7. มากมายบททดสอบ

7. มากมายบททดสอบ

วันศุกร์ที่ 29 พฤษภาคม 2558 ณ ปั้ม NGV. ธวัชบุรี จ.ร้อยเอ็ด

วันนี้ก็ครบหนึ่งอาทิตย์ พอดีกับการนับหนึ่งใหม่ มีอะไรเกิดขึ้นมาอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง ตลอดอาทิตย์นี้

เริ่มตั้งแต่นับหนึ่งใหม่ ด้วยโอกาสที่ครูเมตตา โดยรวมแล้ว

ใจทึ่หนักๆแน่น ๆ หมอง คลายตัว แต่ก็มีเป๋ตามใจตนเอง ถ้าเทียบข้างในก็ถือว่า ขยับขึ้นจากเดือนที่ผ่านมา

มีอะไรเกิดขึ้น การช่วยเหลือของครู ทั้งภายในและภายนอก ช่วยพยุงใจให้เข้าหลัก

พระพี่ชายช่วยย้ำ ให้ทำสิ่งที่ครูบอกให้หนักแน่นขึ้น คอยย้ำเตือนเวลาทำข้อวัตร

แล้วการได้เดินทางไป ดูงานที่เขาค้อ เหมือนเป็นสิ่งย้ำเตือนในใจ

ถึงเป้าหมาย เหมือนไปเห็นคนที่ เดินมาทางนี้ ในแต่ละจุดหมาย แต่ท่านล้มลุกคลุกคลานมาแล้ว

ยืนบอก ตอกย้ำเหมือนป้ายรถเมล์ระหว่างทาง ว่ามาไม่ผิดทาง จงเดินต่อไป. อย่างอดทน

ตลอดระยะทางรู้สึกว่า มีใจของครูคอย หล่อเลี้ยง ย้ำเตือนอยู่เสมอ

แม้บางเรื่องราวที่เข้ามาอาทิตย์ นี้บีบคั้นให้ ต้องร้องไห้

แต่ในช่วงเวลาที่น้ำตาไหล ใจก็ระลึกถึงครู

หลายเรื่องราว หมุนวนตอกย้ำ ถึง โจทย์เก่า

ทำได้แค่ประคอง

แต่มันดีที่ พลังใจที่ระลึกถึงครู ลมหายใจ การดูลมที่พระพี่ชายย้ำเตือนทำให้

ลุกขึ้นมาทำงาน ที่จำเป็นต้องทำแล้ว แม้จะทับถมอยู่ไม่น้อย

หลายเรื่องที่โดนจี้ ก็ค่อยๆลดจำนวนลง

ย้ำกับตนเองว่าถ้ามีสติจนเกิดสมาธิ จะทำอะไรได้มากกว่านี้

มันจำได้ว่า "สมาธิจะเกิดได้ถ้าใจมีความสุข"

เมื่อไหร่ที่ตะลุมบอนจน ใจเครียด มันก็จะถอนหายใจออกมาแรงๆ

ใจมันคลายได้นิดหน่อยแล้วก็ไปต่อ

เรื่องกิน แม้จะถอยลงมา กว่า อาทิตย์ที่ผ่านๆมา แต่ก็จัดว่ายังทานมากอยู่

เรื่อง นอน จัดว่าพอได้ จำนวนชั่วโมงการนอนน้อยลง คุณภาพการนอนขยับขึ้น แต่ก็ยังมีโหมด ไม่ได้เรื่องอยู่นาน แต่ก็ขยับขึ้นมาแดนบวกกว่าเมื่อก่อน การเดินจงกรมก็ขยับขึ้น

สีหน้า เเม้จะคลายจากอาการร้อน ไหม้ แต่ยังมีความหมองค้างอยู่

ย้ำว่า ยังไม่หมดแต่ให้ตั้งสติกับลมให้ถี่ขึ้น

ถ้าไม่ได้ครูประคอง อาทิตย์นี้ก็คง จะไม่ได้มาวัดอีกเป็นแน่แท้

แต่ได้รับความเมตตา

ข้อความจากครูที่ช่วยมองแก้ไขปัญหาและวางแผน แค่ได้เห็น

น้ำตาหนูไหล แบบยากจะอธิบาย

คือความเมตตา คือวาสนา ของการได้เกิดมาในชาตินี้

ครูให้กำลังใจว่า

"เส้นทางการสร้างบารมี ถ้าไม่มีอุปสรรค บารมีก็ไม่เกิด"

สาธุ สาธุ สาธุ เจ้าค่ะ

คือความประทับใจ ที่หล่อเลี้ยงใจ ให้ฟันฝ่าไปกับบททดสอบของธรรมชาติ

สาธุ —

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้ชีวิต



ความเห็น (0)