บทเพลง "แม่ฮ้างกล่อมลูก"

ค่ำๆยามแลง กินข้าวกินปลาอิ่มหน่ำสำราญแล้ว สาวๆก็เอาหลาเข็นฝ้ายออกมานั่งอยู่นอกชานบ้าน บ้างก็เข็นฝ้ายคนเดียว บ้างก็มีเพื่อนสาวบ้านข้างเคียงยกหลามาเข็นร่วมวง

ไม่นานหลังจากนั้น..เสียงแคน เสียงกระจับปี่(พิณ) ก็จะค่อยๆดังขึ้นในเงามืด บรรดาหนุ่มน้อยหน้ามนคนหน้าเดิม ก็เคลื่อนพลขึ้นมาบนบ้านสาวเจ้าด้วยท่าทางนบนอบต่อผู้หลักผู้ใหญ่ซึ่งเป็นเจ้าของบ้าน

เมื่อผู้หลักผู้ใหญ่ทักทาย ถามไถ่บรรดาหนุ่มๆพอหอมปากหอมคอแล้ว ก็เป็นธรรมเนียมที่ผู้อาวุโสจะปลีกตัวเข้านอน เพื่อเปิดโอกาสให้หนุ่มสาวเขาได้พูดคุย โอ้รมกัน ตามประสาหนุ่ม-สาว จากนั้นเสียงร้องเสียงลำ สลับกับเสียงพูดคุยจ่ายผญาหยิกเอินในเชิงรัก..ก็ดำเนินไป

คุยสาวลงข่วงเข็นฝ้าย ภาพชีวิตที่งดงามแบบชนบท ได้สาบสูญไปนานแล้ว

เพลง "แม่ฮ้างกล่อมลูก"

..............................

นอนสาหล่าหลับตาแม่สิกล่อม

นอนสาแก้วหลับแล้วแม่สิไกว

แม่สิไปเข็นฝ้าย เดือนหงายเว้าผู้บ่าว

แม่สิเอาพ่อน้า มาเลี้ยงให้ใหญ่สูง

ลุงและป้า อาวอาเพิ่นบ่เบิ่ง

เบิ่งเพิ่นกะเบิ่งบ่ได้ กรายใกล้เพิ่นกะซัง

เพิ่นได้กินปลาบึกโตส่ำหัวเฮือ ก็บ่ได้กินนำเพิ่น

เพิ่นได้กินปลาเสือโตถ่อหัวซ้าง ก็บ่ได้กินนำเพิ่น

ได้กินแต่ปลาขาวขี้ก้าง ไทบ้านเพิ่นให้ทาน

เหลียวขึ้นไป มีแต่ดาวกับเดือนเต็มฟ้า

ไผสิมาเกี่ยวหญ้า มุงหลังคาให้ลูกอยู่ บุญชูแม่นี่เอย...

(เพลงแม่ฮ้างกล่อมลูก เป็นบทเพลงบอกเล่าสภาพชีวิต สังคม และบทบาทของผู้หญิง ในอดีต)

ที่มา : โอเคเนชัน ของไหปลาแดก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการเรียนรู้สิ่งใหม่ๆที่ไม่หยุดยั้ง



ความเห็น (0)