เดินทางเข้าใกล้..พอเพียง..เข้าไปทุกที

สิบโมง..ของวันนี้..มีโทรศัพท์ จากเพื่อนครูที่ไม่รู้จัก..สอบถามว่า..ครูนิรุต ผู้กำลังรอคำสั่งย้ายกลับบ้านที่บุรีรัมย์ จะเดินทางถึงโรงเรียนใหม่ในวันไหน..ผมจึงถามกลับไปว่า..อยากทราบทำไม มีเหตุอันใดรึ ..ได้คำตอบว่า ..ทางโรงเรียน..ให้โทรถาม จะได้เตรียมการ ให้การต้อนรับ..

รับทราบครับ..และให้คำตอบไปว่า..คำสั่งย้ายดังกล่าว ยังเดินทางมาไม่ถึงโรงเรียนบ้านหนองผือ นะครับ ถ้าได้คำสั่งวันไหน ผมจะรีบดำเนินการส่งตัวทันที..ถึงแม้ผมจะเป็นโรงเรียนเล็กๆมีครู ๔ - ๕ คน ผมก็ไม่รีรอชักช้า อย่าได้วิตกกังวลไปเลย ฝากบอกผู้อำนวยการด้วย..นะครับ...ผมจะดำเนินการให้..น่าจะไม่เกิน วันที่ ๑๕ กค.นี้ ครับ

ว่าแล้ว..ผมก็เดินดูแปลงเกษตร บ่อปลา และ แปลงนา รดน้ำต้นไม้ไปตามเรื่องตามราว อากาศสดชื่น มีลมพัดโชย พอให้คลายร้อน..ร้อนกายไม่เท่าไหร่..พยายามไม่ให้ร้อนใจ..ในสภาวะที่เริ่มขาดครู..

ขาดครูคนสำคัญเสียด้วย..ครูที่เป็นมือวางอันดับหนึ่ง ซึ่งนำพาโรงเรียนมาสู่..การเรียนรู้ตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียง ริเริ่มกิจกรรมและโครงการอย่างหลากหลาย..สร้างสรรค์และพัฒนา อาคารสถานที่และสิ่งแวดล้อม จนผิดหูผิดตา ได้รับคำชมและเป็นที่กล่าวขวัญในทางที่ดีงาม จากต้นสังกัดและโรงเรียนในเครือข่าย

สามปีเศษที่ครูนิรุตอยู่..โรงเรียนได้รับการประเมิน..ให้ผ่านมาตรฐานหลายด้าน ทั้งในด้านโครงงานระดับประเทศ โครงการอาหารกลางวันดีเด่น รางวัลเหรียญทองทั้งในระดับเขตและภาค ล่าสุด..รางวัลโรงเรียนขนาดเล็กที่ดีที่สุดของเขตพื้นที่..ก่อนหน้านี้ก็มีผู้คมาศึกษาดูงานมากมาย

ผมเดินคิดคำนึงไปรอบๆโรงเรียนอย่างเงียบๆ ครุ่นคิดใคร่ครวญ..คิดใหม่ทำใหม่ ในช่องทางที่ไม่เบียดเบียนตนเองและบุคลากร..ต่อไปนี้..จะต้องไม่คิดงานใหม่ สานงานเก่า ทำสิ่งที่ครูนิรุตเริ่มไว้แล้ว ประคับประคองให้คงอยู่อย่างมั่นคงและยั่งยืน แปลงผักปลอดสารพิษ..ครูนิรุต คิดไว้ทำต่อได้ไม่ยาก เพียงให้นักเรียนมีส่วนร่วมและหมั่นปรับปรุงดินและเอาใจเข้าไปใส่ ..มากกว่า..การปลูกแบบทิ้งปล่อย

แปลงนา..ใกล้จะได้ทำนา..อีกสิบวันโยนกล้า..ครูนิรุตกับนักเรียนจะได้ร่วมด้วยช่วยกัน จากนั้น..การดูแลต้นข้าว..เกี่ยวข้าวและนวดข้าว..ก็คงต้องพึ่งพาภูมิปัญญาชาวบ้านเป็นแน่แท้

ไก่พันธุ์ไข่ ที่ครูริเริ่มไว้นั้น ได้กินไข่ทุกวัน หมดไก่รุ่นนี้..จะทำอย่างไร หาซื้อที่ไหน ก็ต้องสอบถามและหาข้อมูลกันต่อไป ปุ๋ยหมักและโรงเห็ดนางฟ้า คงคิดถึงครูนิรุต..ที่ช่วยใส่ใจในรายละเอียด งานนี้เชื่อว่า..แหล่งเรียนรู้คงเหงาไปเยอะ..แต่เชื่อเถอะ..ถ้าครูและนักเรียนยังรักที่จะ..พอเพียง..และอยากอยู่เรียนรู้อย่างมีความสุข ก็ต้องช่วยกันอนุรักษ์..รักษากิจกรรมดีๆอันนี้ไว้..ไม่คิดงานเพิ่ม แต่คงสภาพความดีความงามไว้..ให้ยืนนาน..ทุกวันและตลอดไป

ผมมาหยุดลงตรงสวนสมุนไพร..รั้วสวยสดใส..ที่ครูนิรุตออกแบบ..ทำให้มีขอบเขตเป็นระเบียบเรียบร้อย มีการเดินท่อน้ำประปา..สะดวกต่อการดูแลพันธุ์ไม้ ให้น่าศึกษาเรียนรู้ จึงดูเหมือนว่า..เดินไปทางไหนก็มีแต่ผลงานของครู..วันนี้..ผมต้องรู้ให้ได้ว่า..ผมจะอยู่อย่างไร..แต่ที่แน่ใจได้ในระดับหนึ่ง ก็ตือ..ผมกำลังเดินเข้าใกล้ความพอเพียง..เข้าไปทุกทีแล้ว...

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๕ กรกฎาคม ๒๕๕๘