๖๕๘. การปฏิบัติของฉัน

การปฏิบัติของฉัน

การปฏิบัติตนของฉัน...ฉันชอบปฏิบัติมากกว่าชอบพูด

การปฏิบัติของฉัน...ก็ไม่จำเป็นจะต้องให้ใครเห็นชอบหรือไม่...

ฉันชอบทำตามที่...ตัวฉันเอง...คิดว่าดีแล้ว...

คำว่า "ดีแล้ว" คือ "จิตสำนึก" ของฉันเอง เป็นตัวบอกว่า "ดี"

ฉันสามารถแยกแยะออกว่า...สิ่งใดดี ...สิ่งใดไม่ดี

และเชื่อว่า...คนที่มีการศึกษาก็สามารถแยกออกได้...

ถ้าไม่ "อคติ" เกินไปนัก...

การกระทำของฉัน...ไม่จำเป็นต้องไปประกาศให้ใคร ๆ ได้รับรู้

ว่าสิ่งที่ฉันทำนั้น...ดีหรือไม่ดี...

แต่เพียงแค่ "จิต" ของฉันเป็นผู้รับรู้...สำหรับสิ่งที่ฉันได้

นั่นคือ "ความสุข" "ความภาคภูมิใจ" มากกว่าสิ่งอื่น

และก็ไม่ได้สนใจที่จะต้องให้ใคร ๆ ได้รับรู้ว่า...สิ่งที่ฉันทำนั้น "ดี"

เพียงแค่ "จิตสำนึก" ของฉันรู้ว่า..."ปัจจุบันฉันได้ทำดีที่สุดแล้ว"

การทำดี...ฉันเชื่อว่า จะสามารถเป็นเกราะป้องกันและปกป้อง

ตัวของฉันเองให้แคล้วคลาดจากสิ่งเลวร้ายต่าง ๆ ที่จะเข้ามาในชีวิต

ของฉันเองได้...เพราะมีบางเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของฉันเอง

และก็พิสูจน์ให้เห็นทุกครั้งว่า...ฉันผ่านสิ่งเลวร้ายต่าง ๆ นั้นมาได้

ด้วย "ความดี" ที่ตัวฉันเองได้ปฏิบัติ...ต่อให้อย่างไร?

ฉันก็ยังยึดมั่นใน "ความดี" ดีที่ได้ปฏิบัติดี ก็เพียงพอแล้ว

ไม่สนใจในความคิดของผู้อื่น เพราะความคิดของเขาจะให้เหมือนกับ

ความคิดของเรา นั้นคงไม่ใช่...

สิ่งสำคัญ นั่นคือ...ความเชื่อมั่นในการปฏิบัติตนของฉันมากกว่า

ที่จะสนใจผู้อื่น...

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๒๖ มิถุนายน ๒๕๕๘



บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"



ความเห็น (0)