เมื่อเช้านี้ (๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘) ได้คุยกับปู่จเรของเจ้าฟ้าคราม
ถึงปัญหาบ้านเมือง เศรษฐกิจ สังคม...เป็นธรรมดาทั่ว ๆ ไป ถ้าเรา
ได้อยู่ด้วยกัน สิ่งที่จะพูดคุย เราจะพูดคุยกันถึงเรื่องใหญ่ ๆ ระดับประเทศ
บ้านเมืองไทยในยุคปัจจุบัน...เพราะครอบครัวเราไม่ค่อยมีปัญหาในเรื่อง
ภายในครอบครัว...พวกเราชอบวิเคราะห์เรื่องต่าง ๆ ให้กันฟังเสมอ...
ปู่จเรฯ ชอบวิเคราะห์เหตุการณ์ต่าง ๆ ให้ต่างฝ่ายแสดงความคิดเห็น
ภายในครอบครัว...เหตุที่ปู่จเรฯ ชอบวิเคราะห์ เนื่องจากอ่านหนังสือ
"สามก๊ก" มาสิบกว่ารอบ ปู่จเรบอกว่า...เมื่ออ่านแล้วสามารถนำมา
ปรับใช้กับชีวิตประจำวันของตัวเราเองได้...โดยเฉพาะปัจจุบัน
อาจารย์ภัครพล เริ่มสนใจและดูวิดีโอ "สามก๊ก" เป็นสิบรอบเช่นกัน
เมื่อสงสัยตอนใด จะต้องนำมาถามพ่อเรเสมอ และก็ได้คำตอบนำไป
สอนนักศึกษาเช่นกัน...เช้านี้เราคุยกันในเรื่องของ "ช่องว่างของสังคม"
ในปัจจุบัน นั่นคือ...การแสดงน้ำใจต่อกันระหว่างคนรุ่นใหม่และคนรุ่นเก่า
เด็กรุ่นใหม่จะไม่ค่อยสนใจ ใส่ใจ ให้กำลังใจกับคนยุคเก่าเท่าใดนัก...
อาจเป็นเพราะความขาดแคลนการใส่ใจ การดูแลของครอบครัว...
จึงทำให้สังคมแห่งการทำงานหรือสังคมในปัจจุบันเด็กรุ่นใหม่ไม่ค่อย
สนใจหรือ Takecare ผู้ใหญ่ ผิดกับสังคมไทยในสมัยก่อน...เด็ก ๆ
ต้องคอยดูแลผู้ใหญ่...การมีสัมมาคารวะต่อผู้ใหญ่ก็เช่นเดียวกัน
ปัจจุบันเห็นสังคมเสื่อมถอยลงไปมาก...อาจมีสาเหตุหลาย ๆ เรื่อง
ที่ทำให้เกิดช่องว่างแบบนี้...แต่ถ้าเด็กคนไหนทำได้...ผู้ใหญ่จะชื่นชอบ
ชื่นชม...เหมือนกับได้ยาหอมชะโลมใจอย่างไรอย่างนั้น...หรือสังคมไทย
จะกลายเป็นสังคมเห็นแก่ตัวไปกันแล้ว...นี่คือ ช่องว่างของสังคมไทย
...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘
