช้าก็ตายเร็วเท่านั้นเอง...ไม่ผูกมัด ไม่ยึดติดในสิ่งต่าง ๆ

บนโลกนี้ ก็เท่านั้นเอง...จิตจะได้ไปในที่ ๆ ดี ที่เราต้องการเห็น

ไปสู่ภพใหม่ที่ดีและมีความสุขยิ่งขึ้น...

สิ่งหนึ่งที่จะได้รับรู้ตอนสุดท้าย...นั่นคือ ตัวฉันจะได้เรียนรู้

เรื่อง "ความตาย" จากตัวของฉันเอง...นั่นคือ การสิ้นภพ

แห่งการเรียนรู้ในภพนี้ นับแต่แรกเกิด...

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๑๖ กรกฎาคม ๒๕๕๘



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

Gotoknow ... เป็น แหล่งรวม...ผลงานดีดีค่ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณหมอเปิ้ล ...ถูกต้องแล้วค่ะ

เขียนเมื่อ 

สาธุ....

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณค่ะ คุณพิชัย