กาลเวลาเปลี่ยน...สังคมเปลี่ยน...โดยเฉพาะสังคมไทย
เห็นได้จาก...การเข้าสู่ยุคโลก Social...ยิ่งมี FB ให้โพสต์
ให้เขียน...มีทั้งผู้รู้ ผู้ไม่รู้ เข้าไม่เขียน เข้าไป comment
มากมาย...รวมทั้งการแชร์ การ Link...อิสระ เสรี...
รู้กันบ้างหรือไม่? การเขียนก็ไม่แตกต่างจากการพูด...
ซึ่งเป็นการพูดของเราเอง...สมัยก่อน หากมีคนใดพูดถึง
อีกคนไปในทางที่ไม่ดีหรือเสื่อมเสียแล้ว ทางกฎหมาย
สามารถเอาความผิดได้...นี่ก็เช่นกัน...ยิ่งเขียนว่าคนอื่น
ก็ยิ่งแล้ว มีหลักฐานชัดเจน...กฎหมายก็สามารถเอาความผิดได้
เช่นเดียวกัน...ถ้าเปรียบเทียบกับทางพุทธศาสนาแล้วก็เช่นกัน
การเขียนก็คือ การพูดที่ทำไว้เป็นลายลักษณ์อักษรเพื่อมัดตัวเอง
กล้าว่าคนอื่น ก็ต้องยอมรับผิดว่าทำผิด...การว่าคนอื่น ทางศาสนาพุทธ
คือ การพูดให้คนอื่นเสียหาย จริงหรือไม่จริงก็ไม่ควรพูด...การเขียน
ก็เช่นกัน...ใช่ว่าโลกปัจจุบันจะมีอิสระทางความคิด แต่ก็ต้องอยู่
ภายใต้ขอบเขตที่ควรเป็น...การพูดกล่าวร้ายคนอื่น ก็ผิดศีล...
การเขียนกล่าวร้ายคนอื่นก็เช่นกัน...ยิ่งปัจจุบันเราจะเห็นสังคมไทย
ผิดศีลกันมากมาย มีให้เห็นใน FB สมกับโลก Social เสียจริง ๆ...
เมื่อพูดกล่าวร้ายคนอื่นผิดศีล...การเขียนว่าคนอื่นก็ผิดศีลเช่นกัน
เพราะนั่นมาจากการกระทำของคน ๆ นั้นเอง...ไม่ได้ต่างกันเลย...
อย่าคิดว่า...มีอิสระทางการเขียนแล้วจะเขียนว่าคนอื่นไปเรื่อยเปื่อย...
การเขียนต้องเขียนในเชิงสร้างสรรค์สังคมมากกว่า...สามารถแสดง
ความเห็นได้ แต่ภายใต้ขอบเขตที่มีจำกัด...เมื่อแสดงความคิดเห็นแล้ว
ต้องมีความรับผิดชอบต่อความคิดเห็นนั้นด้วย...
...
ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๓๑ พฤษภาคม ๒๕๕๘
