ณ วันนี้...ของ...ห้องสมุด (ที่ไร้ประโยชน์)

นี่แหละ...ห้องสมุดที่ไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์อะไร


สภาพของห้องสมุดที่คุณมะเดื่อนั่งประจำอยู่ ณ วันนี้ ยังเป็นแบบนี้

เนื่องด้วยหมดแรง หมดกำลังใจที่จะทำ จะจัดการ

ใจหนึ่งก็อยากจะปล่อยไว้แบบนี้

เพราะ...." มันไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์อะไร"

ตามความคิดของผู้ที่ได้ชื่อว่า ........

เป็น " ผู้นำ " ผู้กุม " หางเสือ" ของเรือลำนี้....



แต่...ณ วันนี้ เด็ก ๆ ยังคงวน ๆ เวียน ๆ มาใช้ห้องสมุด

มาหาหนังสืออ่าน มาทำกิจกรรมในยามว่าง

แม้...จะแทบไม่มีพื้นที่ว่างจะให้นั่ง

" ครูขา ... เมื่อไรครูจะจัดห้องสมุดคะ "

" ครูครับ ผมจะช่วยจัดหนังสือครับ ครูจะจัดเมื่อไรครับ"

ฯลฯ



ใกล้วันภาษาไทย ๒๙ กรกฎา คุณมะเดื่อกับน้องอีกคนหนึ่ง

ต้องรับหน้าที่จัดกิจกรรมคุณมะเดื่อ ออกบบกิจกรรมวันภาษาไทย

เป็น " ภาษาไทยในงานวัด" โดยจัดกิจกรรม

เป็นแบบงานวัด มีกิจกรรมต่าง ๆ หลากหลาย

เช่น ตักไข่ทายปริศนา สอยดาวสุภาษิต

กิจกรรม ร เรือรักษ์ไทย กิจกรรมบ้านผีไทย

กิจกรรมละครเฮฮาภาษาวิบัติ เป็นต้น

เด็ก ๆ ตื่นเต้นกับกิจกรรมที่จะจัดขึ้นมาก

หลายคน เข้ามาเตรียมงานในห้องสมุด

หลายคนรีบมาฝึกอ่านหนังสือโดยฝึกออกเสียง ร เรือ.....



วันนี้ และสัปดาห์นี้ เป็นฤดูกาลกีฬา ที่เด็ก ๆ เกือบครึ่งค่อนห้องจะต้องซ้อมกีฬา

ส่วนที่เหลืออีกไม่กี่คนก็ หางานทำไป ครูคนไหนว่าง

( เช่่นครูมะเดื่อ) ก็จะหากิจกรรมให้เด็ก ๆ ที่ว่างทำไป (ก็คงตลอดฤดูกาลกีฬา)...

วันนี้....ครูนิเวศน์ ครูผู้เกษียณแต่เพียงอายุ

แต่เต็มเปี่ยมด้วยวิญญาณครู แวะมาสอน

เด็ก ๆ ที่ว่างเว้นจากกีฬาหัดเขียน " ตัวอักษรประดิษฐ์"

เด็ก ๆ ป.๕ สนใจมากฝึกเขียนกันอย่างตั้งอกตั้งใจ...

นี่แหละครูแท้ ๆ หายากยิ่งนัก



บางคนก็ไม่ชอบเขียน แต่มาเริ่มทำหนังสือเล่มเล็ก

เตรียมส่งประกวดในกิจกรรม

ที่คุณมะเดื่อจะจัดขึ้นในรอบที่ ๒ ต่อไป



นี่แหละ...ห้องสมุดที่ไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์อะไร...ในวันนี้

เห็นเด็ก ๆ แล้ว....อยากร้องไห้....!!!




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ในมุมมอง



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

มุมมองของผมคิดว่าไม่ไร้ประโยชน์ครับครู คุณมะเดื่อ น่าจะดีใจด้วยซ้ำที่อย่างน้อยมีเด็กๆเข้ามาอ่านหนังสือ ผมนี่ดีใจเลยล่ะหากเอาหนังสือมาวางไว้ แล้วมีคนหยิบขึ้นมาอ่าน

....ขอชื่นชม ครูนิเวศน์ อีกครั้งที่อ่านเจอเรื่องราวของท่าน นี่คือครูผู้ไม่เกษียณครับ

เป็นกำลังใจให้ครับ


เขียนเมื่อ 

ทำให้มองเห็นโอกาสการพัฒนา .... ตามมานะคะ ... อย่าพีงท้อ นะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณพิชัย ขอบคุณสำหรับกำลังใจในเชิงบวก

มันก็น่าจะเป็นเช่นนั้นนะจ๊ะ แต่ก็คงต้องหยุดพักความคิดไว้ก่อน

เอาไว้หายมึนแล้วค่อยว่ากันใหม่จ้า

เขียนเมื่อ 

หวัดดีจ้ะคุณหมอเปิ้น คุณมะเดื่อก็เห็นโอกาสอยู่ แต่มันเหนื่อยหน่าย

พาลให้ระอากับอารมณ์ของคนเอามาก ๆ จนไม่อยากคิดแล้วจ้ะ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจดี ๆ นะจ๊ะ

เขียนเมื่อ 

เข้าใจอารมณ์ครูมะเดื่อเลย เหนื่อยนักก็พักก่อนค่ะ แต่เชื่อว่าครูมะเดื่อคงไม่ท้อนาน สู้ๆนะคะ

หัวอกเดียวกันเลยค่ะน้องมะเดื่อ แต่ก่อนห้องสมุดของพี่ส่งประกวดได้รับรางวัลห้องสมุดดีเด่น 2 ปีซ้อน พอจะส่งปีที่ 3 ก็ถูก ผู้กุมหางเสือ อย่างที่น้องว่า บอกว่าให้โรงเรียนอื่นเขาบ้างเถอะ ตั้งแต่นั้นมา ห้องสมุดก็ถูกตัดงบประมาณ ทั้งการจัดซื้อหนังสือ สื่อที่ใช้ในการจัดกิจกรรมห้องสมุด หันมาวิ่งตามกระแส อาเซี่ยนบ้าง เศรษฐกิจพอเพียงบ้าง ทำโรงเรียนให้สวย ะอาดร่มรื่น น่าอยู่ น่าเข้ามาเรียน จนสุดท้ายกระแส BBL แต่สังเกตได้ว่า ดูเหมือนจะไม่ประสบผลสำเร็จสักเรื่อง เหมือนผู้หญิงแต่งตัว แต่งองค์ทรงเครื่องด้วยเสื้อผ้าอาภรณ์ราคาแพง แต่งหน้าทาปากงดงามสะดุดตา แต่ชั้นในเก่าแก่ ขึ้นราสกปรก....เฮ้อ สุดจะทนเลยจำต้องปล่อยตามยถากรรม เราเองแค่อายุมาก กำลังกายถดถอยก็พอแล้ว ยังจะหมดกำลังใจอีก สงสารก็แต่เด็กๆแหละค่ะ แวะเวียนมาถามประจำค่ะว่า...คุณครูขา วันนี้เปิดห้องสมุดไหมคะ????