การปฏิบัติตนของฉัน...ฉันชอบปฏิบัติมากกว่าชอบพูด
การปฏิบัติของฉัน...ก็ไม่จำเป็นจะต้องให้ใครเห็นชอบหรือไม่...
ฉันชอบทำตามที่...ตัวฉันเอง...คิดว่าดีแล้ว...
คำว่า "ดีแล้ว" คือ "จิตสำนึก" ของฉันเอง เป็นตัวบอกว่า "ดี"
ฉันสามารถแยกแยะออกว่า...สิ่งใดดี ...สิ่งใดไม่ดี
และเชื่อว่า...คนที่มีการศึกษาก็สามารถแยกออกได้...
ถ้าไม่ "อคติ" เกินไปนัก...
การกระทำของฉัน...ไม่จำเป็นต้องไปประกาศให้ใคร ๆ ได้รับรู้
ว่าสิ่งที่ฉันทำนั้น...ดีหรือไม่ดี...
แต่เพียงแค่ "จิต" ของฉันเป็นผู้รับรู้...สำหรับสิ่งที่ฉันได้
นั่นคือ "ความสุข" "ความภาคภูมิใจ" มากกว่าสิ่งอื่น
และก็ไม่ได้สนใจที่จะต้องให้ใคร ๆ ได้รับรู้ว่า...สิ่งที่ฉันทำนั้น "ดี"
เพียงแค่ "จิตสำนึก" ของฉันรู้ว่า..."ปัจจุบันฉันได้ทำดีที่สุดแล้ว"
การทำดี...ฉันเชื่อว่า จะสามารถเป็นเกราะป้องกันและปกป้อง
ตัวของฉันเองให้แคล้วคลาดจากสิ่งเลวร้ายต่าง ๆ ที่จะเข้ามาในชีวิต
ของฉันเองได้...เพราะมีบางเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของฉันเอง
และก็พิสูจน์ให้เห็นทุกครั้งว่า...ฉันผ่านสิ่งเลวร้ายต่าง ๆ นั้นมาได้
ด้วย "ความดี" ที่ตัวฉันเองได้ปฏิบัติ...ต่อให้อย่างไร?
ฉันก็ยังยึดมั่นใน "ความดี" ดีที่ได้ปฏิบัติดี ก็เพียงพอแล้ว
ไม่สนใจในความคิดของผู้อื่น เพราะความคิดของเขาจะให้เหมือนกับ
ความคิดของเรา นั้นคงไม่ใช่...
สิ่งสำคัญ นั่นคือ...ความเชื่อมั่นในการปฏิบัติตนของฉันมากกว่า
ที่จะสนใจผู้อื่น...
...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๒๖ มิถุนายน ๒๕๕๘
