บันทึกการเดินทางด้วยรอยเท้าตนเอง (44) รอคอย



การรอคอย
เป็นศิลปะของการใช้ชีวิต
ใครสักคนที่เรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตอยู่กับการรอคอยอย่างมีสติ
ถือเป็นบุคคลอันพึงหลงรัก..ยกย่อง

รอคอยอย่างมีสติ
หมายถึงการรำลึกถึงอดีตอย่างเป็นเหตุเป็นผล -
ไม่จ่อมจมกับอดีตราวกับตกไปในบึงใหญ่ที่ไม่สามารถตะกายว่ายกลับขึ้นมาได้

รอยคอยอย่างมีสติ
หมายถึงยังคงใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างมีพลัง
ชีวิตยังคงอยู่กับปัจจุบัน และก้าวย่างไปข้างๆ หน้าอย่างรื่นรมย์


รอคอยอย่างมีสติ
หมายถึงการรู้ทั้งรู้ว่าจุดหมายปลายทางอาจไม่แจ่มชัดนัก
แต่ก็มิเคยคิดที่จะหยุดเดิน และจากหายไปจากการใช้ชีวิต


ใช่-ข้าพเจ้าหมายความเช่นนั้นจริงๆ











หมายเลขบันทึก: 592332เขียนเมื่อ 14 กรกฎาคม 2015 03:36 น. ()แก้ไขเมื่อ 14 กรกฎาคม 2015 03:36 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (4)

ใช่แล้วค่ะ...ทุกเรื่อง เราต้องมี "สติ"

มาคาระวะ..ผู้เดินทาง..ที่แท้จริง...เจ้าค่ะ..(ใช่..ข้าพเจ้าหมายความเช่นนั้นจริงๆ)...

มีผู้เดินทางคนนั้น..มาฝาก เจ้าค่ะ...

ข้าพเจ้าเพียงผ่านมา( จอด เบรค....เอี้ยด ! ) สดุดเนื้อหา " การรอคอย รอคอยอย่างมีสติ "

อย่างนี้แล้วปัญญาย่อมอยู่ ณ ที่นั่นด้วย ไม่ว่าเรื่อยใด ๆ ดีค่ะ เยี่ยม

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี